Σύνταξη:
Ἐδῶ καί χρόνια κυκλοφορεῖ ἀνάμεσα στούς Χριστιανούς ἡ πλανεμένη πεποίθηση πώς ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ ὁ ὁποῖος εἶναι· "ἀήττητον τρόπαιον", θά ἀκυρώνει τήν σατανική δύναμη τοῦ ἀντίχριστου χαράγματος, ἄν τό λάβουν!
Αὐτή ἡ πλανεμένη πεποίθηση συγκερασμοῦ τῆς εὔκολης ἐπίγειας ζωῆς μέ τήν οὐράνια αἰώνια, μέ κάθε τίμημα καί δή τῆς ψυχῆς, ἡ σωτηρία τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τό ὕψιστο διακύβευμα, καταρρίπτεται ὡς ἐσφαλμένη πολύ εὔκολα τόσο ἁγιογραφικά, ὅσο καί ἁγιοπατερικά.
Ὁ Θεός ὡς γνωστόν ἔδωσε σέ κάθε ἄνθρωπο τήν ἐλεύθερη βούληση, τό αὐτεξούσιο γιά νά ἐπιλέγει τό καλό ἤ τό κακό, γιά νά τηρεῖ ἤ ὄχι τίς ἐντολές Του καί γιά νά Τόν ἀγαπᾶ ἤ νά μήν Τόν ἀγαπᾶ. Δέ γίνεται νά συνυπάρχουν τά μέν μέ τά δέ καί ἄκρως ἀντίθετα, οὔτε νά ἀναμειγνύονται. Εἶναι ἀσύμβατα καί ἀσυγκέραστα, ὅπως τό λάδι μέ τό νερό!
Κάνοντας λοιπόν τήν ἀναγωγή ἐν προκειμένῳ ἐπί τοῦ παρόντος ζητήματος, ὅταν ἡ ἐλεύθερη προαίρεση ἑνός ἀνθρώπου ἔκλινε στό νά λάβει τό ἀντίχριστο χάραγμα, πῶς συνάδει μέ τό νά "προαιρεῖται" ταυτοχρόνως, καί δή ἐκ τῶν ὑστέρων, καί στό νά τό ἀκυρώνει κάνοντας τόν Σταυρό ἐπάνω του;
Αὐτό ἰατρικῶς εἶναι σχιζοφρένεια καί διχασμός προσωπικότητας.
Πνευματικῶς εἶναι ἐμπαιγμός, βλασφημία καί δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες "προαιρέσεις" πού ὀρθοδόξως δέν γίνεται νά σταθοῦν!
Στήν προκειμένη περίπτωση λοιπόν, δέν γίνεται νά ἐπιλέξει κάποιος καί τόν Ἀντίχριστο καί τόν Χριστό συνάμα, προκειμένου νά βολέψει τίς ἐπίγειες ἐπιθυμίες του καί ἀπολαύσεις, ἀλλά νά μήν ξεβολευτεῖ καί ἀπό τόν μελλοντικό Παράδεισο!...
"Οὐδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν· ἤ γάρ τόν ἕναν μισήσει καί τόν ἕτερον ἀγαπήσει ἤ ἑνός ἀνθέξεται καί τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει" (Μάτθ. κεφ. 6, στίχ. 24).
Ἑπομένως, τό σταυροκόπημα ἐπάνω στό ἀντίχριστο χάραγμα ὡς δεύτερη καί ἀντίθετη "προαίρεση" ἐπί τῆς κύριας καί δαιμονικῆς πρώτης ἐπιλογῆς, δηλαδή τῆς ἀποδοχῆς τοῦ χαράγματος, ἀποτελεῖ ξεκάθαρο ἐμπαιγμό καί βλασφημία τοῦ Θεοῦ καί ὡς γνωστόν· "Μή πλανᾶσθε, Θεός οὐ μυκτηρίζεται" (Πρός Γαλάτας, κεφ. 6, στίχ. 7).
