Η διαφοροποίηση αυτή δημιουργεί και θέμα ανταγωνισμού μεταξύ φυσικού και ηλεκτρονικού εμπορίου
Στον πάγο μπαίνει σύμφωνα με πληροφορίες η διάταξη που βάζει τέλος στις πληρωμές με μετρητά κατά την παράδοση προϊόντων μέσω courier μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η ρύθμιση από τις πρώτες ώρες της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Αρμόδιες πηγές διαβεβαιώνουν ότι η διάταξη δεν πρόκειται να υπάρχει στο τελικό κείμενο του νομοσχεδίου που θα κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή κάνοντας λόγο για πλήρη απονεύρωση του μέτρου. Η ρύθμιση, όπως έχει σήμερα στο σχέδιο νόμου, προβλέπει ότι όταν η αποστολή και η παράδοση ενός προϊόντος σε ιδιώτη πραγματοποιούνται μέσω εταιρείας ταχυμεταφορών και η πληρωμή γίνεται κατά την παράδοση, αυτή θα πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικά με ηλεκτρονικό μέσο, δηλαδή με κάρτα, ανεξάρτητα από το ύψος της συναλλαγής.
Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών το νέο πολυνομοσχέδιο, το οποίο φέρνει ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητα των καταναλωτών και τη λειτουργία της αγοράς. Η πιο πολυσυζητημένη διάταξη αφορά το οριστικό τέλος στη χρήση μετρητών για τις αντικαταβολές κατά την παράδοση δεμάτων από εταιρείες courier.
Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, όλες οι παραδόσεις αγαθών από εταιρείες ταχυμεταφορών θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής, ανεξαρτήτως του ποσού της συναλλαγής. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και για παραγγελίες ελάχιστων ευρώ, οι καταναλωτές θα πρέπει να χρησιμοποιούν κάρτες μέσω φορητών POS ή συστήματα e-banking. Για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση, το νομοσχέδιο προβλέπει τσουχτερά διοικητικά πρόστιμα για τις εταιρείες courier που θα δέχονται μετρητά, τα οποία θα ισούνται με το διπλάσιο της αξίας της συναλλαγής.
Υπάρχει μια κλιμάκωση της προετοιμασίας προ της Θ.
Μεταλήψεως στα όρια του χρόνου μέχρι το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης
προσέλθετε», από τους υπεύθυνους πνευματικούς.
Αν, όμως, κανείς υιοθετήσει τη θεολογική γραμμή
(γέφυρα) που ένωσε τους Ισραηλίτες με το όρος Σινά, με το Νόμο του Θεού και με
την παρουσία Του, θα κατανοήσει την σκοπιμότητα-αναγκαιότητα της τριήμερης
νηστείας προ της Θ. Κοινωνίας.
Στην Π. Διαθήκη (Έξοδος, κεφ. 19, 9-15), διαβάζουμε:
«Είπε δε Κύριος προς
Μωϋσήν· ιδού εγώ παραγίνομαι προς σε εν στύλω νεφέλης, ίνα ακούση ο λαός
λαλούντος μου προς σε και σοί πιστεύσωσιν εις τον αιώνα. Ανήγγειλε δε Μωϋσής τα
ρήματα του λαού προς Κύριον. Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· καταβάς διαμάρτυραι τω
λαώ και άγνισον αυτούς σήμερον και αύριον, και πλυνάτωσαν τα ιμάτια· και
έστωσαν έτοιμοι εις την ημέραν την τρίτην· τη γάρ ημέρα τη τρίτη καταβήσεται
Κύριος επί το όρος το Σινά εναντίον παντός του λαού. και αφοριείς τον λαόν
κύκλω λέγων· προσέχετε εαυτοίς του αναβήναι εις το όρος και θιγείν τι αυτού·
πας ο αψάμενος του όρους θανάτω τελευτήσει. Ουχ άψεται αυτού χείρ∙ εν γάρ
λίθοις λιθοβοληθήσεται ή βολίδι κατατοξευθήσεται· εάν τε κτήνος εάν τε
άνθρωπος, ου ζήσεται. Όταν αι φωναί και αι σάλπιγγες και η νεφέλη απέλθη από
του όρους, εκείνοι αναβήσονται επί το όρος. Κατέβη δε Μωϋσής εκ του όρους προς
τον λαόν και ηγίασεν αυτούς και έπλυναν τα ιμάτια. Και είπε τω λαώ· γίνεσθε
έτοιμοι, τρείς ημέρας μη προσέλθητε γυναικί».
