ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ: Τί νά κάνω ὅταν κάποιος μέ προσβάλλει; (Καί σχόλιο)

Νά ἔχετε πραότητα καί ἄν σᾶς προσβάλλει ὁ ἄλλος, νά μή θέλετε νά τόν ἐκδικηθεῖτε, ἀλλά νά τόν συγχωρεῖτε καί νά τοῦ δείχνετε καλοσύνη. 

Καί μέ τήν ἀγάπη πού θά τοῦ δείξετε, θά τόν ὑποχρεώσετε νά σᾶς ζητήσει συγγνώμη, ἐάν βέβαια εἶναι ἄνθρωπος μέ συνείδηση.

Γιατί, παιδιά μου, ἀπό τό καλό ἔρχεται καλό, ἀπό τό κακό ποτέ δέν ἔρχεται καλοσύνη. Γι’ αὐτό καί σεῖς μή μαλώνετε μέ ἕναν ἄνθρωπο πού θά σᾶς πειράξει, γιατί θά πληθύνει τό κακό, ἀλλά δείξετε του καλοσύνη γιά νά ἡρεμήσι καί νά ἔχετε μισθό ἀπό τόν Θεόν. "Ἀλλήλων τά βάρη βαστάζετε" μᾶς λέγει ὁ Χριστός.

 

 

Ὅσιος Γεώργιος Καρσλίδης

 

 

Σχόλιο: 

 

"Καί μέ τήν ἀγάπη πού θά τοῦ δείξετε, 

θά τόν ὑποχρεώσετε νά σᾶς ζητήσει συγγνώμη, 

ἐάν βέβαια εἶναι ἄνθρωπος μέ συνείδηση", 

λέγει ὁ Ἅγιος.

Βέβαια, ἐάν κάποιος 

ἔχει ἐνεργή στόν βαθμό πού πρέπει τήν συνείδησή του, 

δέν προσβάλλει τόν πλησίον του ἐξ ἀρχῆς.

Αὐτός ὅμως πού σφάλλει κάποια στιγμή ἀπό ἀπροσεξία, 

ὡς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός, πού ὅλοι εἴμαστε, 

συνήθως ζητάει κι ἀπό μόνος του συγγνώμη 

μόλις συνειδητοποιήσει τό λάθος του.

Δέν περιμένει τήν "καλή συμπεριφορά" 

τοῦ προσβαλλόμενου. 

Στήν πραγματικότητα, λίγες φορές ἕως σπάνια, 

γιά νά μήν πῶ καί καθόλου, 

ζητᾶνε συγγνώμη αὐτοί πού ἔχουν τό πάθος 

νά προσβάλλουν τούς ἄλλους.

Ὑπάρχει πολύς ἐγωισμός καί λίγη ἀγάπη

στίς μέρες μας. 

Ταπεινή μου ἐμπειρία καί διαπίστωση. 

Κι ἄν κάποια στιγμή συμβεῖ αὐτό τό θαῦμα... 

σπανίως τό ἐννοοῦν ἐκ καρδίας   

κι ἀκόμη πιό σπάνια ἕως καθόλου 

θά σπεύσουν νά ἀποκαταστήσουν 

μέ καλωσύνη τήν πληγή πού ἄνοιξαν. 

Μάλιστα, τό σύνηθες εἶναι αὐτά τά πρόσωπα

νά συνεχίζουν νά φέρονται κατά τόν ἴδιο τρόπο

καί νά μήν ἀλλάζει ἡ κατάσταση

ὅσες φορές κι ἄν συγχωρέσεις καί τούς δείξεις ἀνιδιοτέλεια

καί καλοσύνη.

Κάποιες φορές, μέ τήν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ,

πρέπει νά ἀπομακρυνθεῖς ἀπό αὐτά.  

Βεβαίως, δέν γράφω τά ἄνωθι

γιά νά μήν κάνουμε αὐτά πού νουθετεῖ ὁ Ἅγιος. 

Οὔτε κατά διάνοια. Τό ἀντίθετο.

Ἐμεῖς πάντα θά φροντίζουμε νά πράττουμε τά δέοντα, 

εἴτε εἴμαστε ὁ θιγόμενος ἄνθρωπος, εἴτε ὁ προσβάλλων.

Τά γράφω ὡς διάγνωση τῆς λυπηρῆς πραγματικότητας 

τοῦ ἐσωτερικοῦ μας κόσμου καί τῆς κοινωνίας πού φτιάξαμε 

καί γιά νά καθρεφτιζόμαστε 

ποῦ ἀνήκουμε ὁ καθένας μας συνήθως.

Ἄν τό βλέπουμε... 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