Ο Ο Ο Χ Χ Χ Ι Ι Ι !!!
«Αν νιώθετε προσβεβλημένοι από έναν σταυρό ή μια σκηνή γέννησης, τότε αυτό δεν είναι το μέρος όπου πρέπει να ζείτε, θα υπερασπιστούμε τον Θεό, την πατρίδα και την οικογένεια.»
Τζόρτζια Μελόνι, Πρωθυπουργός τῆς Ἰταλίας πρός τούς ἰσλαμιστές ἀσεβεῖς καί ἀγνώμονες πολίτες τῆς πατρίδας της.
ΑΥΤΟΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΙ ΒΡΕΤΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΛΑΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΝ!
ΛΟΝΔΙΝΟ: ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ!
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΑΝ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ
(ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ) Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗ
ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΑΝ
ΕΠΙΣΗΣ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ
ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ...
Ο ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΣ ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ
"ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ" - ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΦΡΙΤΤΕΙ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ...
Ο ΝΕΟΣ "ΚΑΠΟΔIΣΤΡΙΑΣ" ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ
ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ
ΠΥΛΩΝ...
ΑΜΗΝ
Διπλωματικό επεισόδιο δημιουργήθηκε από την βρετανική πρεσβεία η οποία φέρεται να εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά της μέσω τηλεφωνήματος στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την παραγωγή και διάθεση της ταινίας «Καποδίστριας».
Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, το κλίμα στο τηλεφώνημα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν κάτι παραπάνω από βαρύ, με τους Βρετανούς διπλωμάτες να εκφράζουν έναν ακραίο αντιρωσισμό, καθώς η ταινία αναδεικνύει τον Καποδίστρια, έναν ηγέτη που είχε ιδιαίτερη σύνδεση με τονν ρωσικό παράγοντα και ο οποίος ιστορικά ήταν θύμα της βρετανικής εχθρότητας καθώς δολοφονήθηκε από ανθρώπους που χειραγωγούνταν από τον βρετανικό παράγοντα.
Το Λονδίνο ενοχλήθηκε με την παρουσίαση του Ιωάννη Καποδίστρια ως θύματος μιας διεθνούς συνωμοσίας στην οποία οι Βρετανοί είχαν τον αρχηγικό ρόλο.
Από την Πέμπτη 1η Ιανουαρίου 2026, οι αστικές συγκοινωνίες της πόλης εισέρχονται στην ψηφιακή εποχή. Τα παραδοσιακά χάρτινα εισιτήρια καταργούνται οριστικά και αντικαθίστανται από ηλεκτρονικά και άυλα εισιτήρια.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητή
Εισήλθαμε ήδη με τη χάρη του Τριαδικού Θεού στο νέο έτος. Μαζί με τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας για τη νέα χρονιά, γεμίζει αυτές τις ημέρες την ψυχή μας εύλογος προβληματισμός για την έννοια της ροής του χρόνου. Κι’ αυτό διότι ο χρόνος μαζί με τον «δίδυμο αδελφό του τον χώρο», κατά το αείμνηστο νεοφανή άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, αποτελούν τους δύο βαρείς ζυγούς του ανθρώπου σε όλη την επί γης ζωή του, οι οποίοι του περιορίζουν τον διακαή του πόθο για την απολυτότητα.
Η έννοια του χρόνου είναι μια παμπάλαια μυστηριώδης υπόθεση για τον άνθρωπο. Κανένα άλλο ον δεν έχει την αίσθηση της ροής του χρόνου, πολλώ δε μάλλον δεν έχει την ικανότητα της μέτρησής του, εκτός από τον άνθρωπο, ο οποίος μόνος αυτός προικίσθηκε από το Θεό Δημιουργό με λογική, χάρις στην οποία υπερβαίνει την ενστικτώδη κατάσταση, κοινή σε όλα τα έμβια πλάσματα, και ανάγεται έτσι στη σφαίρα του φιλοσοφικού στοχασμού.
