Γράφει:
Στίς χριστιανικές συναναστροφές γιά τόν παραδοσιακό "καφέ", εἰδικά μετά τήν Θεία Λειτουργία, παρατηρεῖται τό φαινόμενο ὅ,τι δωρεά καί χάρη λάβαμε μέσα στόν Ἱερό Ναό κατά τήν διάρκεια τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας, νά ἐξανεμίζεται σέ ἕνα τραπέζι μέ φλιτζάνια.
Καί ἐνῶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δίδεται ἄπλετα μέσα στόν Οἶκο Του στούς συμμετέχοντας στόν ἐκκλησιασμό, ὁ καθένας τήν λαμβάνει ἀνάλογα μέ τό σκεῦος τῆς πνευματικῆς του κατάστασης καί στάσης μέσα σέ αὐτόν. Ἄλλος λαμβάνει μία δαχτυλῆθρα, ἄλλος ἕνα ποτηράκι, ἄλλος ἕναν κουβά, ἄλλος ἕνα τάνκερ, ἄλλος μπορεῖ καί τίποτε.
Ἀμέσως μετά στόν παραδοσιακό "καφέ" τῆς χριστιανικῆς συναναστροφῆς δύο ἤ περισσότερων ἀδελφῶν ἐν Χριστῷ, παρατηρεῖται τό φαινόμενο τῆς μπανιέρας καί τῆς τάπας.
Οἱ Χριστιανοί λαμβάνοντας κατά τό σκεῦος τους τήν χάρη μέσα στόν Ναό, ἔχοντας δηλαδή γεμίσει ἡ πνευματική τους μπανιέρα, διαστάσεων ἀνάλογα μέ τήν πνευματική τους κατάσταση ὅπως προαναφέραμε, ἀρχίζουν κατόπιν στήν συναναστροφή τους τά "κοινωνικά σχόλια", τοὐτέστιν τίς καταλαλιές καί τίς κατακρίσεις γιά πρόσωπα. Αὐτά εἶναι ἡ ἀνοιχτή τάπα πού δέν φύλαξε ὅ,τι ἔλαβαν μέχρι πρό ὀλίγου μέσα στήν ἐκκλησία, τό λίγο ἤ τό πολύ, ἀκόμη καί τό καθόλου, γιατί τά πρῶτα τά χάνουν καί τό δεύτερο, τό καθόλου, τό χάνουν καί αὐτό γιατί τό κάνουν κάτι χειρότερο!
Κι ἔτσι, ἀπό τήν μία γεμίζει ἡ μπανιέρα καί ἀπό τήν ἄλλη ἀνοίγουμε τήν τάπα της καί ἀδειάζουμε ἀπό τήν χάρη τοῦ Θεοῦ.
