Ἄν προσέξουμε, θά διακρίνουμε ὅτι ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, θεμελιώνεται στήν αὐθαίρετη ἀξίωση κάποιων ἀνθρώπων πού ἔχουν ἡγετική θέση μέσα στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο νά μήν ἐπιτρέπουν τήν ἐξέταση τοῦ ἐπιμόνου ἐγχειρήματος τῆς νέας τάξης πραγμάτων γιά ἐπιβολή τῶν νέων ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων καί τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, μέσα ἀπό τό φῶς τῆς Ἁγίας Γραφῆς πού περιγράφει τό χάραγμα ὡς ἔργο τοῦ διαβόλου πού ἐπιτυγχάνει κάθε ἔργο του, ἐν προκειμένῳ, τό χάραγμα τῶν πιστῶν, μέ τό νά ἐξαπατήσει τούς πιστούς γιά νά δεχθοῦν. Ἀφοῦ ὁ Κύριος ἐπισημαίνει ὅτι θά πλανηθοῦν, εἰ δυνατόν, καί οἱ ἐκλεκτοί, σημαίνει ὅτι θά ἔπρεπε ὅλοι νά ἔχουν τήν καλή ἀνησυχία καί νά ἒπιζητοῦν τόν διάλογο καί τήν ἔρευνα γιά θέματα οὐσιώδη γιά τήν αἰώνια σωτηρία μας.
%5B1%5D.png)
