
Ἀκολουθεῖ βίντεο:
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Το πρωτόθρονο και σεβάσμιο Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει να επιδείξει μια πλειάδα Πατριαρχών, οι οποίοι κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Ανάμεσά τους ο ηρωικός ιερομάρτυρας και εθνομάρτυρας άγιος Γρηγόριος Ε΄. Πρόκειται για μια από τις ηρωικότερες μορφές του Γένους μας, ο οποίος διέπρεψε και ως λαμπρός εκκλησιαστικός άνδρας και ως συνεπής εθνικός ηγέτης.
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1745 από τον Ιωάννη και την Ασημίνα Αγγελόπουλου. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Το 1767 πήγε στη Σμύρνη κοντά στο θείο του Μελέτιο, όπου φοίτησε στην εκεί περίφημη Ευαγγελική Σχολή. Μετά παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην Πάτμο από τον Δανιήλ Κεραμέα. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του γύρισε στη Μονή των Στροφάδων, όπου εκάρη μοναχός, λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Γρηγόριος. Αργότερα τον κάλεσε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Προκόπιος, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και στη συνέχεια πρεσβύτερο, επιδεικνύοντας μεγάλο ιεραποστολικό ζήλο και ασκώντας τεράστιο φιλανθρωπικό έργο. Η φήμη του ως ανερχόμενη σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα δεν άργησε να φανεί. Στις 19 Αυγούστου του 1785 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης και παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο ως το Δεκέμβριο του 1798, οπότε η Υψηλή Πύλη τον καθαίρεσε και τον εξόρισε στο Άγιο Όρος, ως ανίκανον να διατηρήσει την υποταγή των χριστιανικών λαών στην τουρκική εξουσία. Κατά την παραμονή του εκεί ως ασκητής, μυήθηκε με ενθουσιασμό στην Φιλική Εταιρεία από τον φιλικό Ιωάννη Φαρμάκη στα 1818, και υποσχέθηκε να δώσει ακόμα και τη ζωή του στην υπόθεση της ελευθερίας του υποδούλου Γένους. Την ίδια χρονιά κλήθηκε και πάλι στον Οικουμενικό θρόνο, για να παραμείνει ως το μαρτυρικό του θάνατο.
Ἀκολουθοῦν κείμενο καί ντοκουμέντα:
Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ την 1η Ιουλίου 1828, ίδρυσε την πρώτη Ελληνική Σχολή των Ευελπίδων στο Ναύπλιο, όπου και μερίμνησε θέση μονίμου Ιερέως.
Αξιοσημείωτη μάλιστα είναι μια επιστολή που αποστέλλει στις 28 Φεβρουαρίου 1829, με την οποία καταθέτει την πνευματική φροντίδα και τις συμβουλές του στον διορισμένο Ιερομόναχο Ιωακείμ, ως υπευθύνου για την πνευματική και νηπτική ζωή των αξιωματικών.
«Οι νυν εν Ναυπλίω εφεδρεύοντες θέλουσιν εκπληρώσιν, κατά την ενεστώσαν Τεσσαρακοστήν τα χρέη της ιεράς ημών πίστεως, τα της εξομολογήσεως, λέγω και μεταλήψεως, εν οις και θέλετε τοις δώση πάσαν την πνεματικήν υμών βοήθειαν και παράστασιν συμπαραινούντες ως πατήρ εις την στρατιωτικήν νεολαίαν την προς την πατρίδα πίσιν και το επιεικές της διαγωγής. Πόσας ημέρας θέλουσιν νηστεύση θέλετε το ορίση μετά της γνώμης του αρχιερέως. Ημείς δε φρονούμεν ότι αρκεί να νηστεύσωσιν μόνον την πρώτην και τελευταίαν εβδομάδα της Τεσσαρακοστής, έτι δε και την εβδομάδα καθ΄ην κοινωνήσουσι και τας Τετράδας και Παρασκευάς. Να πληροφορηθήτε προσέτι αν συνηθίζωσιν να κάμνωσι καθ’ εκάστην την προσευχήν των και αν όχι να τους διδάξετε να την κάμνωσι. Κατόπιν δε θέλομεν φροντίση να εισάξωμεν βαθμιαίως την ανάγνωσιν των προσευχών εν βιβλίοις τα οποία θέλομεν να σας δώση να διανείμετε εις τους στρατιώτας».

Άθλιοι και αχάριστοι ραγιάδες, χωρίς Θεό και πατρίδα.
