Ὅταν συγχωρεῖς, ἄφησε ὅλη τήν ὀργή, ἐξαφάνισε τήν πληγή! Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

 

«Ὅταν συγχωρεῖς,

 κερδίζεις περισσότερα ἀπό ἐκεῖνα πού δίδεις»,

λέει χαρακτηριστικά ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Μιλάει ἁπλά, ἐποικοδομητικά, θέλοντας νά μᾶς παιδαγωγήσει σέ μία ἐποχή πού τό "ὀφθαλμόν ἀντί ὀφθαλμοῦ" μοιάζει να ἰσχύει περισσότερο παρά ποτέ. Ἄς παρακολουθήσουμε ὅσα ἐκεῖνος διδάσκει. Μοιάζουν γνωστά κι ἁπλά. Παραμένουν ὅμως στή πράξη δύσκολα καί μακρινά... 

 

Θέλεις να μάθεις τή σημασία τῆς ἀρετῆς; Τά ἑξῆς παραγγέλλει ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους: «Κανείς ἀπό σᾶς ἄς μή διατηρεῖ στήν καρδιά του κακία γιά τόν ἀδελφό του» καί «κανείς ἄς μή συλλογίζεται τήν κακίαν τοῦ ἄλλου». Βλέπεις; Δέν λέει μόνο, συγχώρεσε τό κακό τοῦ ἄλλου, ἀλλά μήν το ἔχεις οὔτε στή σκέψη σου, μή τό συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τήν ὀργή, ἐξαφάνισε τήν πληγή. Νομίζεις, βεβαίως, ὅτι μέ τήν ἐκδικητικότητα τιμωρεῖς ἐκεῖνον πού σέ  ἔβλαψε. Γιατί ἐσύ ὁ ἴδιος σάν ἄλλο δήμιο ἐγκατέστησες μέσα σου τό θυμό καί καταξεσκίζεις τά ἴδια σου τά σπλάχνα.

Ἔχεις ἀδικηθεῖ πολύ καί στερήθηκες πολλά ἐξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες καί ζημιώθηκες σέ πολλά σοβαρά θέματά σου καί γι’ αὐτό θέλεις νά δεῖς νά τιμωρεῖται ὁ ἀδελφός σου; Καί ἐδῶ πάλι σου εἶναι χρήσιμο νά τόν συγχωρήσεις.  

Γιατί, ἐάν θελήσεις, ἐσύ ὁ ἴδιος νά ἐκδικηθεῖς καί νά ἐπιτεθεῖς ἐναντίον του, εἴτε μέ τά λόγια σου, εἴτε μέ κάποια ἐνέργειά σου, ἤ μέ τήν κατάρα σου, ὁ Θεός ὄχι μόνο δέν θά ἐπέμβει κατ' αὐτοῦ -ἐφόσον ἐσύ ἀνέλαβες τήν τιμωρία του- ἀλλά ἐπιπλέον θά σέ τιμωρήσει ὡς θεομάχο. 

Ἄφησε τα πράγματα στό Θεό. Αύτός θά τά τακτοποιήσει πολύ καλύτερα ἀπ’ ὅ,τι ἐσύ θέλεις. Σέ σένα ἔδωσε μόνο τήν ἐντολή νά προσεύχεσαι γιά τόν ἄνθρωπο πού σέ λύπησε..

Ἐμάλωσες μὲ κάποιον καὶ κρατᾶς μέσα σου κακία; Μὴν προσέλθεις στὴ Θεία Κοινωνία!

Θέλεις νὰ προσέλθεις; Συμφιλιώσου πρῶτα καὶ τότε νὰ ἔλθεις νὰ ἐγγίσεις τὰ Ἄχραντα Μυστήρια!

Αὐτὰ δὲν τὰ λέγω ἐγώ, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Αὐτὸς γιὰ νὰ σὲ συμφιλιώσει μὲ τὸν Πατέρα, δὲν ἀρνήθηκε οὔτε νὰ σφαγιασθεῖ, οὔτε τὸ αἷμα Του νὰ χύσει. Καὶ σύ, γιὰ νὰ συμφιλιωθεῖς μὲ τὸν συνάνθρωπό σου, οὔτε μία λέξη δὲν καταδέχεσαι νὰ βγάλεις ἀπὸ τὸ στόμα σου; Καὶ διστάζεις νὰ τρέξεις πρῶτος; Ἄκουσε τί λέει γιὰ ὅσους κρατοῦν τὴ στάση αὐτή: «Ἂν προσφέρεις τὸ δῶρο σου στὸ θυσιαστήριο καὶ ἐκεῖ θυμηθεῖς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει κάτι ἐναντίον σου… πήγαινε πρῶτα νὰ συμφιλιωθεῖς μὲ τὸν ἀδελφό σου» (Ματθ. ε´ 23-24).

