ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Χωρίς νά βαπτισθοῦμε δέν σωζόμαστε!
Μέγας Βασίλειος

Ἡ ἄγνοια του Θεοῦ
εἶναι θάνατος τῆς ψυχῆς.
Καί ἐκεῖνος πού δέν βαφτίστηκε,
δέν φωτίστηκε.
( εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα )







| Η Βάπτιση του Χριστού |
"Τότε
παραγίνεται ὁ ᾿Ιησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν ᾿Ιορδάνην πρὸς τὸν
᾿Ιωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ. ὁ δὲ ᾿Ιωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων·
ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ
᾿Ιησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι
πᾶσαν δικαιοσύνην· τότε ἀφίησιν αὐτόν· καὶ βαπτισθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνέβη
εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδε τὸ
Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ
ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ
εὐδόκησα".
![]() |
| Ἡ μετάνοια εἶναι τό λουτρό τῆς ἁμαρτίας. |



Εν τη μοναχική υποσχέσει της ακτημοσύνης η
έμφασις δίδεται εις την πάλην προς το πάθος της «φιλοκτημοσύνης» ή της
«φιλαργυρίας». Δι’ αυτής ο μοναχός δεν υπόσχεται τόσον να ζήση «εν
πτωχεία» (ως υπόσχονται οι δυτικοί), όσον να ελευθερώση το πνεύμα αυτού
από της επιθυμίας του «κατέχειν» μέχρι τοιούτου βαθμού ώστε ο αληθής
θεράπων της ακτημοσύνης παύει να φείδηται και του ιδίου αυτού σώματος.
Μόνον υπό τας συνθήκας αυτάς είναι όντως δυνατή η γνησία βασιλική ζωή
του πνεύματος.
![]() |
| Ἡ περιουσία τοῦ μοναχοῦ, πρέπει νά εἶναι ἡ τελεία ἀγάπη κι ἀφοσίωσή του πρός τόν Θεό! |



Ἕνα ἀπό τά σοβαρώτερα σημεῖα, πού ἀποδεικνύουν ὅτι εὐρισκόμεθα σέ καιρούς ἐσχάτους καί Ἀποκαλυπτικούς καί φανερώνουν τήν ἠθική ἐξαχρείωσι καί πνευματική ἀθλιότητα τῆς μοιχαλίδος καί δειστραμμένης γενεᾶς μας, εἶναι ἡ ἀξιοθρήνητη καί πρωτοφανής σέ ἀσέβεια εἰκόνα πού παρουσιάζουν στίς ἡμέρες μας οἱ Ὀρθόδοξοι Ναοί τῆς Πατρίδος μας καί ποιό συγκεκριμένα, εἶναι ὁ κατακλυσμός αὐτῶν ἀπό πλήθη ἀσέμνως ἐνδεδυμένων γυναικῶν κάθε ἡλικίας καί κοινωνικῆς τάξεως.
ἀνεβαίνουμε στὸν Πατέρα.

Ακριβώς αυτή είνε η φύσις και η δύναμις και η αξία των Μυστηρίων. Να
μεταβάλλουν πράγματα, να αλλοιώνουν καταστάσεις, να μεταμορφώνουν
γεγονότα, να καθιστούν το αμαρτωλόν άγιον, το απηγορευμένον ευλογημένον,
να υψώνουν το γεώδες εις τον ουρανόν. Ναι, «πέντε λεπτά» προ του γάμου
είνε αμαρτία η σαρκική συνάφεια του ζεύγους· «πέντε λεπτά αργότερα» δεν
είνε αμαρτία. «Πέντε λεπτά» προ της ευλογίας του Ιερέως έχομεν επί της
αγίας Τραπέζης «ψωμάκι» και «κρασάκι» «πέντε λεπτά (γράφε, εν
δευτερόλεπτον,) αργότερα» έχομεν αυτό τούτο το τεθεωμένον Σώμα και Αίμα
του Κυρίου μας! «Πέντε λεπτά» προ της βαπτίσεως του κατηχουμένου είνε
βαρύτατη αμαρτία ή μετάδοσις εις αυτόν της θείας Ευχαριστίας· «πέντε
λεπτά αργότερα» η μετάδοσις είνε πράξις επιβεβλημένη και αγία. «Πέντε
λεπτά» προ της χειροτονίας του εις Επίσκοπον ο «εψηφισμένος» είνε
Πρεσβύτερος και δεν δύναται να τελέση χειροτονίαν Κληρικού· «πέντε λεπτά
αργότερα», συνεχιζόμενης της δια την ιδικήν του χειροτονίαν τελούμενης
θείας Λειτουργίας, χειροτονεί Πρεσβύτερον και Διάκονον. 