Εν έτει 2025 μαθαίνουμε ότι τελικά δεν σκοτώθηκε, αλλά…Αυτοκτόνησε !!!!
και ….«Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες... Και μάλιστα κατασκευασμένους!»

Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος και η νέα Εικονομαχία
στην Μητρόπολη Περιστερίου
Ὑπέρμαχοι σοὶ τοῖς λόγων ὅπλοις, Λόγε,
Ἐχθροὺς τροποῦνται τῶν σεβαστῶν εἰκόνων.
«Οι υπέρμαχοί Σου, Λόγε (Χριστέ), με τα όπλα του λόγου (της διδασκαλίας) κατανικούν τους εχθρούς των σεβαστών εικόνων».
Σήμερα, Kυριακή μετά την ενδεκάτη Οκτωβρίου, (12/10/2025) μνήμη επιτελούμε των Aγίων Πατέρων της αγίας και Oικουμενικής Eβδόμης Συνόδου.
Η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου του 787 μ.Χ., με πρωτοβουλία της αυτοκράτειρας Ειρήνης, η οποία ενεργούσε τότε ως αντιβασιλέας.
Υπό την προεδρία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Ταρασίου (τιμώμενου στις 25 Φεβρουαρίου), συγκεντρώθηκαν τριακόσιοι πενήντα ορθόδοξοι επίσκοποι, στους οποίους προστέθηκαν δεκαεπτά ακόμη επίσκοποι που μετανόησαν και αποκήρυξαν την εικονομαχική αίρεση.
Μετά από προσεκτική και ενδελεχή προετοιμασία, οι Πατέρες της Συνόδου αναθεμάτισαν τους αιρετικούς, οι οποίοι για εξήντα χρόνια εμπόδιζαν τους πιστούς να τιμούν τις ιερές εικόνες του Χριστού και των αγίων Του, και τις απέβαλαν από τους ιερούς ναούς θεωρώντας την προσκύνησή τους ως ειδωλολατρία.
Οι πρωτεργάτες της προδοτικής για την Ελλάδα Συμφωνίας της Πρέσπας Αλέξης Τσίπρας και Ζόραν Ζάεφ, με αφορμή τη συμπλήρωση 6 ετών από την υπογραφή της, διοργανώνουν από κοινού διεθνή διάσκεψη στις 17 Ιουνίου που θα πραγματοποιηθεί στο Ωδείο Αθηνών.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Κ. Σακελλαροπούλου έχει γκρεμίσει κυριολεκτικά τον θεσμό της προεδρίας κατά τη διάρκεια της θητείας της. Δεν είναι επίσης σύμπτωση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσκοπήσεων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, δεν αναφέρουν καν την δημοφιλία της, η οποία πλέον κυμαίνεται σε μονοψήφιο ποσοστό.
Φυσικά την κυρία ευθύνη για αυτό το θεσμικό ανοσιούργημα, την φέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος προτίμησε να έχει στην Ηρώδου του Αττικού ένα πρόσωπο χωρίς ακτινοβολία, προκειμένου να ολοκληρώσει το σχέδιο του για την δημιουργία ενός ιδιότυπου καθεστώτος τις συνέπειες του οποίου τις ζούμε καθημερινά.
Πόσο "τυχαία" εἶναι ἡ ἐπαναφορά τοῦ τίτλου
τοῦ Πάπα Ρώμης· σέ "Πατριάρχης Δύσης"
φέτος τό 2024;
Τίποτε πού προέρχεται ἀπό τόν καταραμένο Πάπα
(κατά τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό) δέν εἶναι τυχαῖο!
Τήν στιγμή
πού ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαῖος
καί ὁ Πάπας Ρώμης σχεδιάζουν καί προαναγγέλουν
"κοινό Πάσχα" τό 2025, τοὐτέστιν δημόσια "ἕνωση",
δέν μπορεῖ νά εἶναι "τυχαία" σύμπτωσις
ἡ ἐπαναφορά τοῦ τίτλου τῆς α΄ χιλιετίας πρό σχίσματος,
πού οὐσιαστικά κάνει τόν αἱρετικό Πάπα
ὁμότιτλο μέ τόν Ὀρθόδοξο Πατριάρχη (τῆς Ἀνατολῆς)
καί κάθε Ὀρθόδοξο Πατριάρχη
καί ἄρα δογματικά ἀποδεκτό καί ἴσο μέ αὐτούς!
