Κατέθεσα ερώτηση στη Βουλή για μια επικίνδυνη πρακτική που καταγγέλλουν γονείς από όλη την Ελλάδα.
📌 Για παιδιά κάτω των 12 ετών, το κράτος αναγνωρίζει ότι η έγγραφη μαρτυρία γονέα ή κηδεμόνα είναι απολύτως επαρκής για την έκδοση διαβατηρίου.
📌 Το ίδιο ισχύει και κατά την έκδοση αστυνομικής ταυτότητας, όπου η μαρτυρία ενηλίκου μάρτυρα θεωρείται νόμιμη και έγκυρη διαδικασία.
📌 Επιπλέον, υπάρχει επίσημο έγγραφο του
Υπουργείου Εσωτερικών το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΙΣΚΠΟ/Φ.18/οικ.5812/6.3.2007
όπου ξεκάθαρα αναφέρει ότι ακόμη και διαβατήρια «παλαιού τύπου» πρέπει να γίνονται δεκτά ως αποδεικτικά μέσα ταυτοποίησης στις συναλλαγές με το Δημόσιο, αφού τα βασικά στοιχεία του πολίτη π.χ ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, ημερομηνία γέννησης, παραμένουν αμετάβλητα.
❗ Τότε γιατί, όταν πρόκειται για ανηλίκους άνω των 12 ετών, ξαφνικά δεν θεωρούνται επαρκή
– ούτε η έγγραφη μαρτυρία του γονέα,
– ούτε και διαβατήρια που έχουν μόλις λήξει.
Κι ας έχουν εκδοθεί από την ίδια την Ελληνική Αστυνομία;
❗ Με ποια λογική ένα παιδί «ταυτοποιείται» χωρίς τη νέα ταυτότητα με Π.Α. στα 11,
αλλά όχι στα 12;
