Μήν ξεχάσετε νά τόν ψηφίσετε γιά νά "σεβαστεῖ" κι ἄλλο τήν Ἑλλάδα, τήν Ἐθνική Ἐπέτειο καί τούς πεσόντες ἥρωες! Βίντεο

Ὄχι μόνο τό κινητό, ἀλλά καί τό σταυροπόδι

εἶναι γιά τόν κ. Μητσοτάκη 

ἡ σωστή στάση Πρωθυπουργοῦ

γιά τήν περίσταση! 

Σεβασμός πάνω ἀπ' ὅλα...

στά ἱερά καί ὅσια τῆς Πατρίδας... 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Ἀκολουθεῖ εἴδηση καί βίντεο:

Η ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΠΡΟΜΑΧΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940!

 

 

 

 

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

 

    

     

 

     Στις 28 Οκτωβρίου εορτάζουμε και την επέτειο του «ΟΧΙ», την ηχηρή άρνηση ολόκληρου του Έθνους, που εκφράστηκε διά στόματος του τότε εθνικού Κυβερνήτη, Ιωάννη Μεταξά, ενός ανθρώπου με έντονο θρησκευτικό φρόνημα και πατριωτική συνείδηση, απέναντι στις υπερφίαλες αξιώσεις της φασιστικής Ιταλίας. Η απάντηση της Ελλάδος ήταν σαφής: δεν επρόκειτο να παραδώσουμε την πατρίδα μας στους επίδοξους κατακτητές ούτε να τους προσφέρουμε «γη και ύδωρ».

      Ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι επιδίωκε να μετατρέψει την ένδοξη πατρίδα μας σε υπόδουλη επαρχία της φασιστικής «νέας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας», την οποία οραματιζόταν στο πλαίσιο της τότε «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» του δαιμονικού «Άξονα». Δεν είχε, όμως, υπολογίσει την αδούλωτη ελληνική ψυχή. Δεν είχε μελετήσει επαρκώς τη μακραίωνη ελληνική ιστορία, για να διαπιστώσει ότι οι Έλληνες, από τα πανάρχαια χρόνια, δεν παραδίδονταν αμαχητί στους επίβουλους εισβολείς, αλλά αγωνίζονταν με γενναιότητα για την ελευθερία τους, προσβλέποντας στη βοήθεια του Θεού και στην αρωγή της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού του Έθνους μας.

«"Ει γαρ τις μόνον εις την ιστορίαν βλέποι, πως η θεοπρεπής έννοια τοις γεγενήσθαι λεγομένοις διασωθήσεται;»! (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης – «Εις τον βίον του Μωϋσέως») ΜΕΡΟΣ Α΄

 

 

 

 

 

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Ερμηνεία - Μετάφραση:

«Γιατί πως θα διαφυλάξει κανείς το θείο νόημα για όσα λέγεται ότι έγιναν, όταν προσέχει μόνο στη διήγηση;»

Αναμφίβολα, σημαντική είναι η ανωτέρω παρατήρηση-θέση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ως στοχαστού, που προσεγγίζει θεολογικώς και ιστορικώς (σε πανοραμική εποπτεία) το Βίο του Προφήτη Μωυσή και τις ανάλογες συμπεριφορές του Ισραηλιτικού λαού.

Η προσπάθεια του Αγίου Γρηγορίου αποβλέπει να περιγράψει, να ανασυνθέσει και να ερμηνεύσει (θεολογικά) το παρελθόν (των Εβραίων) από τα βάθη της ιστορίας, της καταγεγραμένης στις σελίδες της Εξόδου από τον Μωυσή· να ερμηνεύσει τα γεγονότα πνευματικά, με φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και με συνειδησιακή φόρτιση αναξιότητας (ταπεινοφροσύνης) ικανής να ρίξη το μολύβι από τα χέρια.

Ο μεγάλος αυτός πατέρας της Εκκλησίας ενδιαφέρεται (κυρίως) να διατυπώσει τον πνευματικό άξονα «περί χριστιανικής τελειότητος» του ανθρώπου, γι' αυτό και η διδασκαλία του έχει τίτλο: «Περί του βίου Μωϋσέως του Νομοθέτου ή περί της κατ' αρετήν τελειότητος». Γράφει σχετικά:

Προσευχόμενοι μέσα ἀπό τίς προσευχές τῆς Ἐκκλησίας: Χαιρετισμοί εἰς τόν Τίμιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν! Βίντεο (ὁμιλητής: ΟΝΗΣΙΜΟΣ)

 

 

 

 

 

Ἀκολουθεῖ βίντεο πατῶντας ἐδῶ:

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ!

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ 

Θεολόγου - Καθηγητού                           

 

 

                   

         Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούμαστε να τιμήσουμε και να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουμε δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.

       Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησίας μας, η οποία διασώζει, μόνη Αυτή, ανόθευτη την βιβλική και πατερική διδασκαλία, αποδίδει την προσήκουσα τιμή στο Σταυρό του Χριστού, ως το κατ’ εξοχήν όργανο και σύμβολο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Σε αντίθεση με την ποικίλη ετεροδοξία, η οποία, είτε αδιαφορεί να αποδώσει τιμή στο Σταυρό , είτε πολεμά ευθέως αυτόν, ως ειδωλολατρικό σύμβολο. Η Εκκλησία μας θέσπισε πολλές φορές  προσκύνησης και τιμής του Σταυρού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με αποκορύφωμα τη μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως, στις 14 Σεπτεμβρίου.

Η ΘΕΟΥ ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ «ΜΩΡΙΑ» ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ!

 

ΣΚΟΝΤΖΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ, Θεολόγου - καθηγητού

 

 

 

        Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ως  ανάμνηση του μεγάλου γεγονότος της ευρέσεως και υψώσεως του αγιασμένου ξύλου, όπου καρφώθηκε και πέθανε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός για χάρη της σωτηρίας μας, αποτελεί ευκαιρία για μας τους πιστούς να συνειδητοποιήσουμε την ακατανίκητη δύναμη που ασκεί στον κόσμο, ως «φύλαξ πάσης της οικουμένης», αλλά και να θεωρήσουμε την άρνηση του κόσμου να δεχτεί την υπέρτατη χάρη του. Ο λαός του Θεού, με το αλάνθαστο κριτήριό του, προσέρχεται στους ναούς με ευλάβεια, κρατώντας κλώνους ολόδροσου και μυρωδάτου βασιλικού να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, το σύμβολο του Χριστού, για να αντλήσει χάρη και δύναμη, οι οποίες του χρειάζονται για την πνευματική του πορεία.  

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Η ΘΥΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ! Βίντεο (ὁμιλητής: ΟΝΗΣΙΜΟΣ)

 

Ἀκολουθεῖ βίντεο:

ΤΟ ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ (Θεολογικό σχόλιο στην εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού)!

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

 

 

        Η μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, είναι ημέρα χαρμολύπης για εμάς τους πιστούς. Ημέρα χαράς, διότι δια του σταυρικού θανάτου του Λυτρωτή μας Χριστού λάβαμε την απολύτρωση από τα φρικτά δεσμά του διαβόλου, τη δουλεία της αμαρτίας και τον πικρό θάνατο. Ημέρα λύπης, διότι φέρνει στη θύμησή μας τη θεοκτονία, το σταυρικό θάνατο του Χριστού, την μεγαλύτερη κακουργία όλων των εποχών, την έσχατη κατάντια της πτώσεώς μας και ταυτόχρονα την ανάγκη της από το Θεό σωτηρίας μας.

        Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός παραδόθηκε «ίνα σταυρωθή», ως «παραβάτης» του Νόμου, με τις διατάξεις του Νόμου, «ὅτι Θεοῦ υἱόν ἑαυτόν ἐποίησε» (Ἰωάν.10,7). «Ημεῖς νόμον ἔχομεν καί κατά τόν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν», απαιτούσαν οι Ιουδαίοι από τη ρωμαϊκή εξουσία. Ο Νομοθέτης καταδικάστηκε από τον δικό Του Νόμο και θανατώθηκε με τις διατάξεις του! Πέθανε (σωματικά) επάνω στο σταυρό ως «επικατάρατος», διότι όποιος πέθαινε δια του θανάτου του σταυρού θεωρούνταν καταραμένος (Δευτ.21,22. Γαλ.3,13).       

Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Σταυρωθείς δοξάζεται. Ὄχι ὅμως στήν Μητρόπολη Περιστερίου!

 

Ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου

δέν γνωρίζει ὅτι ὁ Κύριος

μέ τό πού παρέδωσε τό πνεῦμα Του πάλι ζοῦσε;

Ζοῦσε μέχρι καί τήν σωματική Του ἀνάσταση

 ταυτόχρονα στόν Ἅδη 

ὅπου συνέθλασε τίς πῦλες του

καί στόν Παράδεισο μέ τόν ληστή

καί στόν Οὑρανό ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός Του!

 Καί τήν τρίτη ἡμέρα ζοῦσε γιά 40 ἡμέρες

καί σωματικά 

συναναστρεφόμενος μέ τήν Παναγία,

τούς μαθητές καί τίς μαθήτριές Του!

Οὐδέποτε ἔλειψε ὁ πανταχοῦ Παρών!

"᾽Εν τάφῳ σωματικῶς, ἐν ῞Αδῃ δέ μετά ψυχῆς ὡς Θεός, 

ἐν Παραδείσῳ δέ μετά λῃστοῦ, 

καί ἐν θρόνῳ ὑπῆρχες, Χριστέ, 

μετά Πατρός καί Πνεύματος, 

πάντα πληρῶν ὁ ἀπερίγραπτος"

(Ἀπό τήν προσευχή τῆς Διακαινισίμου Ἑβδομάδος)  

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

 

 

 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

 

 

 

-          Ἅγιος Φιλόθεος, Πατριάρχης Κων/πόλεως:  «Διά τοῦτο ὑψοῦντες αὐτόν καί προσκυνοῦντες αὐτόν (τόν Σταυρόν), μεγαλύνομε καί δοξάζομε τόν Χριστόν, ὁ ῾Οποῖος ἐσταυρώθη ἐπ᾿ αὐτοῦ». (Εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ PG.154,724)

 

-          Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος : «(ὅταν) προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο (ὁ Σταυρός)». [1]

«Bρισκόμαστε μπροστὰ σὲ ἕναν Χριστὸ μόνιμα “Ἐσταυρωμένο” καὶ πεθαμένο καὶ μάλιστα πεθαμένο ἐκεῖ ὅλο τὸ χρόνο…Ἀπελπισία!». [2]

«ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει, γιατὶ εἶναι πεθαμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου στατικὸς καὶ ἀκίνητος ὁλόκληρο τὸ χρόνο. Λέμε ποτὲ σὲ ἀκίνητο καὶ πεθαμένο “Ἔλα!”; Ἀστεία πράγματα». [3]

 

Στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει, τιμᾶ καί προσκυνᾶ τόν Τίμιο Σταυρό μέ ἀφορμή δύο σπουδαῖα ἱστορικά γεγονότα. Τὸ πρῶτο εἶναι, ὅταν μετὰ τὴν ἀνεύρεσή του ἀπὸ τὴν ἁγία Ἑλένη, παραδόθηκε στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Μακάριο, ὁ ὁποῖος τὸν τοποθέτησε καὶ ὕψωσε στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 14 Σεπτεμβρίου 335. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ὕψωση.

