Ἀκολουθεῖ βίντεο:
Θερίζει ο καρκίνος στη χώρα μας - Αιτία η υγειονομική ένδεια και η κατάρρευση της πρωτοβάθμιας φροντίδας που είναι το πιο κρίσιμο «βήμα» της έγκαιρης πρόγνωσης
Ένα βαθιά άρρωστο σύστημα υγείας στην Ελλάδα φανερώνουν τα σοκαριστικά ευρήματα πρόσφατης έκθεσης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), τα οποία δείχνουν ότι η χώρα μας βρίσκεται στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ποσοστό θανάτων από καρκίνο.
Σύμφωνα με στοιχεία των ετών 2021–2022, η χώρα μας εμφανίζει 343 θανάτους από καρκίνο ανά 100.000 κατοίκους, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 271 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους. Ακόμα και στην διεθνή λίστα των 43 χωρών – μελών που εντάσσονται στον ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι δεύτερη σε θανάτους, με μόνο την Ιαπωνία να την ξεπερνά.
Η συγκεκριμένη τραγική εικόνα στους θανάτους από καρκίνο στη χώρα μας, δεν μπορεί παρά να συνδέεται με τον κοινωνικό αποκλεισμό από ποιοτικές υπηρεσίες ιατροφαμακευτικής περίθαλψης, τη λεγόμενη υγειονομική ένδεια. Οι φτωχοποιημένοι Έλληνες «κόβουν» έξοδα από παντού, ακόμα και από ακριβές εξετάσεις που δεν καλύπτονται από δημόσιο ταμείο.
Ο φόβος για τις καταθέσεις είναι πραγματικός
Δεν είναι θεωρία. Δεν είναι τρομολαγνεία. Είναι δίκαιος προβληματισμός. Η Ελλάδα το έχει ζήσει στο πετσί της το 2015 με τα capital controls. Τώρα, με τα Στενά του Ορμούζ κλειστά, τις τράπεζες να τρίζουν παγκοσμίως και τον πληθωρισμό να ροκανίζει ό,τι απέμεινε, ο φόβος για νέο «κούρεμα» καταθέσεων ή ακόμα και κατάρρευση τραπεζών είναι διάχυτος.
Αλλά τι λέει ο νόμος; Αν η τράπεζα κλείσει, χάνεις τα λεφτά σου; Τι προστατεύεται; Τι όχι; Και τι κάνεις ΤΩΡΑ για να προστατευτείς;
Τι καλύπτει η εγγύηση καταθέσεων – Το όριο των 100.000 ευρώ

Σύνοψη
π. Τ. Η.
Ὁ Κύριος, κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, καθὼς καὶ λίγο πρὶν ἀναληφθῇ στοὺς οὐρανούς, ὑποσχέ-θηκε στοὺς Μαθητές Του, πὼς δὲ θὰ τοὺς ἀφήσῃ ὀρφανούς, ἀλλὰ ὅτι θὰ παρακαλέσῃ τὸν Πατέρα Του νὰ τοὺς στείλῃ ἀργότερα τὸν ἄλλον Παράκλητον, δηλαδή, τὸ Πανάγιον Πνεῦμα, γιὰ νὰ μένῃ συνεχῶς μαζί τους, νὰ ὁ-λοκληρώσῃ τὸ ἔργο Του καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν». Αὐτὸ θὰ τοὺς ἐνισχύῃ στὸ δύσκολο ἀποστολικό τους ἔργο. Θὰ τοὺς διδάσκῃ τὶ νὰ λένε καὶ νὰ κηρύττουν, καὶ θὰ τοὺς φωτίζῃ νὰ κατανοοῦν καὶ νὰ θυμοῦνται ὅλα ὅσα εἶδαν καὶ ἄκουσαν στὸ διάστημα τῶν τριῶν χρόνων ποὺ ἔζησαν κοντά Του.
Πράγματι, τὴν Κυριακή, δέκα ἡμέρες μετὰ τὴν Ἀνάληψι τοῦ Κυρίου κι ἐνῶ οἱ δώδεκα Ἀπόστολοι, μαζί μὲ τὴν Παναγία καὶ ἄλλους Μαθητές, ἦταν συγκεντρωμένοι καὶ προσευχόμενοι στὸ ὑπερῶο τῆς οἰκίας τοῦ εὐαγγελι-στοῦ Μάρκου στὴν Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὴν ἐνάτη πρωινὴ ὥρα, ἀκούσθηκε κάτι σὰν βοὴ δυνατοῦ ἀνέμου καὶ ἐ-κείνη τὴ στιγμὴ ἔγινε ἡ ἐπιφοίτησις, ἦρθε, δηλαδή, χωριστὰ στὸ κεφάλι τοῦ καθενὸς παρευρισκομένου τὸ Ἅγι-ον Πνεῦμα μὲ τὴ μορφὴ πυρίνων γλωσσῶν.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, αποτελεί για την Εκκλησία μας ένας σπουδαίος εορτολογικός σταθμός. Την αγία αυτή ημέρα εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά το μεγάλο γεγονός της καθόδου του Παναγίου Πνεύματος στην ομήγυρη των μαθητών του Κυρίου, ως συνεχιστής του απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Ο Κύριος και Θεός Παράκλητος είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής, γι’ αυτό Τον τιμάμε και Τον προσκυνάμε αυτή τη λαμπρή ημέρα και επίσης είναι αφιερωμένη η επόμενη ημέρα σε Εκείνον, η Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ (Πράξ.2:1) σήμανε αναμφίβολα μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.
