Περί κακῶν ποιμένων 7ο
ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ
Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος
"Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τόν ἀμπελῶνα μου, ἐμόλυναν τήν μερίδα μου..."
(Ἱερεμ. 12, 10)
Μόνη ἐλπίδα σωτηρίας ἀπό τίς πλάνες καί τίς αἱρέσεις, τίς καινοτομίες καί τίς παγίδες τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων καί τοῦ διαβόλου εἶναι ἠ Προσευχή, ἡ Μετάνοια καί ἡ Ταπείνωση...
Οὐδείς πιστός Ὀρθδόδοξος Χριστιανός, συνετός, φρόνιμος, ἔχων ὀλίγον φόβον Θεοῦ, θά δεχθῆ ποτέ ἕνωσιν μέ τούς αἱρετικούς παπιστάς, τούς καταφρονητάς τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν ἀποστολικῶν καί πατρικῶν παραδόσεων...
Καί οἱ μέν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους, ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδοξίου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν ἀποστολικῶν καί πατερικῶν Παραδόσεων· πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων...