Σε καθεστώς απροκάλυπτης ομηρίας και οικονομικού εκβιασμού θέτει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, εκτελώντας τυφλά τις επιταγές των τραπεζιτικών ιδρυμάτων!
Με ένα μνημείο αυταρχισμού και απαξίωσης, το έγγραφο-σοκ της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικού Σχεδιασμού & Υποστήριξης του ΥΠΕΘΑ (1 Οκτωβρίου 2026) πετάει στον κάλαθο των αχρήστων τη στρατιωτική ταυτότητα των Ελλήνων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, μετατρέποντάς τους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας μέσα στις ίδιες τις μονάδες τους.
Το τραπεζικό «τελεσίγραφο» και η ταπείνωση του στρατεύματος
Ανάμεσα στις μεγάλες μορφές αγίων γυναικών,
συγκαταλέγονται και πολλές πρώην και διαβόητες αμαρτωλές, οι οποίες, αφού
μετανόησαν, σώθηκαν και διακρίθηκαν για την κατοπινή αγία και ενάρετη ζωή τους.
Μια από αυτές είναι και η Αγία Ταϊσία, η πρώην πόρνη, η οποία, όπως θα δούμε,
μετανόησε ειλικρινά και ο Θεός την αντάμειψε με την αγιότητα και την σωτηρία της.
Έζησε τον 5ο μ. Χ. αιώνα και καταγόταν
από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά της
χρόνια και ήταν ένα χαρισματικό παιδί, με σπάνια ομορφιά και οξυδέρκεια.
Κεντρίζει τη σκέψη η Ευαγγελική θεώρηση-διήγηση της
παραδόσεως του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας στο Μυστικό Δείπνο από τον
Κύριο. Η απλοϊκή σκέψη δημιουργεί μια «αντίφαση», διότι στα δύο πρώτα Ευαγγέλια
(Ματθ. και Μάρκου) υπάρχει η ρηματική μετοχή «εσθιόντων αυτών», δηλ. «εσθιόντων αυτών μετέδωσε ο Κύριος στους μαθητές τον Άγιο Άρτο και
ακολούθως το Τίμιο Αίμα Του», ενώ στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναγράφεται ότι
«μετά το δειπνήσαι γίνεται η μετάδοση του Τιμίου Αίματος. Υπάρχει δηλ. «μορφή
αντίφασης» ανάμεσα στα δύο Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου), όπου την μετάληψη του Τιμίου Σώματος διαδέχεται αμέσως η
μετάληψη του Τιμίου Αίματος του Χριστού και στο κατά Λουκά, στο οποίο η
μετάληψη του Τιμίου Αίματος ακολουθεί (χρονικά) μετά το δειπνήσαι. Αναμφίβολα, το «δειπνήσαι» αναφέρεται στη μετάληψη του Αγίου Άρτου.
Ένα από τα απτά δείγματα της αγιότητας
είναι και το χάρισμα της θαυματουργίας στους αγίους μας. Αυτοί, δια των
ακτίστων ενεργειών του Θεού αξιώθηκαν να θαυματουργούν και να δοξάζεται έτσι το
άγιο όνομα του Θεού. Ένας από τους θαυματουργούς αγίους της Εκκλησίας μας είναι
και ο άγιος ιερομάρτυς Πολυχρόνιος.
Καταγόταν από την επαρχία Γαμφανίτιδα ή
Γαμφάνη της Μ. Ασίας, της περιοχής των Αλαμάνων και έζησε τον 4ο
αιώνα όταν βασίλευε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Ήταν γόνος ευγενών και ευσεβών
γονέων. Ο πατέρας του ονομαζόταν Βαρδάνης, ένα ευσεβής και πλούσιος γεωργός.
Μεγάλωσε σε σπίτι όπου καλλιεργούνταν η ευσέβεια και οι αρετές. Οι πλούσιοι
γονείς του φρόντισαν να γεμίσουν την ψυχή του με πίστη στο Θεό και τον δίδαξαν
την ενάρετη ζωή. Παράλληλα φρόντισαν να λάβει σπουδαία μόρφωση και να
εντρυφήσει στα ιερά γράμματα.
