ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ Α΄.
ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ
-
Ο ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
Οἱ μοναχοί καί ἡ διπλῆ ἐντολή τῆς ἀγάπης
Πολλοί κατηγοροῦν τούς μοναχούς ὡς ἀντικοινωνικούς, ἀπόκοσμους καί ἀτομιστές. Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ἀκριβῶς τό ἀντίθετο.
Στό σύγγραμμά του «Περί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς
Ἱεραρχίας», ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καταγράφει δύο «ἱεράς
ἐπωνυμίας», ὅπως λέει, οἱ ὁποῖες ἐκφράζουν μέ περιεκτικό τρόπο τόν
χαρακτήρα καί τό ἦθος «τῆς τῶν μοναχῶν φιλοσοφίας». Πρόκειται γιά τίς ἐπωνυμίες «θεραπευταί» καί «μοναχοί». Ἡ θεραπεία, δηλαδή ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ, καί ἡ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου συνιστοῦν τούς δύο στόχους τῆς μοναχικῆς κλήσεως καί ζωῆς41. Ὁ μοναχός ἤ θεραπευτής οὐσιαστικά προσπαθεῖ νά ἐκπληρώσει τήν διπλῆ ἐντολή τῆς ἀγάπης: τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό, τό «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδιᾶς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου»42, καί τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον, δηλαδή τό «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν»43.
Ὁ μοναχός δέν φεύγει ἀπό τούς ἀνθρώπους διότι τούς μισεῖ, ἀλλά διότι τούς ἀγαπᾶ ὑπερβολικά. Θέλει νά σωθοῦν οἱ ἄλλοι καί ὄχι μόνον ὁ ἴδιος. Κέντρο εἶναι οἱ ἄλλοι. Ξεχνᾶ τόν ἑαυτό του. Μ’ αὐτήν τήν ἐπιθυμία πηγαίνει «στό Μοναστήρι ἤ στήν ἔρημο»44.
Ἕνας σύγχρονος ἁγιορείτης Ἅγιος, ὁ Ὅσιος Σιλουανός, μέ δάκρυα στά μάτια παρακαλοῦσε τόν Θεό: «Κύριε,… δῶσε…σ’ ὅλο τόν κόσμο νά Σέ γνωρίσῃ μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα»45.
Ἐπίσης ἱκέτευε: «Ὤ Κύριε, δῶσε μας τὴν ἀγάπη Σου αὐτήν, σ’ ὅλο τὸν κόσμο!»46. Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ἐπιθυμεῖ, αὐτήν τήν ἐμπειρία, πού ἔζησε καί ζεῖ ὁ ἴδιος, δηλαδή τήν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά του, νά τήν ζήσουν καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θέλει, φλεγόμενος ἀπό ἀγάπη, ὅλοι νά ἔχουν τόν ἀρραβώνα τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
τήν πρόγευση τῆς σωτηρίας. Παρακαλεῖ ὁ σύγχρονος Ὅσιος γιά τήν σωτηρία
ὅλης τῆς γῆς, ἐνδιαφερόμενος καί πάσχοντας ἀγαπητικά γιά τόν σύμπαντα
κόσμο.