ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ: 05/31/26

Κυριακή 31 Μαΐου 2026

«Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ» (Ως πλήρωμα και αλήθεια των Αγιογραφικών υποσχέσεων)!

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Μέσα στα μύρα της Άνοιξης, μετά τη Λαμπρή, ακολουθεί και η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής∙ οκτώ Κυριακές, συνολικά επτά εβδομάδες συνθέτουν (συναπαρτίζουν) την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, στην οποία προσθέτουμε και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.

Να θυμίσουμε, ότι εορτή της Πεντηκοστής είχε καθιερωθεί και στην Παλαιά Διαθήκη. Είχε ορισθή να εορτάζεται επτά εβδομάδες από της δευτέρας ημέρας του Πάσχα. Συγκεκριμένα:

1) Έξοδ. λδ΄22: «και εορτήν εβδομάδων ποιήσεις μοι, αρχήν θερισμού πυρού (σιτηρών) και εορτήν συναγωγής (συγκομιδής) μεσούντος του ενιαυτού (Σκηνοπηγία – στη μέση φθινοπώρου).

2) Λευιτ. Κγ΄, 15: «και αριθμήσετε υμίν από της επαύριον των σαββάτων, από της ημέρας ης αν προσενεγκητε το δράγμα του επιθέματος, επτά εβδομάδας ολοκλήρους», δηλ. «από τη δεύτερη ημέρα της εβδομάδας του Πάσχα, από την ημέρα δηλ. κατά την οποία θα προσφέρετε το δεμάτι, ως ιδιαίτερη προσφορά στον Κύριο, θα μετρήσετε και θα υπολογίσετε επτά ολόκληρες εβδομάδες».

https://piraeus365.gr/wp-content/uploads/2024/06/448995695_445170861642778_2236419927446845929_n.jpg

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η αγία εορτή της Πεντηκοστής είναι ένας ξεχωριστός σταθμός στον εορτολογικό κύκλο του ενιαυτού για την Εκκλησία μας. Αυτή μαζί με το Πάσχα αποτελούν τις αρχαιότερες εορτές, οι οποίες ανάγονται ως τους αποστολικούς χρόνους. Η μεγάλη αυτή εορτή προβάλλει ως ανακεφαλαίωση του λυτρωτικού επί γης έργου του Σωτήρος μας Χριστού και ως νέα δυναμική αφετηρία της υλοποιήσεως και ολοκληρώσεως του θείου σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας.

Η εορτή της Πεντηκοστής συστήθηκε από την Εκκλησία μας, μαζί με πολλές άλλες εορτές, υπό την επίδραση αντίστοιχης εορτής του Ιουδαϊσμού, φυσικά με εντελώς άλλο νόημα και περιεχόμενο, όπως τονίζει ο άγιος Αυγουστίνος (Epist.55). Οι Εβραίοι πράγματι εόρταζαν τη δική τους Πεντηκοστή, η οποία απείχε πενήντα ημέρες από την εορτή του νομικού Πάσχα. Ονομάζονταν «Εορτή των Εβδομάδων» (Εξ.34,22 και Δευτ.16,10) και ποιούνταν κατ’ αυτήν η μνεία της χορηγήσεως του Νόμου στον Μωυσή, πενήντα ημέρες από τον εορτασμό του πρώτου Πάσχα στην έρημο του Σινά (Εξ.19,1). Διαρκούσε μία ημέρα και προσφέρονταν οι απαρχές της νέας συγκομιδής των καρπών της γης, τα «πρωτογεννήματα» στο ναό της Ιερουσαλήμ, ως ευχαριστία στο χορηγό των αγαθών Θεό.