Ὅταν τό παιδί ἀπό μικρό γεμίσει μέ Χριστό, πηγαίνει στήν έκκλησία μέ τούς γονεῖς, κοινωνεῖ, ψάλλει, προσεύχεται, ἀργότερα ὅταν μεγαλώσει καί φύγει μακριά ἀπό τούς γονεῖς καί βρεθεῖ ἀκόμη καί σέ ἄσχημο περιβᾶλλον, δέν ἔχει ἀνάγκη.
Εἶναι σάν τό ξύλο πού ὅταν ἔχει ποτιστεῖ καλά μέ λινέλαιο μετά δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τήν βροχή, ἐπειδή εἶναι ποτισμένο μέ τό λάδι, δέν δέχεται τά νερά, τά πετάει ἔξω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου