ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ: Γιατί αὐτόν τόν καιρό στενοχωριέμαι πολύ;

 

 

 

 

 

 

 –Γέροντα, αὐτὸν τὸν καιρό, στενοχωριέμαι πολύ;

–Γιατί  στενοχωριέσαι; 
Γιατί δὲν δοξάζεις διαρκῶς τὸν Θεό; 

Τί σοῦ λείπει; 

Νὰ ἔχη λύπη ἕνας ἄνθρωπος ποὺ βρίσκεται μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, τὸ καταλαβαίνω· ἀλλὰ νὰ ἔχη λύπη ἕνας ποὺ εἶναι κοντὰ στὸν Χριστό, δὲν τὸ καταλαβαίνω, γιατί, καὶ πόνο νὰ ἔχη, ὁ πόνος του μελώνεται ἀπὸ τὸν Χριστό.

Ὅπως  ἔχω  καταλάβει,  στὸν  ἄνθρωπο  δὲν  ὑπάρχει  φαρμάκι,  γιατί,  ἂν  τὸ φαρμάκι τὸ ἀκουμπήση στὸν Χριστό, γίνεται γλυκὸ σιρόπι.

Ὅποιος ἔχει μέσα του φαρμάκι, σημαίνει ὅτι δὲν ἀκουμπάει τὰ προβλήματά του στὸν Χριστό. 

Ἡ χαρὰ εἶναι τοῦ Χριστοῦ, ἡ λύπη εἶναι τοῦ διαβόλου.
 

Ἄγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης