ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι Καππαδόκες Πατέρες είναι οι θεμελιωτές της Θεολογίας της Εκκλησίας μας, διότι κατόρθωσαν να διατυπώσουν με ακρίβεια το ορθόδοξο δόγμα, το οποίο είναι συνώνυμο με τη σωτηρία μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νύσσης, μια πραγματικά μεγάλη εκκλησιαστική φυσιογνωμία του 4ου μ. Χ. αιώνος, ο οποίος έβαλε τη δική του σφραγίδα στη διατύπωση των σωστικών αληθειών της χριστιανικής μας πίστεως.
Γεννήθηκε το 332 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου και ήταν αδελφός του Μ. Βασιλείου. Από την ευσεβή οικογένειά του είχε πάρει τις πνευματικές του καταβολές και την ισχυρή πίστη του στο Θεό. Στο ευλογημένο σπίτι, της αγίας αυτής οικογένειας, κυοφορήθηκε μια σειρά μεγάλων αγίων της Εκκλησίας μας (Μ. Βασίλειος, άγιος Γρηγόριος, αγία Μακρίνα (γιαγιά), αγία Μακρίνα (αδελφή), αγία Εμμέλεια (μητέρα), άγιος Ναυκράτιος (αδελφός), κλπ). Για τα νεανικά του χρόνια δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε. Φαίνεται ότι σπούδασε στην Καισάρεια και ένας από τους δασκάλους του υπήρξε ο αδελφός του Βασίλειος. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία, η οποία τον έθελγε από μικρό. Διακρίνονταν για την ευφυΐα του και την φιλομάθειά του. Ως δασκάλα του θεωρούσε ο ίδιος και την αδελφή του Μακρίνα, η οποία τον δίδαξε αρετή και άσκηση.
Ἀκολουθοῦν κείμενο καί ντοκουμέντα:
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
Ο θεολογικός πλούτος της αρχής του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου εμπεριέχει, δίκην παγκόσμιας ιστορίας – πληροφορίας περί του Σύμπαντος, ότι αυτό δεν έχει το χαρακτήρα του όντος αφ’ εαυτού.
Μας πληροφορεί (η αρχή του Ευαγγελίου) περί του Αιτίου της αρμονίας των αιτιών: «πάντα δι’ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέν εν ό γέγονεν»∙ και χωρίς αυτόν (τον Χριστόν) τίποτε δεν έγινε απ’ όσα έχουν γίνει».
Την περίοδο των εορτών (Χριστούγεννα - Θεοφάνεια) η Ορθόδοξη πνευματικότητα επικεντρώνεται, ιδιαίτερα, σε δύο πρόσωπα – Λόγου και Αγίου Πνεύματος – της Αγίας Τριάδος, μέσα στην κυβερνητική θεϊκή ενέργειά Της, της Πρόνοιας του Θεού δηλ.
Από τις δύο θεωρήσεις, θεολογικής και επιστημονικής του εδαφίου (Ιωαν. Α΄, 1), θεώρησα σκόπιμο (κατ’ οικονομία) ν’ αναφερθώ και στο Σύμπαν το οποίο, όπως τονίσαμε, δεν έχει το χαρακτήρα του όντος αφ’ εαυτού.
Αυτή την αλήθεια δεν την κατανοούν οι πολλοί (και επιστήμονες διαφόρων κατευθύνσεων - ειδικοτήτων).
Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ την 1η Ιουλίου 1828, ίδρυσε την πρώτη Ελληνική Σχολή των Ευελπίδων στο Ναύπλιο, όπου και μερίμνησε θέση μονίμου Ιερέως.
Αξιοσημείωτη μάλιστα είναι μια επιστολή που αποστέλλει στις 28 Φεβρουαρίου 1829, με την οποία καταθέτει την πνευματική φροντίδα και τις συμβουλές του στον διορισμένο Ιερομόναχο Ιωακείμ, ως υπευθύνου για την πνευματική και νηπτική ζωή των αξιωματικών.
«Οι νυν εν Ναυπλίω εφεδρεύοντες θέλουσιν εκπληρώσιν, κατά την ενεστώσαν Τεσσαρακοστήν τα χρέη της ιεράς ημών πίστεως, τα της εξομολογήσεως, λέγω και μεταλήψεως, εν οις και θέλετε τοις δώση πάσαν την πνεματικήν υμών βοήθειαν και παράστασιν συμπαραινούντες ως πατήρ εις την στρατιωτικήν νεολαίαν την προς την πατρίδα πίσιν και το επιεικές της διαγωγής. Πόσας ημέρας θέλουσιν νηστεύση θέλετε το ορίση μετά της γνώμης του αρχιερέως. Ημείς δε φρονούμεν ότι αρκεί να νηστεύσωσιν μόνον την πρώτην και τελευταίαν εβδομάδα της Τεσσαρακοστής, έτι δε και την εβδομάδα καθ΄ην κοινωνήσουσι και τας Τετράδας και Παρασκευάς. Να πληροφορηθήτε προσέτι αν συνηθίζωσιν να κάμνωσι καθ’ εκάστην την προσευχήν των και αν όχι να τους διδάξετε να την κάμνωσι. Κατόπιν δε θέλομεν φροντίση να εισάξωμεν βαθμιαίως την ανάγνωσιν των προσευχών εν βιβλίοις τα οποία θέλομεν να σας δώση να διανείμετε εις τους στρατιώτας».