Οι Μάρτυρες αποτελούν την
πλέον επίλεκτη και εκλεκτή χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι με την
ομολογία τους στο Χριστό αντάλλαξαν τη δόξα, τις τιμές και τα αξιώματα του
κόσμου με την πίστη τους στον αληθινό Θεό. Αυτοί υπήρξαν οι ισχυροί
κυματοθραύστες κατά των λυσσαλέων επιθέσεων κατά της Εκκλησίας. Με το τίμιο
αίμα τους πότισαν το δένδρο της σώζουσας πίστης. Δύο από τους μυριάδες Μάρτυρες
υπήρξαν οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος, αξιωματικοί του Ρωμαϊκού στρατού.
Καταγόταν από τη Ρώμη και
έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού(286-305). Καταγόταν από ευγενείς οικογένειες και είχαν λάβει σοβαρή
μόρφωση. Η αριστοκρατική τους καταγωγή τους ευνόησε να κάνουν καριέρα στο
ρωμαϊκό στρατό. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους είχαν αναχθεί σε υψηλά αξιώματα
στη «Σχολή Κιντιλίων». Οι «Σχολές» ήταν επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες, οι
οποίες είχαν καθιερωθεί από τον Διοκλητιανό (284-305) και υπάγονταν κατ’
ευθείαν στον αυτοκράτορα. Λειτουργούσαν ως σώματα όπου εκπαιδεύονταν οι
αξιωματικοί των ρωμαϊκών λεγεώνων. Γι’ αυτό όσοι υπηρετούσαν σ’ αυτές,
επιλέγονταν με μεγάλη προσοχή και εκτιμώντο τα φυσικά και πνευματικά τους
πλεονεκτήματα και οι σπάνιες στρατιωτικές τους ικανότητες. Οι δύο νέοι
αξιωματικοί είχαν διαλεχτεί ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους νέους για την
αξιοζήλευτη θέση τους στη «Σχολή». Έχοντας επιδείξει ασυνήθιστη ανδρεία και
αρετή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο μεν Σέργιος είχε οριστεί Πριμηκήριος, ο
δε Βάκχος Σεκουνικήριος.
Με ένα απαράδεκτο δημοσίευμα, η ισπανική εφημερίδα El País βάζει ξανά στο στόχαστρο το Άγιον Όρος, αμφισβητώντας ευθέως το υπερχιλιοετές καθεστώς του Αβάτου.
Το άρθρο επιχειρεί να παρουσιάσει την αθωνική μοναστική παράδοση ως «απαρτχάιντ» και αναχρονισμό, ενώ φτάνει στο σημείο να προβάλλει προτάσεις για περικοπή ευρωπαϊκών κονδυλίων ως μέσο πίεσης προς τους μοναχούς.
Την πρώτη Κυριακή μετά την Ανάσταση
του Κυρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του αγίου ενδόξου αποστόλου Θωμά και
διαβάζεται στις εκκλησίες η σχετική περικοπή της ψηλάφησης του Χριστού από
αυτόν. Δεν είναι τυχαία αυτή η επιλογή. Έρχεται να επιβεβαιώσει, μαζί με τις
τόσες άλλες μαρτυρίες, ότι ο Κύριος αναστήθηκε όντως από τους νεκρούς. Ο Θωμάς
κατά θεία παραχώρηση ζήτησε να έχει απτή εμπειρία της Ανάστασης του Χριστού. Να
βάλλει τα χέρια του «επί των τύπων των ήλων» και να πιστέψει στο υπέρτατο
γεγονός.
Το όνομά του στην αραμαϊκή γλώσσα «Τέομα»
σημαίνει δίδυμος. Στο ιερό Ευαγγέλιο του δίδεται όντως η προσωνυμία «Δίδυμος»
(Ιωάν.11,16). Οι αγιογραφικές πληροφορίες για το Θωμά είναι σχετικά λίγες και
γι’ αυτό έχουν εγερθεί κατά καιρούς αυθαίρετες ερμηνείες για το πρόσωπό του.
Προσπάθησαν να εντοπίσουν τίνος δίδυμος αδελφός ή αδελφής υπήρξε. Κάποιοι τον
ταυτίζουν με τον αναφερόμενο από τον Ματθαίο (13,55) αδελφόθεο Ιούδα. Μάλιστα
οι πολέμιοι του Χριστού συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτός υπήρξε δίδυμος αδελφός
του Κυρίου, παρά τις αντίθετες μαρτυρίες των Ευαγγελίων, θέλοντας να πλήξουν
την υπερφυσική ενανθρώπηση του Θεού Λόγου! Αρχαία παράδοση, την οποία
αποδέχεται η Εκκλησία μας ο Θωμάς ήταν δίδυμος αδελφός κάποιας Λυδίας ή Λυσίας.
Κάποιοι άλλη παράδοση αναφέρει ότι ήταν δίδυμος αδελφός κάποιου Ελεάζαρ.
Ο Απόστολος Θωμάς
ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου, ψαράς στο επάγγελμα το όνομά του
σημαίνει «Δίδυμος». Θεωρείται, από πολλούς άπιστος, ενώ φάνηκε δύσπιστος
σε μια στιγμή της ζωής του. Όταν ο Χριστός εμφανίστηκε μετά την Ανάστασή Του
στους μαθητές ο Θωμάς απουσίαζε και δυσπίστησε στα λεγόμενα των συμμαθητών του.
Όμως, κατά την δεύτερη εμφάνιση του Κυρίου αναφώνησε: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Είναι η πρώτη δημόσια ομολογία της
Αναστάσεως του Κυρίου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ήταν μέρος της θείας
οικονομίας η δυσπιστία του Θωμά.
Κατά την
κοίμηση της Θεοτόκου ο Θωμάς, ευρισκόμενος στις Ινδίες για ιεραποστολή, δεν
ήταν παρόν. Όταν οι μαθητές του Κυρίου άνοιξαν τον τάφο να προσκυνήσει ο Θωμάς
ο τάφος Της ήταν άδειος . Το σώμα έλειπε και στο μνήμα κείτονταν μόνο το
σεντόνι που είχαν τυλίξει το σώμα της Παναγίας. Η Παναγία μετέστη από την γη
στους ουρανούς χαρίζοντας θαυμαστή δύναμη στους Αποστόλους για το δύσκολο και
τεράστιο έργο που είχαν ήδη ξεκινήσει. «Πρὸς
δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι, τῷ Ἀποστόλῳ Θωμᾷ, τὴν
πάνσεπτον Ζώνην σου», ψάλλουμε στο απολυτίκιο της εορτής της Καταθέσεως της
Τιμίας Ζώνης
Οι όσιες γυναίκες συναγωνίστηκαν επάξια
τους οσίους άνδρες σε πνευματικούς αγώνες και αγιότητα. Η Εκκλησίας μας έχει να
επιδείξει μια πλειάδα οσίων γυναικών, οι οποίες λαμπρύνουν το εκκλησιαστικό
στερέωμα. Μια από αυτές υπήρξε και η αγία Μεθοδία η εν Κιμώλω. Μια σύγχρονη
οσιακή σημαντική μορφή.
Καταγόταν από τη νήσο Κίμωλο και
γεννήθηκε την 10η Νοεμβρίου 1865 από γονείς θεοσεβούμενους και
ενάρετους. Ο πατέρας της ονομαζόταν Ιάκωβος και η μητέρα της Μαρία, το δε
επίθετό της ήταν Σάρδη. Στην οικογένεια υπήρχαν τρεις γιοι και πέντε θυγατέρες.
Η δεύτερη από αυτές ήταν η Ειρήνη, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Μεθοδία. Από
μικρό κορίτσι διακρίνονταν για τη σεμνότητά της, την πίστη της στο Θεό και την
υπακοή της. Ήταν στολισμένη με αρετές και καλοσύνη και για γι’ αυτό ξεχώριζε
από τα άλλα κορίτσια της οικογένειας και της περιοχής. Οι φτωχοί και αγράμματοι
γονείς της φρόντισαν να τη μεγαλώσουν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Της
εμφύτευσαν βαθειά στηνψυχή της την
αγάπη στο Χριστό και την αφοσίωση στην Εκκλησία.