Βρωμάει καί ὄζει ἕνωση καί κοινό ποτήριο,
χωρίς νά ὑπάρχει ἡ μετάνοια τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν
καί τῆς πονηρῆς ἀλώπεκας τοῦ πρωτείου!
Δέν πειθόμεθα πώς πρόκειται γιά τυχαῖο συμβάν!
Στό τέλος τοῦ ἄρθρου, διαβάζουμε:
"Συνεπώς, ό,τι μπορεί να υπηρετήσει
τη διατήρηση της «ιστορικής» μνήμης
της ενότητας του Χριστιανισμού
είναι καλοδεχούμενο
και πρέπει να γίνει αποδεκτό δίχως προκατάληψη."
Ὄχι κύριε συντάκτα,
διαφωνοῦμε ὀριζοντίως καί καθέτως!
Γιά νά ἐπαναφέρει τό Βατικανό στόν "ἀλάθητο" Πάπα τόν τίτλο "Πατριάρχης Δήσης" πρό τοῦ σχίσματος
ὡς ἀθώα "ἱστορική μνήμη",
ἀφορᾶ τούς ἀφελεῖς, ἐνόψει μάλιστα τοῦ 2025!
Θά γινόταν γεγονός "καλοδεχούμενο" καί "ἀποδεκτό",
μόνο ἄν ὁ τίτλος ὡς "ἱστορική μνήμη"
ἐπανερχόταν συνοδείᾳ τῆς ἱστορικῆς ὀρθῆς πίστης
πρό τοῦ σχίσματος!
Διότι αὐτός ὁ τίτλος ἀφοροῦσε Ὀρθόδοξο Πατριάρχη
καί ὄχι αἱρετικό!
Τί νόημα καί οὐσία ἔχει ἡ ἐπαναφορά
ἑνός τίτλου κούφιου
ἀπό τήν ὀρθή δογματική πού σηματοδοτοῦσε;...
Τό σχίσμα καί ἡ ἀμετανοησία
τοῦ Πάπα καί τῶν Παπικῶν,
φτάνουν καί περισσεύουν ὡς "ἱστορική μνήμη"
καί δέν ξεχνᾶμε οὔτε τά πρό, οὔτε τά μετά τοῦ τίτλου,
γιατί τά προαναφερθέντα μᾶς ταλαιπωροῦν
γιά πάνω ἀπό μία χιλιετία τώρα, κυρίως γιατί
ἐργάζονται γιά τόν Οἰκουμενισμό-Πανθρησκεία
μέ ἀρχηγό τόν Πάπα
καί ὑπαρχηγό τοῦ μελλοντικοῦ Ἀντιχρίστου!
Ὁ τίτλος ἐπαναφέρεται κι ἐπαναπονέμεται δολίως,
γιά νά μᾶς προετοιμάσουν γιά τήν ἕνωση!
του Δημήτρη Κεραμιδά
Όταν δημοσιεύτηκε το Ημερολόγιο της Αγίας Έδρας του έτους 2006 προξένησε έντονη εντύπωση η απουσία του τίτλου «Πατριάρχης της Δύσης» από τους τίτλους του Πάπα. Επρόκειτο για μια απρόσμενη εξέλιξη, καθώς δεν είχε προηγηθεί κάποια προηγούμενη ανακοίνωση από την Αγία Έδρα για την απάλειψη αυτού του τίτλου ή κάποια συνεννόηση με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Πράγματι, με την γνωστοποίηση της αφαίρεσης του τίτλου υπήρξαν αντιδράσεις τόσο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και από την Εκκλησία της Ελλάδος, καθώς και από μεμονωμένους ορθόδοξους θεολόγους. (σ.σ.: αὐτοί πού ἀντέδρασαν τότε, προτιμοῦσαν καλύτερα ὁ αἱρετικός κι ὑπαιρερόμενος "πρῶτος" "ἀλάθητος" Πάπας νά διατηρεῖ ὀρθόδοξο τίτλο;... Μᾶλλον τούς θίχτηκε ὁ οἰκουμενισμός τους!... Τόση νοσταλγία πιά; Ὁ Πάπας καί οἱ Ρωμαικαθολικοί ἔπρεπε νά θιχθοῦν γιά αὐτά πού ἔχασαν φεύγοντας ἀπό τήν ὀρθή πίστη καί νά τά νοσταλγοῦν!).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
Όταν ένας πολιτικός εργάζεται – δραστηριοποιείται μέσα στην αλήθεια, στον υπερχρονικό – διαχρονικό ιστορικό χρόνο της Ελλάδος, αποφεύγοντας το περιστασιακό συμφέρον του και ακολουθώντας το νόημα του Ελληνικού έθνους και της Ορθοδοξίας είναι, τότε, πράγματι Έλληνας πολιτικός και όχι πολιτικάντης∙ λέξη που σηματοδοτεί ανικανότητα να συλλάβει το βάρος της πολιτικής διακονίας σε επίπεδο Εθνικό και Χριστιανικό.