Τό δεύτερο ἱστορικό γεγονός, εἶναι ἡ δεύτερη ὕψωση τοῦ Σταυροῦ. Ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος, μετὰ τὴν ὁριστικὴ νίκη του ἐναντίον τῶν Περσῶν τὸ 628, ἀνέκτησε τὸν Τίμιο Σταυρό -καθὼς εἶχε προηγηθεῖ ἡ κλοπή του ἀπὸ τοὺς Πέρσες τὸ 614- καὶ τὸν μετέφερε ἀρχικὰ στὴν Κωνσταντινούπολη, προβάλλοντάς τον θριαμβευτικὰ στὶς 14 Σεπτεμβρίου 629 καὶ στὴ συνέχεια στὰ Ἱεροσόλυμα.

Στήν ἀνωτέρω φράση τοῦ Ἁγίου Φιλοθέου Κων/πόλεως συμπυκνώνεται ἡ πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν ἀδιάρρηκτη σχέση Σταυροῦ καί Σταυρωθέντος Χριστοῦ. Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστός δοξάζεται.

Ὡστόσο, αὐτό δέν εἶναι αὐτονόητο στούς αἱρετικούς.

ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ!

 

 

 

 

 

π. Τ. Η.

 

 

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε τὴ θαυματουργὸ γέννησι τῆς Παναγίας μας, ἀπὸ τοὺς ὑπερήλικες καὶ στείρους γονεῖς της, τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα. Κι ὅπως λέει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, σήμερα λύνεται ἡ στειρότητα τῆς Ἄννας καὶ γεννᾶ «τὸ κειμήλιον τῆς Οἰκουμένης», τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καθὼς ἔγινε ἡ κατὰ σάρκα Μητέ-ρα τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τὴν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ γονεῖς τῆς Θεοτόκου, οἱ ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ζοῦσαν μὲ ἀρετὴ καὶ σωφροσύνη καὶ ἦταν καὶ οἱ δύο ἄμεμπτοι καὶ δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶχαν ἀποκτήση παιδιά, διότι ἡ ἁγία Ἄννα ἦταν στείρα καὶ ἐπὶ πλέον εἶχαν φθά-ση σὲ γεροντικὴ ἡλικία, ὁπότε καὶ ἐκ φύσεως ἦταν ἀδύνατη πιὰ ἡ τεκνογονία.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ: Ο ΜΕΙΖΩΝ ΕΝ ΓΕΝΝΗΤΟΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

 

 

 

        Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ανήκει στη χωρία των μεγάλων προφητών και ομολογητών της πίστεώς μας. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός τον χαρακτήρισε ως το μέγιστο άνθρωπο που φάνηκε στον κόσμο: «αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του βαπτιστού» (Ματθ.11,11). Η αγία μας Εκκλησία τον έθεσε σε τιμή μετά τη Θεοτόκο, μάλιστα στην εικονογραφία παριστάνεται μαζί με την Παναγία μας να ικετεύει για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι η γνωστή εικονογράφηση της «δεήσεως».  Ο μεγάλος αυτός άνδρας πάνω απ’ όλα είναι ο πρόδρομος της εμφανίσεως του Χριστού στον κόσμο, αυτός που άνοιξε το δρόμο να περάσει ο Λυτρωτής μας. Είναι ο μεγάλος αγγελιοφόρος της πιο χαρμόσυνης και ελπιδοφόρας αγγελίας όλων των εποχών: της εν Χριστώ απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Είναι ο κομιστής και ο διαπρύσιος κήρυκας της μετάνοιας και ο άτεγκτος ελεγκτής της ανομίας και της αμαρτίας.

ΑΠΟΤΟΜΗ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ!

 

 

 

 

 

 

π. Τ. Η.

Ἑορτάζουμε σήμερα τὴ μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ μεγίστου τῶν προφητῶν, τοῦ ἁγίου Ἰωάν-νου τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος ὡς κύριο ἔργο του εἶχε νὰ μεταφέρῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ νὰ τοὺς προτρέπῃ σὲ ἀληθινὴ μετάνοια, ἔτσι ὥστε, νὰ μπορέσουν μὲ καθαρὴ καρδιά, νὰ ἀναγνωρίσουν καὶ νὰ ὑποδεχθοῦν τὸν Μεσσία καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου, ποὺ σὲ λίγο θὰ ἐρχόταν.

