![https://www.impantokratoros.gr/dat/763B168A/[el]image1.png](https://www.impantokratoros.gr/dat/763B168A/[el]image1.png)
Δὲν ἀρρωσταίνεις μία φορά.
Πολλὲς φορὲς ἀρρωσταίνεις ἀπὸ τὴν ἴδια ἀρρώστια
Τὸ ἴδιο κάνε καὶ γιὰ τὴν ψυχή σου.
Κάθε φορὰ ποὺ πληγώνεσαι,
Κάποτε τὸ φάρμακο τῆς Χάριτος
![https://www.impantokratoros.gr/dat/763B168A/[el]image1.png](https://www.impantokratoros.gr/dat/763B168A/[el]image1.png)



ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
«Η Μαρτυρία του ιερομονάχου π. Μάξιμου Καραβά ηγουμένου της Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής – Πτολεμαΐδος»
(Ως έκφραση ομολογίας πίστεως)
Σήμερα, οι Ομολογητές είναι δυσεύρετοι, και το Ομολογιακό βίωμά τους εκλαμβάνεται (πολλές φορές) ως αίρεση ή σχίσμα ή και ως ανυπακοή στην επίσημη εκκλησία, όταν υπάρχει ο κυριαρχικός πέπλος της άγνοιας στο Ορθόδοξο πλήρωμα.
Πολλοί κληρικοί – μοναχοί ή λαϊκοί, αφοσιώνονται στα νοήματα του Ευαγγελίου, αλλά λίγοι θα εκφρασθούν στο ύψος μιας συνολικής Ορθόδοξης ευθύνης, Ομολογίας.
Όταν «η Εκκλησία διεξήγε σφοδρό αγώνα εναντίον των αιρετικών, η ονομασία «πατέρες» απεδόθη στους επιφανείς εκείνουν άνδρες, οι οποίοι δίδαξαν ορθοδόξως και συμμετέσχον ενεργώς σε μεγάλες συνόδους. Αυτούς άλλωστε ονομάζει «Πατέρας» και το δοξαστικό της Κυριακής των αγίων πατέρων, αφιερωμένο στους 318 Πατέρας της Α΄ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου ως και στους Πατέρας των άλλων Οικουμενικών Συνόδων. Έτσι βλέπουμε ότι στους πατέρας βρίσκομε τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας και την αυθεντία, οι οποίες αποτελούν θεμέλιο της πίστεώς μας. Γι’ αυτό και σ’ όλες τις Συνόδους απαντάται η φράσι∙ «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι» (αρχιμ. Ειρηναίος Ι. Χατζηεφραιμίδης, στην ομιλία του «ΜΕΛΕΤΗ ΠΑΤΕΡΩΝ» στο ΙΘ Γενικό Ιερατικό Συνέδριο, 18-20 Αυγούστου, που έγινε στην Ι. Μητρόπολι Φλωρίνης). Στο Ιερατικό εκείνο Συνέδριο, Ποιμαντικός διάλογος στην πραγματικότητα, με θέμα «Η εσωτερική ζωή του Ιερέως», τονίχθηκε όχι μόνο η «σιωπηλή ευγλωττία του αγίου βίου», αλλά και το ομολογιακό φρόνημα των Πατέρων, συστατικό του αγίου βίου.

Εἶναι σημαντικὸ μὲ τὸν φύλακα Ἄγγελὸ μᾶς νὰ ἔχουμε καθημερινὴ ἐπαφὴ καὶ σχέση. Ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι ἡ προσευχή. Γιατί νομίζετε θυμήθηκα σήμερα ἰδιαιτέρως τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους; Προβληματιζόμουν αὐτὲς τὶς μέρες ποὺ εἶδα ἀπὸ τὴν 13η τοῦ μηνὸς (13 Ἰουνίου 2025) ὅτι αὐτὰ ποὺ ἔλεγαν οἱ Ἅγιοι μᾶς τότε ὅτι ὅταν χτυπήσει τὸ Ἰσραὴλ τὸ πρόγραμμα τὸ πυρηνικό της Περσίας θὰ ἀρχίσει ὁ Μεγάλος Γενικὸς Πόλεμος ποὺ σιγά-σιγά θὰ ἐξελιχθεῖ σὲ Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ὅταν εἶδα ὅτι οἱ προφητεῖες γίνονται εἰδήσεις πραγματικὰ παρ’ ὅλο ποὺ τὶς μελετῶ ἀπὸ τὸ 2011 ἐτρόμαξα…
Ξέροντας πόσο θὰ δοκιμαστεῖ ὁ ἄνθρωπος ὅπου εὑρίσκεται. Τί νὰ λέμε ἐμεῖς οἱ Κυπραῖοι δὲν θὰ ἔχουμε τίποτε; Γιατί νὰ μὴν ἔχουμε; Εἴμαστε καλύτεροι ἀπὸ τοὺς Πέρσες; Εἴμαστε καλύτεροι ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Παλαιστίνης; Γιατί νὰ μὴν ἔχουμε; Ἄρα τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ ἔχουμε, τὸ ζήτημα εἶναι πῶς θὰ διαχειριστεῖ ἡ φοβισμένη καρδιά μας ὅλα αὐτὰ τὰ φοβερὰ καταστροφικὰ γεγονότα. Ἡ ἐκκλησία πρέπει νὰ μᾶς προετοιμάσει.