Η ψήφιση νομοσχεδίου «γάμου ομοφυλοφίλων» (για παράδειγμα), ψήφιση που συντελεί στο μαράζωμα κάθε ικμάδας στην πατρίδα μας, εκφράζει την «ατυχία» μας να ζούμε σε «αστερισμό» πολιτικάντηδων, πλην εξαιρέσεων. Η εγωϊστική αυτονομία της συνείδησής τους, εκφράζεται και με την αρνητική στάση τους απέναντι στο ιερό μεγαλείο της Σημαίας μας, που συμπυκνώνει το νόημα της Ελευθερίας μας.
Καὶ βγῆκαν κάτι δικοί μας κυβερνῆτες, Ἕλληνες, σπορὰ τῆς ἑβραιουργιᾶς, ποὺ εἶπαν νὰ μᾶς σβήσουν τὴν ἁγία Πίστη, τὴν Ὀρθοδοξία, διότι ἡ Φραγκιὰ δὲν μᾶς θέλει μὲ τέτοιο ντύμα Ὀρθόδοξον. Καὶ ἐκάθησα καὶ ἔκλαιγα, διὰ τὰ νέα παθήματα. Καὶ ἐπῆγα εἰς τοὺς φίλους μου τοὺς Ἁγίους, ἄναψα καντήλια καὶ λιβάνισα λιβάνι καλὸν Ἁγιορείτικον καὶ σκουπίζοντας τὰ δάκρυά μου τοὺς εἶπα:

“ΖΕΥΣ ΚΑΙ ΑΙΣΧΥΝΗ”
Μύθοι Αισώπου, μύθος 111
Ζεύς πλάσας ἀνθρώπους τάς μέν ἄλλας διαθέσεις εὐθύς αὐτοῖς ἐνέθηκε, μόνης δέ αἰσχύνης ἐπελάθετο. Διόπερ ἀμηχανῶν πόθεν αὐτήν εἰσαγάγῃ ἐκέλευσεν αὐτήν διά τοῦ ἀρχοῦ εἰσελθεῖν. Ἡ δέ τό μέν πρῶτον ἀντέλεγε καί ἀνηξιοπάθει, ἐπεί δέ σφόδρα αὐτῇ ἐπέκειτο, ἔφη ἀλλ᾽ἔγωγε ἐπί ταύταις ταῖς ὁμολογίαις εἴσειμι ὡς, ἄν ἑτερόν μοι ἐπεισέλθῃ, εὐθύς ἐξελεύσομαι. Ἀπό τούτου καί συνέβη πάντας τούς πόρνους ἀναισχύντους εἶναι.
Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ἄν τις πρός ἄνδρα μάχλον.
(=όταν ο Δίας έπλασε τους ανθρώπους τοποθέτησε μέσα τους εξ’ αρχής διάφορες ψυχικές καταστάσεις, διαθέσεις και αισθήματα, ενώ μόνο την Αισχύνη (= Ντροπή) ξέχασε να εμβάλει στους ανθρώπους.
Γι’ αυτό απορώντας από πού να εισαγάγει (την προσωποποιημένη Ντροπή) τη διέταξε να εισέλθει από το ορθόν του ανθρώπου (= το ευθύ, το απευθυσμένο, τον πρωκτόν).
ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ
Σοβαρότατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης Σημίτη της περιόδου του 1996
αλλά και εναντίον του ίδιου του τότε πρωθυπουργού οι οποίες εγείρουν
μείζον εθνικό θέμα, είχε κάνει και εξακολουθεί να πιστεύει με δηλώσεις
της η γνωστή αρχαιολόγος Λιάνα Σουβαλτζή, επικεφαλής από το 1989 μέχρι
το 1996 των πολυσυζητημένων αρχαιολογικών ανασκαφών για την ανακάλυψη
του Τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Εἶναι γεναιότερο καί βασιλικότερο
νά νικᾶς τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες,
ἀπό τό νά νικᾶς στή μάχη τόν ἐχθρό.

Ἀκολουθεῖ βίντεο: