Ἀθήνα 25 Μαΐου 2026
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ –
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
(Σχετικὰ μὲ τὸν συνεχιζόμενο – ἐπὶ τρία χρόνια τώρα – θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τοῦ ἐπισκόπου Γρηγορίου πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο).
Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας*
• Δὲν πάει ἄλλο πλέον, πρέπει νὰ σᾶς μιλήσουμε, θέλουμε νὰ σᾶς ἐκφράσουμε τὰ αἰσθήματά μας, θέλουμε πολλὰ νὰ σᾶς ρωτήσουμε...
• Πατέρες, ποῦ εἶσθε; Ζεῖτε σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, βλέπετε, ἀκοῦτε, ἀντιλαμβάνεσθε; Θυμᾶσθε τὸ χθές, συνειδητοποιεῖτε σὲ ποιά κατάσταση ἔχουμε περιέλθει σήμερα, ὀσμίζεσθε τὸ αὔριο;
• Τὸ σίγουρο εἶναι πὼς δὲν σᾶς λείπουν οἱ ἱκανότητες. Ἔχετε τὴ δύναμη, ἔχετε τὰ προσόντα καὶ μπορεῖτε νὰ προσφέρετε πολλὰ στὸν δύστυχο τόπο μας. Πατέρες, χάσατε τὴν ὅρασή σας ἢ ἐθελοτυφλεῖτε;
• Χάσατε τὴν ἀκοή σας ἢ ἀδιαφορεῖτε; Χάσατε τὴν λαλιά σας ἢ ἐν ἐπιγνώσει σιωπᾶτε;
• Πατέρες, μὴ μᾶς προδίδετε κι ἐσεῖς... οὔτε σ’ ἐμᾶς (τὸν πιστὸ λαὸ) ἀξίζει οὔτε σ’ ἐσᾶς πρέπει.
• Ποῦ εἶσθε; Δὲν σᾶς βλέπουμε, ἀλλὰ γιατί; Ἢ ἐμεῖς δὲν βλέπουμε ἢ ἐσεῖς δὲν ὑπάρχετε.













