Α) Τά δάκρυα καταπολεμοῦν τά πάθη; Β) Τί σημαίνουν ἐν ὥρᾳ προσευχῆς; (ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ)

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Α) Τά δάκρυα καταπολεμοῦν τά πάθη;

Β) Τί σημαίνουν ἐν ὥρᾳ προσευχῆς;

A)

"Ὁ πνευματικός πυγμάχος πού θέλει νά κόψη τά πάθη πού πολεμοῦν καί παρενοχλοῦν τήν ψυχή, ἄς ὀργανώση ἐπί πλέον τήν μάχη μέ περισσότερους συμμάχους ὁπλίτας. 

Δηλαδή, λέγω 

• τήν ταπείνωσι τῆς ψυχῆς
•  καί τόν κόπο τοῦ σώματος
•  καί κάθε ἄλλη ἀσκητική ταλαιπωρία καί τήν προσευχή, πού γίνεται ἀπό θλιμμένη καρδιά μέ πλῆθος δακρύων. 

Ἔτσι ψάλλει ὁ Δαβίδ: "Ἵδε τήν ταπείνωσίν μου καί τόν κόπον μου κάι ἄφες πάσας τάς ἁμαρτίας μου". Καί "τῶν δακρύων μου μή παρασιωπήσης". Καί πάλι: "Ἐγενήθη τά δάκρυά μου ἐμοί ἄρτος, ἡμέρας καί νυκτός". Καί "τό πόμα μου μετά κλαυθμοῦ ἐκίρνων".

(Ἅγιος Θεόδωρος Ἐδέσσης, Φιλοκαλία τ. Α΄ 317 οα΄). 

B)

"Τά δάκρυα πού χύνονται στόν καιρό τῆς προσευχῆς εἶναι σημάδι τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὁποίου ἀξιώθηκε ἡ ψυχή μέ τήν μετάνοιά της καί ἔγινε εὐπρόσδεκτη ἡ προσευχή της καί ἤδη ἄρχισε νά εἰσέρχεται εἰς τήν πεδιάδα τῆς καθαρότητος"

(Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος, Λόγος λγ΄).

Ἐπιμέλεια: Ἱστολόγιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