Ταυτοχρόνως μὲ τὸ κήρυγμα μετανοίας, ὁ Ἰωάννης καυτηρίαζε καὶ ἤλεγχε μὲ θάρρος καὶ αὐστηρότητα τὶς διά-φορες ἠθικὲς παρεκτροπὲς τόσο τοῦ λαοῦ, ὅσο καὶ τῶν ἀρχόντων, διδάσκοντάς τους νὰ εἶναι δίκαιοι καὶ νὰ μὴν καταπιέζουν τοὺς ἀδυνάμους.

Ἀπὸ τὸν ἔλεγχο αὐτό, δὲν ξέφυγε οὔτε καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἡρώδης ὁ ὁποῖος ἔδιωξε τὴ νόμιμη σύζυγό του καὶ σύ-ναψε μιὰ παράνομη καὶ σκανδαλώδη σχέσι μὲ τὴν Ἡρωδιάδα, σύζυγο τοῦ ἀδελφοῦ του, Φιλίππου. Κι ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ πρᾶξι ἀποτελοῦσε βαρύτατη παραβίασι τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, διότι ἦταν αἱμομιξία καὶ μοιχεία, ὁ Ἰω-άννης ὁ Πρόδρομος, θέλωντας νὰ τὸν ὁδηγήσῃ σὲ μετάνοια, τὸν ἤλεγξε δημόσια λέγοντάς του ὅτι: «οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου»(Mρκ.6,18), δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃς τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ!

 

 

 

 

 

 

 

π. Τ. Η.

 

 

Ἡ  σημερινὴ Κυριακὴ συμπίπτει ἐφέτος μὲ τὴν ἀπόδοσι τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, γι’αὐτὸ καὶ μαζὶ μὲ τὰ ἀναστάσιμα τροπάρια ψάλλουμε τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἀκολουθία ποὺ ψάλλαμε ἀνήμερα στὶς 15 Αὐ-γούστου, ὡς μία πανηγυρικὴ λήξι τοῦ ἑορταστικοῦ αὐτοῦ κύκλου, ποὺ ἡ Ἐκκλησία ἀφιερώνει στὴν Παναγία μας, ἡ ὁποία, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, εἶναι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ποὺ ἐκπλήρωσε τὸν σκοπό, γιὰ τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς μᾶς ἔπλασε, ἔφθασε, δηλαδή, στὸ «καθ’ὁμοίωσιν», ποὺ εἶναι ἡ θέωσι.

Ἡ Παναγία μας, βεβαίως, ὡς ἄνθρωπος, γνώρισε κι αὐτὴ τὸν θάνατο, ὅμως δὲν ἔμεινε τὸ σῶμα της μέσα στὸν τάφο. Διότι, δὲν ἦταν δυνατὸν ποτέ, ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς νὰ δῆ διαφθοράν! Ὅπως ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀπέθανε καὶ ἐτάφη, χωρὶς νὰ γνωρίσῃ διαφθορά, δηλαδή, νὰ λιώσῃ μέσα στὸν τάφο, διότι ἀνεστήθη, ἔτσι ἀνέστησε καὶ τὴν Παναγία Μητέρα Του, ἀπὸ τὴν ὁποία δανείσθηκε ὅλη τὴν ἀνθρωπίνη φύσι, καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, ποὺ τὰ ἐθέωσε καὶ τὰ ἀνέβασε στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Νά ἐπιζητοῦμε πάντοτε τήν μειστεία τῆς Θεοτόκου!

 

 Ἄς προστρέχουμε πάντοτε στὴ Θεοτόκο· 

ἡ μεσιτεία Της

 ἔχει μεγάλη παρρησία πρὸς τὸν Υἱό Της 

καὶ γίνεται γέφυρα ποὺ ὁδηγεῖ στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.»
Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

 :

 

 

 

Γιά τό διαδίκτυο: 

Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ https://kaiomenivatos.blogspot.com

«Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝ ΜΝΗΜΕΙΩ ΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΞ ΠΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΝ Ο ΤΑΦΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ» (Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου)!

 

       ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

 

 

 

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αποτελεί έναν  ακόμη σημαντικό σταθμό ψυχικής ευωχίας και πλούσιου πνευματικού εφοδιασμού για μας τους πιστούς, χαρακτηρίζοντάς την και αποκαλώντας την ως το «Πάσχα του Καλοκαιριού» και την οποία εορτάζουμε ανάλογα με  την οφειλόμενη τιμή προς το ιερότατο πρόσωπο της Θεομήτορος. Και δικαίως, διότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο της εορτής, «η δόξα (της είναι) ευπρεπής θεοφεγγέσιν εκλάμπουσα χάρις». Και δεν εορτάζουμε μόνον εμείς, αλλά μαζί μας εορτάζουν, «εξουσίαι, θρόνοι, αρχαί, κυριότητες, δυνάμεις και τα Χερουβίμ και τα φικτά Σεραφείμ. Αγάλλονται γηγενείς, επί γης θεία σου δόξη κοσμούμενοι. Προσπίπτουσι βασιλείς συν αρχαγγέλοις, αγγέλοις …», ολόκληρη η δημιουργία, διότι δι’ Αυτής δεν απολυτρώθηκε μόνο ο άνθρωπος, αλλά ολόκληρη η δημιουργία, η οποία «συστενάζει και συνωδίνει άχρι του νυν» (Ρωμ.8,22), με εμάς, λόγω της αμαρτίας!

      Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε το θάνατό Της, την έξοδό Της από αυτόν τον κόσμο, τον οποίο αποκαλούμε κοίμηση. Με θεσπέσιους ύμνους, ύψιστης θεολογικής και ποιητικής αξίας, με υπέροχες μελωδίες  και εγκώμια, με χαρές και αγαλλίαση υμνούμε την έξοδό Της και την εις ουρανούς ανάβασή Της.  

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ Α΄ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!

 

 

 

 

 

 

Με τη χάρη του Θεού ζήσαμε για μια ακόμα χρονιά 

το μικρό αυτό Πάσχα του καλοκαιριού. 

Ας είναι η Παναγία μας, η Μητέρα που θα λέμε όσα 

δεν μπορούμε να πούμε σε κανέναν.. 
Προς κοινή ωφέλεια μπορείτε αν θέλετε να διαβάσετε 

και την κατωτέρω σημαντική ομιλία 

του 7ου αιώνα η οποία έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη μας 

από τον άγιο Ιωάννη Α΄ αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. 

Μας προέτρεψε για αυτό ο πατήρ Αναστάσιος στην Οσία Ξένη, 

σε μια από τις ευλογημένες συνάξεις μας κάποιο απόγευμα 

μετά την παράκληση προς την Κυρία Θεοτόκο 

τη «Μητέρα Αυτού που ουσιώνει τα πάντα»

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης) 

Με τις ευχές του πατρός Αναστασίου και των ποιμένων 

που φροντίζουν για την πνευματική μας παιδεία, 

να ομολογούμε με θάρρος και να συνεχίσουμε

 με πίστη τον καθημερινό αγώνα της ζωής. 

Αδελφικά 
Θεοδώρα.

 

Ἀκολουθεῖ pdf:

«ΜΕΤΕΣΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΜΗΤΗΡ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» (Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος στη σωτηρία του κόσμου)!

 

                                                                  ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

 

 

 

 

       Μέσα στην σωματική και πνευματική νωχέλεια του καλοκαιριού η Εκκλησία μας προβάλει, ως μια δροσερή νοητή όαση και πνευματική ανάταση, τη μεγάλη εορτή της Παναγίας μας. Το δεκαπενταύγουστο, ή όπως το ονομάζουν πολλοί «το Πάσχα του καλοκαιριού», αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού ενιαυτού. Η κορυφαία αυτή εορτή είναι  για ολόκληρη την Ορθοδοξία και ιδιαίτερα για μας του Έλληνες, που ευλαβούμαστε τη Θεοτόκο κατά τρόπο ξεχωριστό, μια ευκαιρία να εκφράσουμε ολόθυμα την τιμή μας προς το ιερό Της πρόσωπο, κι αυτό διότι η προσωπική και εθνική μας ζωή είναι συνυφασμένη με την υψηλή σκέπη και προστασία της Μεγάλης Μάνας, του κόσμου. Μεγάλα προσκυνηματικά κέντρα της χάρης Της (Τήνος, Πάρος, Βέρμιο, κ.α.) θα γίνουν και φέτος πόλοι έλξης χιλιάδων πιστών. Ακόμα πλήθος άλλων ναών αφιερωμένοι στην σεπτή Της Κοίμηση θα πανηγυρίσουν λαμπρά και θα τιμήσουν όπως πρέπει την έξοδό Της από τον κόσμο και την είσοδό Της στην ατέρμονη αιωνιότητα και την περίλαμπρη δόξα.  

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Νά τηρεῖς τή νηστεία τῆς Παναγίας!

 

 

 Ὅποιος τηρεί τὴ νηστεία τῆς Παναγίας, 

ἡ Παναγία θὰ τὸν βοηθήσει 

κατὰ τὴν Ἡμέρα τῆς Φοβερῆς Κρίσεως,

θὰ ἱκετεύσει τὸν Κύριο γιὰ ὅλους ἐμᾶς.
Γέροντας Ζωσιμᾶς (Σόκουρ) τοῦ Ντόνετσκ

 

 

Γιά τό διαδίκτυο: 

Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ https://kaiomenivatos.blogspot.com

«ΝΕΝΙΚΗΝΤΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΝ ΣΥ ΠΑΡΘΕΝΕ ΑΧΡΑΝΤΕ» (Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος)!

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

 

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος. Να φέρουμε στο νου μας τις υπέρλογες αλήθειες, έστω και αν δεν τις κατανοούμε, για να δοξάσουμε τον Θεό της αγάπης, ο Οποίος μας απολύτρωσε (και) δια της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος. Να συλλογιστούμε το δικό της ρόλο στο έργο της Θείας Οικονομίας και να την τιμήσουμε δεόντως.        

      Δεν υπάρχει άλλο ανθρώπινο πρόσωπο από αυτό της Υπεραγίας Θεοτόκου, στο οποίο να έχουν ανασταλεί και να νικηθεί στο έπακρο οι φυσικοί νόμο. Κι αυτό, διότι, κατέστη το αγιότερο σκήνωμα, στο οποίο καταδέχτηκε να σκηνώσει ο άπειρος Θεός. Κατέστη ο χώρος ο οποίος χώρεσε τον «αχώρητον παντί», υπήρξε το μοναδικό ανθρώπινο ον, το οποίο φιλοξένησε τον άχρονο Θεό, ως «καθέδρα τoυ Βασιλέως». Έγινε το «σημείο» στο οποίο ενώθηκε ο χρόνος με την αιωνιότητα, το άπειρο με το πεπερασμένο, το άκτιστο με το κτιστό. Κατέστη το πολύτιμο μέσον, δια του οποίου πραγματοποιήθηκε η σωτηρία του κόσμου, δια της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός χαρακτηρίζει δίκαια την Παναγία ως «ιερωτάτη περιστερά, ακεραία και άκακον ψυχήν και τω Θεώ καθιερωμένην Πνεύματι» (Δαμ.Γ΄,2), «θυγάτριον ιερώτατον» (Α΄7), για  να δείξει ότι η Παρθένος Μαρία είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο ανθρώπινο πρόσωπο, το κορυφαίο της ανθρώπινης ιστορίας, η μεγαλύτερη ευεργέτης της ανθρωπότητας μετά το Θεό.

Μεταμόρφωση καί ὄχι Μετασχηματισμός!