ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Στις 28 Οκτωβρίου εορτάζουμε και την επέτειο του «ΟΧΙ», την ηχηρή άρνηση ολόκληρου του Έθνους, που εκφράστηκε διά στόματος του τότε εθνικού Κυβερνήτη, Ιωάννη Μεταξά, ενός ανθρώπου με έντονο θρησκευτικό φρόνημα και πατριωτική συνείδηση, απέναντι στις υπερφίαλες αξιώσεις της φασιστικής Ιταλίας. Η απάντηση της Ελλάδος ήταν σαφής: δεν επρόκειτο να παραδώσουμε την πατρίδα μας στους επίδοξους κατακτητές ούτε να τους προσφέρουμε «γη και ύδωρ».
Ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι επιδίωκε να μετατρέψει την ένδοξη πατρίδα μας σε υπόδουλη επαρχία της φασιστικής «νέας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας», την οποία οραματιζόταν στο πλαίσιο της τότε «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» του δαιμονικού «Άξονα». Δεν είχε, όμως, υπολογίσει την αδούλωτη ελληνική ψυχή. Δεν είχε μελετήσει επαρκώς τη μακραίωνη ελληνική ιστορία, για να διαπιστώσει ότι οι Έλληνες, από τα πανάρχαια χρόνια, δεν παραδίδονταν αμαχητί στους επίβουλους εισβολείς, αλλά αγωνίζονταν με γενναιότητα για την ελευθερία τους, προσβλέποντας στη βοήθεια του Θεού και στην αρωγή της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού του Έθνους μας.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στην Ασίζη στη Διεθνή Συνάντηση για την Ειρήνη, με την ευκαιρία της 40ής επετείου της ιστορικής συνάντησης που συγκλήθηκε το 1986 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν το τιμώμενο πρόσωπο της διεθνούς συνάντησης «Μια αφοπλισμένη και αφοπλιστική ειρήνη» την οποία οργάνωσε, στην Ασίζη, η καθολική οργάνωση Sant’ Egidio. Κατά την ομιλία του στο Φόρουμ «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ανατολή μέχρι τον ενιαίο κόσμο» ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας υπογράμμισε ότι «η Εκκλησία η οποία κηρύττει την Ανάσταση πρέπει, συγχρόνως, να κηρύττει την ειρήνη».
«Όπου δημιουργούνται νέα τείχη διχασμού, η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να προσεύχεται, να διαμεσολαβεί και να οικοδομεί και πάλι σχέσεις. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο ότι, ως κεντρικό σημείο αναφοράς θα παραμείνει το ανθρώπινο ον -κάθε ανθρώπινο ον- χωρίς διακρίσεις», πρόσθεσε ο Κύριος Βαρθολομαίος ο οποίος κατέστησε για μια ακόμη φορά σαφές ότι «το χρώμα του δέρματος, η γλώσσα, η θρησκεία ή το φύλο, δεν μπορούν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν τίποτα από την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που δημιουργήθηκε κατ΄εικόνα του Κυρίου».
Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος σήμερα, Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2026, χοροστάτησε στην Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στην μεγαλοπρεπή βασιλική της Παναγίας του Λορέτο, εντός της οποίας φυλάσσεται από τον 13ο αιώνα τμήμα τοιχοποιίας η οποία κατά την παράδοση θεωρείται ότι προέρχεται από την κατοικία της Θεομήτορος στην Ναζαρέτ.
Ο Παναγιώτατος ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του Σεβ. Ρκαθολικού Αρχιεπισκόπου Fabio Dal Cin, επι κεφαλής του ευφήμως γνωστού αυτού Προσκυνήματος της Παναγίας, προκειμένου, στο πλαίσιο της Ορθοδόξου Ακολουθίας, να τελέσει τον καθαγιασμό αντιγράφου βυζαντινής εικόνος της Θεοτόκου, η οποία ιστορήθηκε για να αποθησαυριστεί στο Ναό αυτό, όπου μία φορά τον μήνα τελείται Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στον αγαπημένο μαθητή του Τιμόθεο, τον προτρέπει να αντιμετωπίσει με γενναιότητα τις δοκιμασίες και τους διωγμούς της εποχής του: «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ· μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν... ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ» (Β΄Τιμ.1,7-8). Η αποστολική αυτή παρακαταθήκη υπήρξε οδηγός και πηγή δυνάμεως για όλους τους Μάρτυρες της Εκκλησίας, οι οποίοι δεν υποχώρησαν μπροστά στις απειλές, τα βασανιστήρια και τον θάνατο, αλλά ομολόγησαν με παρρησία τον Χριστό. Ανάμεσα σε αυτούς εξέχουσα θέση κατέχει ο άγιος Μάρτυς Νέστωρ, ο γενναίος αθλητής της πίστεως και συνεργός στη δόξα του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου.
Ο άγιος Νέστωρ καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, μία από τις σπουδαιότερες πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία ήδη από τον 1ο αιώνα είχε δεχθεί το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και διέθετε ακμάζουσα χριστιανική κοινότητα. Παρά την πρόοδο της Εκκλησίας, η ειδωλολατρία εξακολουθούσε να κυριαρχεί στον δημόσιο βίο, υποστηριζόμενη από το ρωμαϊκό κράτος, το οποίο θεωρούσε την παραδοσιακή θρησκεία απαραίτητο θεμέλιο της κοινωνικής και πολιτικής συνοχής.
Πρόκειται ουσιαστικά για εκονικά αντίγραφα συγκεκριμένων ασθενών, που ενσωματώνουν τα χαρακτηριστικά των οργάνων τους.
Τα «ψηφιακά δίδυμα» στον τομέα της υγείας θα μπορούσαν να φέρουν επανάσταση στην υγειονομική περίθαλψη και την ιατρική έρευνα, σύμφωνα με τους «ειδικούς».
Τα τρισδιάστατα υπολογιστικά μοντέλα που προκύπτουν παρέχουν μια εξαιρετικά λεπτομερή προσομοίωση του σώματος και της λειτουργίας του.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι Μάρτυρες κατέχουν την πρωτοπορία στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι έδωσαν τη μαρτυρία τους για το Χριστό και την επισφράγισαν με το μαρτύριό τους. Αντάλλαξαν τη ζωή τους με την πίστη στον αληθινό Θεό, δίνοντας έμπρακτα το παράδειγμα του πιο μεγάλου ηρωισμού στην ιστορία του κόσμου, αψηφώντας τους φρικτούς διωγμούς των ειδωλολατρών.
Ένας από αυτούς είναι και ο Μεγαλομάρτυς άγιος Δημήτριος. Γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-304) και Μαξιμιανού (286-305), σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη για την Εκκλησία, διότι στα χρόνια αυτά είχαν ξεσπάσει οι φοβερότεροι διωγμοί κατά των Χριστιανών, όπου ολόκληρα νέφη μαρτύρων έχυσαν το αίμα τους για την πίστη τους στο Χριστό.
Από τους πιστούς γονείς του κληρονόμησε βαθιά ευσέβεια. Αυτό τον έκανε να γίνει ένας ένθερμος χριστιανός νέος, στολισμένος με τις αρετές και τα χαρίσματα που απορρέουν από τη χριστιανική ζωή. Η αξιόλογη μόρφωσή του τον ανέδειξε και δάσκαλο της χριστιανικής πίστης. Οι γνώσεις του και προπαντός το λαμπρό του παράδειγμα έλκυε πλήθος ειδωλολατρών στη σώζουσα πίστη του Χριστού.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Με άκρα μυστικότητα ολοκληρώθηκε η φιλοξενία του Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Λουθηρανών "για τη Συνοδικότητα και το Πρωτείο" από την ηγέτιδα πλέον στον οικουμενισμό, Μητρόπολη Περιστερίου.
Από τις 14 μηνός Οκτωβρίου όπου και ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της "ἀκάρπου συκῆς" (ήτοι της εν λόγω Επιτροπής ενός ακόμα ατέρμονος θεολογικού διαλόγου μετά αιρετικών), δέκα ημέρες μετά, στις 24 Οκτωβρίου, εμφανίστηκε τελικά η σχετική είδηση.
Για την Επιτροπή και την οικοδέσποινα Μητρόπολη Περιστερίου, δεν υπάρχει κανένας ενδοιασμός στην επισύναψη φωτογράφισης των αιρετικών μέσα σε ορθόδοξο ναό μετά των ορθοδόξων (κατ' όνομα) επισκόπων και συγκεκριμένα στο παρεκκλήσιο Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο επισκοπείο της Μητροπόλεως Περιστερίου.
Δεν υπάρχει όμως ούτε και κανένας ενδοιασμός να ανακοινωθούν και οι αντικανονικές συμπροσευχές που τελέσθηκαν στο διάστημα της παραμονής των αιρετικών Λουθηρανών στην Αθήνα. Το ανακοινωθέν επισημαίνει ότι :
Ἀκολουθεῖ βίντεο:
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η αγάπη και η φιλανθρωπία είναι συνώνυμα με τον Χριστιανισμό. Η βάση του χριστιανικού κηρύγματος είναι η αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιαιτερότητές τους. Τίποτε δε μπορεί να μπει εμπόδιο στην άσκηση της χριστιανικής αγάπης, ούτε το φύλο του ανθρωπίνου προσώπου, ούτε η φυλή, ούτε η κοινωνική και οικονομική του κατάσταση. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όχι μόνο δίδαξε την αγάπη προς όλους, αλλά και έθεσε ως προϋπόθεση την άσκηση της αγάπης, σε όσους ήθελαν και θέλουν να είναι δικοί Του, «εντολὴν καινὴν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και ὑμεῖς ἀγαπᾶτε αλλήλους. Εν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοὶ μαθηταί εστε, εὰν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωάν.13,34-35). Επίσης έδωσε ο Ίδιος το παράδειγμα της αλληλοδιακονίας, πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του, πριν το Μυστικό Δείπνο, συμβουλεύοντας τους μαθητές Του «ει ουν εγὼ ένιψα υμών τους πόδας, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, και υμείς οφείλετε αλλήλων νίπτειν τους πόδας. υπόδειγμα γαρ δέδωκα υμίν, ίνα καθὼς εγὼ εποίησα υμίν, και υμείς ποιήτε» (Ιωάν.13,13-15). Μάλιστα η αγάπη αυτή εκτείνεται και στους εχθρούς μας, «αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδὲν απελπίζοντες» (Λουκ.16,35).
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
Ερμηνεία - Μετάφραση:
«Γιατί πως θα διαφυλάξει κανείς το θείο νόημα για όσα λέγεται ότι έγιναν, όταν προσέχει μόνο στη διήγηση;»
Αναμφίβολα, σημαντική είναι η ανωτέρω παρατήρηση-θέση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ως στοχαστού, που προσεγγίζει θεολογικώς και ιστορικώς (σε πανοραμική εποπτεία) το Βίο του Προφήτη Μωυσή και τις ανάλογες συμπεριφορές του Ισραηλιτικού λαού.
Η προσπάθεια του Αγίου Γρηγορίου αποβλέπει να περιγράψει, να ανασυνθέσει και να ερμηνεύσει (θεολογικά) το παρελθόν (των Εβραίων) από τα βάθη της ιστορίας, της καταγεγραμένης στις σελίδες της Εξόδου από τον Μωυσή· να ερμηνεύσει τα γεγονότα πνευματικά, με φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και με συνειδησιακή φόρτιση αναξιότητας (ταπεινοφροσύνης) ικανής να ρίξη το μολύβι από τα χέρια.
Ο μεγάλος αυτός πατέρας της Εκκλησίας ενδιαφέρεται (κυρίως) να διατυπώσει τον πνευματικό άξονα «περί χριστιανικής τελειότητος» του ανθρώπου, γι' αυτό και η διδασκαλία του έχει τίτλο: «Περί του βίου Μωϋσέως του Νομοθέτου ή περί της κατ' αρετήν τελειότητος». Γράφει σχετικά:
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η σημερινή αραβική χερσόνησος, πριν κατακτηθεί από τους μουσουλμάνους, ήταν γεμάτη από ακμάζουσες χριστιανικές κοινότητες. Το ίδιο και η απέναντι αφρικανική χώρα της Αιθιοπίας, η οποία παραμένει ως τα σήμερα, η μόνη χριστιανική χώρα της αφρικανικής ηπείρου.
Στα χρόνια που βασίλευε στο Βυζάντιο ο αυτοκράτορας Ιουστίνος Α΄ (518-527), ήταν βασιλιάς της Αιθιοπίας ένας ευσεβής ηγεμόνας ο Ελεσβαάν. Αντίθετα στην αντίπερα Υεμένη, στο αρχαίο βασίλειο της Σαβά, βασίλευε ένας τυραννικός, κακούργος και αιμοδιψής βασιλιάς, ο Δου-Νοουάς. Είχε ασπασθεί τον Ιουδαϊσμό και είχε αλλάξει το όνομά του σε Γιουσούφ. Με τη βία και το δόλο κατόρθωσε να επιβληθεί στην ευρύτερη, λεγόμενη, Ευδαίμων Αραβία και να σχηματίσει ισχυρό στρατό, εκστρατεύοντας κατά γειτονικών χριστιανικών πόλεων και κοινοτήτων. Μισούσε θανάσιμα τους Χριστιανούς και είχε βάλει ως στόχο του να εξαφανίσει την χριστιανική πίστη από το βασίλειό του.
