
Ἀκολουθεῖ βίντεο:
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΜΕΡΟΣ 1ο: Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑ ΩΣ ΘΕΜΕΛΙΟ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ
1.1. Παράκαμψη της Αρχής στην ψήφιση του Προσωπικού Αριθμού
1.2. Αλήθειες και ψέματα για την τακτοποίηση των μητρώων του κράτους
1.3. Το ΠΔ επιβεβαιώνει το επικείμενο «φακέλωμα» των πολιτών
1.4. Επισημάνσεις της ΑΠΔΠΧ που παραλείπονται από το ΠΔ
ΜΕΡΟΣ 2ο: ΑΝΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑ ΣΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ «ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ»
2.1. Απαράδεκτη η στάση της ΑΠΔΠΧ στο θέμα του ΠΑ
2.2. Αποκλειστικός στόχος η ενιαία ταυτοποίηση των πολιτών (αριθμοποίηση)
2.3. Παράνομη διαδικασία ψήφισης της τροπολογίας περί αναγραφής του ΠΑ στις ταυτότητες
2.4. Ελλάδα και Η-ΠΑ στη δίνη του ΠΑ
2.5. Νέες ταυτότητες: Ανοίγει ο δρόμος για το Διαδίκτυο των Πραγμάτων (ΙοΤ)
2.6. Εφαρμογή myInfo – Ο βασιλιάς είναι γυμνός στα μάτια του πολίτη
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΑΣΚΗΣΗ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Στις 5/5/2025 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) για την εφαρμογή του Προσωπικού Αριθμού, ενός αριθμού που θα συνοδεύει υποχρεωτικά τον πολίτη από τη στιγμή της γέννησης μέχρι το θάνατό του, ενώ προβλέπει την τήρησή του για 20 επιπλέον έτη! Ο εφιάλτης της αριθμοποίησης - «φακελώματος» που είχε γεννηθεί με τον νόμο Ν.1599/1986 καθιερώνοντας τον Ενιαίο Κωδικό Αριθμό Μητρώου (Ε.Κ.Α.Μ.) διότι κατόπιν καταργήθηκε, επανήλθε δριμύτερος μετά από 39 χρόνια.
Με πρόσχημα την ευκολία και τη χρηστικότητα που θα προσφέρει ο Προσωπικός Αριθμός (ΠΑ), υποχρεωτικός όμως σε κάθε περίπτωση για την επαλήθευση της ταυτότητας του πολίτη στις συναλλαγές του με το δημόσιο, έχει όλες τις προϋποθέσεις να αποβεί το Πονηρό Αντικλείδι (ΠΑ) στα χέρια οιουδήποτε τρίτου καθώς θα αποτελεί πλέον το μοναδικό αναγνωριστικό του. Το γεγονός αυτό σε συνάρτηση με την διασύνδεση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του δημοσίου αλλά κυρίως της αναγραφής και αποθήκευσής του στις νέου τύπου ταυτότητες είναι βέβαιο ότι εν όψει νέων απειλών ή κρίσεων (π.χ. πανδημιών, πυρηνικών ή βιολογικών απειλών, τρομοκρατικών χτυπημάτων, κλιματικής αλλαγής κ.α.) ο αριθμός αυτός θα μετατραπεί σε ένα πρώτης τάξεως εργαλείο επιτήρησης και στυγνού ελέγχου λόγω των απεριόριστων δυνατότητων στην επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων εις βάρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του. Το πρόσφατο παρελθόν μάς διδάσκει (1).
Ἀκολουθεῖ ὅλο τό κείμενο σέ pdf:
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ.17,2).
Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες Δεσποτικές εορτές της Εκκλησίας μας. Δεν πρόκειται απλώς για την ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος από την επίγεια ζωή του Χριστού, αλλά για μια βαθιά αποκάλυψη του μυστηρίου του Θεανθρώπου και συγχρόνως για την προαναγγελία της δόξης που επιφυλάσσει ο Θεός σε όσους ενωθούν μαζί Του.
Η Μεταμόρφωση είναι η στιγμή κατά την οποία ο Χριστός αποκαλύπτει στους τρεις εκλεκτούς μαθητές Του —τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη— όχι κάτι που αποκτά εκείνη τη στιγμή, αλλά αυτό που είναι πάντοτε: ο Υιός και Λόγος του Θεού, «ἀπαύγασμα τῆς δόξης» του Πατέρα (Εβρ.1,3). Το φως που πλημμυρίζει το Θαβώρ δεν είναι κτιστό ούτε φυσικό· είναι η άκτιστη θεία δόξα, η ίδια δόξα που προϋπάρχει αιωνίως στον Θεό και αποκαλύπτεται, κατά παραχώρηση, στους ανθρώπους.
Το Θαβώρ ως προετοιμασία του Γολγοθά
(Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της ορθοδόξου διδασκαλίας περί των ακτίστων ενεργειών του Θεού και της δυνατότητος μετοχής των πιστών σε αυτές).
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου-Καθηγητού
Αν μελετήσουμε με προσοχή τα Ιερά Ευαγγέλια θα διαπιστώσουμε πως οι μαθητές του Κυρίου φωτίζονταν σταδιακά και κατανοούσαν το τι ήταν πραγματικά ο Διδάσκαλός τους. Έπρεπε να απαλλαγούν από τις λαθεμένες περί Μεσσία ιουδαϊκές προσδοκίες και να οδηγηθούν στην επίγνωση του Υιού του Θεού. Σε αυτό συνέβαλλε ουσιαστικά ο Κύριος με τις κατ’ ιδίαν διδασκαλίες Του, τα θαύματά Του, τις συζητήσεις. Σε αυτή την προοπτική εντάσσεται και το γεγονός της Μεταμορφώσεως.
Λίγο πριν το πάθος Του ο Κύριος κάλεσε τους μαθητές Του και τους ρώτησε τι λέγει ο κόσμος γι’ Αυτόν, αλλά και τι πιστεύουν και αυτοί για Εκείνον. «Τίνα με λέγουσιν οι όχλοι είναι; Οι δε αποκριθέντες είπον΄ Ιωάννην τον Βαπτιστήν, άλλοι Ηλίαν, άλλοι δε ότι προφήτης τις των αρχαίων ανέστη. Είπε δε αυτοίς΄ υμείς δε τίνα με λέγετε είναι;» (Λουκ.9,18-19). Ο ενθουσιώδης Πέτρος εξ’ ονόματος των έντεκα ομολόγησε ευθέως στον Χριστό: «Συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ.16,16). Αυτή η σωτήρια ομολογία χαροποίησε ιδιαίτερα τον Κύριο, ο Οποίος τους διαβεβαίωσε πως πάνω σε αυτή την πίστη και την ομολογία για το πρόσωπό Του θα οικοδομηθεί η Εκκλησία Του.