Ἂν ἔβλεπες ἕνα μέλος τοῦ σώματός σου ἀποκομμένο, δὲν θὰ ἔκανες τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ ἑνώσεις μὰ τὸ σῶμα σου; Αὐτὸ κᾶνε καὶ γιὰ τοὺς ἀδελφούς σου. Ὅταν τοὺς δεῖς νὰ ἔχουν ἀποκοπεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπη σου, τρέξε γρήγορα καὶ περιμάζεψέ τους· μὴν περιμένεις ἐκείνους νὰ ἔλθουν, σπεῦσε ἐσὺ πρῶτος, γιὰ νὰ λάβεις τὰ βραβεῖα!

Ἕνα μόνο ἐχθρὸ διαταχθήκαμε νὰ ἔχουμε, τὸν διάβολο. Μὲ αὐτὸν νὰ μὴν συμφιλιωθεῖς ποτέ· πρὸς τὸν ἀδελφό σου ὅμως ποτὲ νὰ μὴν ἔχεις βαριὰ καρδιά.

Κι ἂν ἀκόμη συμβεῖ κάποια μικροψυχία, ἂς εἶναι παροδική, ἂς μὴν ὑπερβαίνει τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας. «Ἡ δύση τοῦ ἡλίου νὰ μὴ σὰς προφθάνει ὀργισμένους», λέει ὁ Ἀπόστολος (Ἐφεσ. δ´ 26).

«…Ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…» (Ματθ. στ´ 12).

Βλέπεις; Ὁ Θεὸς ἐσένα τὸν ἴδιο ἔκανε κριτὴ τῆς συγχωρήσεως τῶν ἁμαρτημάτων σου. Ἂν συγχωρήσεις λίγα, λίγα θὰ σοῦ συγχωρεθοῦν. Ἂν συγχωρήσεις πολλά, θὰ σοῦ συγχωρηθοῦν πολλά. Ἂν τὰ συγχωρήσεις μὲ εἰλικρίνεια καὶ μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο θὰ συγχωρήσει καὶ τὰ δικά σου ὁ Θεός.

Ἂν μετὰ τὴν συγχώρηση, κάνεις φίλο σου τὸν ἐχθρό σου, ἔτσι θὰ διάκειται καὶ ὁ Θεὸς ἀπέναντί σου.

Ποιᾶς, λοιπόν, τιμωρίας δὲν εἶναι ἄξιος ἐκεῖνος, ποὺ ἐνῷ πρόκειται νὰ κερδίσει δέκα χιλιάδες τάλαντα, ἐὰν χάσει ἑκατὸ μόνο δηνάρια, οὔτε καὶ τὰ λίγα δὲν συγχωρεῖ, ἀλλὰ στρέφει ἐναντίον τοῦ τὰ ἴδια τὰ λόγια τῆς προσευχῆς;

Γιατί ὅταν λὲς στὸ Θεὸ «συγχώρεσέ μας, ὅπως καὶ ἐμεῖς συγχωροῦμε τοὺς ἐχθρούς μας» καὶ κατόπιν ἐσὺ δὲν συγχωρεῖς, γιὰ τίποτε ἄλλο δὲν παρακαλεῖς τὸ Θεό, παρὰ νὰ σὲ στερήσει ἀπὸ κάθε ἀπολογία καὶ συγγνώμη…

 

 (Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία κ´ τῆς σειρᾶς 

«Εἰς τοὺς Ἀνδριάντας»)

 

 

ΚΑΙ ΑΦΕΣ ΗΜΙΝ ΤΑ ΟΦΕΙΛΗΜΑΤΑ ΗΜΩΝ

ΩΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ 

ΑΦΙΕΜΕΝ ΤΟΙΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙΣ ΗΜΩΝ!