Το Άγιον Πνεύμα δεν είναι κάποια απρόσωπη δύναμη του Θεού, όπως βλάσφημα δίδασκαν και διδάσκουν οι ανά τους αιώνες πνευματομάχοι αιρετικοί. Το Άγιον Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Είναι Θεός αληθινός, διότι μετέχει της θείας ουσίας ισότιμα με τον Πατέρα και τον Υιό. Είναι επίσης πρόσωπο αληθινό, προσωπικότητα ενσυνείδητη, έχοντας τη δική Του υποστατική ιδιότητα, η οποία τον καθιστά ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα, χωρίς να συγχέεται με άλλο πρόσωπο. Σύμφωνα με την βιβλική διδασκαλία, η οποία κατανοήθηκε ορθώς μόνο μέσα στην Εκκλησία, το προσωπικό υποστατικό ιδίωμα του Κυρίου Παρακλήτου, τον Οποίο τον καθιστά μοναδικό, είναι η αΐδια εκπόρευσή Του από τον Πατέρα.

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά, φέρνει στη σκέψη όλων ημών των πιστών το τρίτο Πρόσωπο της Τριαδικής Θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο, κι’ αυτό διότι, το Θείο Αυτό Πρόσωπο είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ (Πράξ.2,1) σήμανε μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.
Για τον πολύ κόσμο και δυστυχώς και για πολλούς πιστούς ο Κύριος και Θεός μας Άγιον Πνεύμα είναι o «μεγάλος άγνωστος» και λίαν δυσχερής η κατανόησή Του. Δεν είναι άμοιρη ευθυνών βεβαίως η δυτικής εμπνεύσεως εικονογραφία της Αγίας Τριάδος, η οποία παρουσιάζει τον Θεό Παράκλητο με τη απαράδεκτη πτηνομορφική παράσταση περιστεράς, με συνέπεια να μην εκλαμβάνεται από τους μη έχοντας θεολογική παιδεία και εκκλησιαστική συνείδηση, ως θείον Πρόσωπο, αλλά ως μια απλή συμβολική παράσταση κάποιας αφηρημένης δυνάμεως του Θεού. Επί τη ευκαιρία είναι ανάγκη η εν λόγω εικονική παράσταση της Αγίας Τριάδος να αποσυρθεί από την ορθόδοξο λατρεία και να αντικατασταθεί από την συμβολική παράσταση των τριών αγγέλων της Φιλοξενίας του Αβραάμ. Αυτή είναι η γνήσια ορθόδοξη εικονογράφηση του Τριαδικού Θεού.
Ἀθήνα 25 Μαΐου 2026
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ –
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
(Σχετικὰ μὲ τὸν συνεχιζόμενο – ἐπὶ τρία χρόνια τώρα – θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τοῦ ἐπισκόπου Γρηγορίου πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο).
Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας*
• Δὲν πάει ἄλλο πλέον, πρέπει νὰ σᾶς μιλήσουμε, θέλουμε νὰ σᾶς ἐκφράσουμε τὰ αἰσθήματά μας, θέλουμε πολλὰ νὰ σᾶς ρωτήσουμε...
• Πατέρες, ποῦ εἶσθε; Ζεῖτε σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, βλέπετε, ἀκοῦτε, ἀντιλαμβάνεσθε; Θυμᾶσθε τὸ χθές, συνειδητοποιεῖτε σὲ ποιά κατάσταση ἔχουμε περιέλθει σήμερα, ὀσμίζεσθε τὸ αὔριο;
• Τὸ σίγουρο εἶναι πὼς δὲν σᾶς λείπουν οἱ ἱκανότητες. Ἔχετε τὴ δύναμη, ἔχετε τὰ προσόντα καὶ μπορεῖτε νὰ προσφέρετε πολλὰ στὸν δύστυχο τόπο μας. Πατέρες, χάσατε τὴν ὅρασή σας ἢ ἐθελοτυφλεῖτε;
• Χάσατε τὴν ἀκοή σας ἢ ἀδιαφορεῖτε; Χάσατε τὴν λαλιά σας ἢ ἐν ἐπιγνώσει σιωπᾶτε;
• Πατέρες, μὴ μᾶς προδίδετε κι ἐσεῖς... οὔτε σ’ ἐμᾶς (τὸν πιστὸ λαὸ) ἀξίζει οὔτε σ’ ἐσᾶς πρέπει.
• Ποῦ εἶσθε; Δὲν σᾶς βλέπουμε, ἀλλὰ γιατί; Ἢ ἐμεῖς δὲν βλέπουμε ἢ ἐσεῖς δὲν ὑπάρχετε.