Σύνταξη:
Ἐδῶ καί χρόνια κυκλοφορεῖ ἀνάμεσα στούς Χριστιανούς ἡ πλανεμένη πεποίθηση πώς ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ ὁ ὁποῖος εἶναι· "ἀήττητον τρόπαιον", θά ἀκυρώνει τήν σατανική δύναμη τοῦ ἀντίχριστου χαράγματος, ἄν τό λάβουν!
Αὐτή ἡ πλανεμένη πεποίθηση συγκερασμοῦ τῆς εὔκολης ἐπίγειας ζωῆς μέ τήν οὐράνια αἰώνια, μέ κάθε τίμημα καί δή τῆς ψυχῆς, ἡ σωτηρία τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τό ὕψιστο διακύβευμα, καταρρίπτεται ὡς ἐσφαλμένη πολύ εὔκολα τόσο ἁγιογραφικά, ὅσο καί ἁγιοπατερικά.
Ὁ Θεός ὡς γνωστόν ἔδωσε σέ κάθε ἄνθρωπο τήν ἐλεύθερη βούληση, τό αὐτεξούσιο γιά νά ἐπιλέγει τό καλό ἤ τό κακό, γιά νά τηρεῖ ἤ ὄχι τίς ἐντολές Του καί γιά νά Τόν ἀγαπᾶ ἤ νά μήν Τόν ἀγαπᾶ. Δέ γίνεται νά συνυπάρχουν τά μέν μέ τά δέ καί ἄκρως ἀντίθετα, οὔτε νά ἀναμειγνύονται. Εἶναι ἀσύμβατα καί ἀσυγκέραστα, ὅπως τό λάδι μέ τό νερό!
Κάνοντας λοιπόν τήν ἀναγωγή ἐν προκειμένῳ ἐπί τοῦ παρόντος ζητήματος, ὅταν ἡ ἐλεύθερη προαίρεση ἑνός ἀνθρώπου ἔκλινε στό νά λάβει τό ἀντίχριστο χάραγμα, πῶς συνάδει μέ τό νά "προαιρεῖται" ταυτοχρόνως, καί δή ἐκ τῶν ὑστέρων, καί στό νά τό ἀκυρώνει κάνοντας τόν Σταυρό ἐπάνω του;
Αὐτό ἰατρικῶς εἶναι σχιζοφρένεια καί διχασμός προσωπικότητας.
Πνευματικῶς εἶναι ἐμπαιγμός, βλασφημία καί δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες "προαιρέσεις" πού ὀρθοδόξως δέν γίνεται νά σταθοῦν!
Στήν προκειμένη περίπτωση λοιπόν, δέν γίνεται νά ἐπιλέξει κάποιος καί τόν Ἀντίχριστο καί τόν Χριστό συνάμα, προκειμένου νά βολέψει τίς ἐπίγειες ἐπιθυμίες του καί ἀπολαύσεις, ἀλλά νά μήν ξεβολευτεῖ καί ἀπό τόν μελλοντικό Παράδεισο!...
"Οὐδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν· ἤ γάρ τόν ἕναν μισήσει καί τόν ἕτερον ἀγαπήσει ἤ ἑνός ἀνθέξεται καί τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει" (Μάτθ. κεφ. 6, στίχ. 24).
Ἑπομένως, τό σταυροκόπημα ἐπάνω στό ἀντίχριστο χάραγμα ὡς δεύτερη καί ἀντίθετη "προαίρεση" ἐπί τῆς κύριας καί δαιμονικῆς πρώτης ἐπιλογῆς, δηλαδή τῆς ἀποδοχῆς τοῦ χαράγματος, ἀποτελεῖ ξεκάθαρο ἐμπαιγμό καί βλασφημία τοῦ Θεοῦ καί ὡς γνωστόν· "Μή πλανᾶσθε, Θεός οὐ μυκτηρίζεται" (Πρός Γαλάτας, κεφ. 6, στίχ. 7).
Μά πάλι θά ἀναρωτηθεῖ κάποιος· τότε πῶς εἶναι ἀήττητο ὅπλο ὁ Σταυρός, ὥστε νά μήν μπορεῖ νά ἀκυρώνει τό ἀντίχριστο χάραγμα;
Ὁ Σταυρός εἶναι ἀνίκητο ὅπλο γιά αὐτόν πού τόν πιστεύει καί τότε ἐνεργεῖται ἡ δύναμή του. Δέν παραβιάζει τό αὐτεξούσιο!
Ὅταν αὐτός πού ἀποδέχεται τό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου, ἄρα εἶναι ἄπιστος, ταυτόχρονα νομίζει πώς θέλει καί τόν Χριστό, δηλαδή νομίζει πώς παραμένει καί πιστός, πρέπει νά κατανοήσει πώς πίστη καί ἀπιστία δέν ἀναμειγνύονται! Ὀρθοδοξία καί αἵρεση, ἀθεΐα καί ἀντιχριστισμός δέ συμφωνοῦν! Χριστός καί Ἀντίχριστος μαζί δέν γίνεται, κατά τό·
"Τίς δέ συμφώνησις Χριστοῦ πρός Βελίαλ, ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου;" (Β΄ Κορινθ. κεφ. 6, στίχ. 15).
Πῶς μπορεῖ λοιπόν, κάποιος πού λαμβάνει τό ἀντίχριστο χάραγμα καί πού κακῶς ἀγνοεῖ ἤ περιφρονεῖ τήν Ἀποκάλυψη τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία ρητῶς προειδοποιεῖ καί κατατάσσει ὅσους τό λάβουν στήν γέεννα τοῦ πυρός καί μάλιστα στήν ἴδια κολαστική θέση μέ τόν Διάβολο, τόν Ἀντίχριστο (θηρίο) καί μέ τόν ψευδοπροφήτη του, νά ἐμπαίζει τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ καί νά τό σταυροκοπᾶ ὡς "πιστός", μέ τήν ἀπαίτηση ἤ τήν προσδοκία νά ἐνεργεῖ ὁ Σταυρός ἐπί τοῦ χαράγματος ἀκυρωτικά;...
"Καὶ ἄλλος ἄγγελος
τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς λέγων ἐν φωνῇ
μεγάλη· εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα
αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει τὸ χάραγμα ἐπὶ τοῦ
μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς
πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ
τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς
αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ
ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ ἐνώπιον τοῦ
ἀρνίου. καὶ ὁ καπνὸς
τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων
ἀναβαίνει, καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας
καὶ νυκτὸς οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν
εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ
χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ" (Ἀποκάλυψη κεφ. 14, στίχ. 9-11).
Ὅπως ἕνα ὅπλο χωρίς σφαῖρες εἶναι ἄχρηστο, ἔτσι καί ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου ἐνεργεῖ μόνο μέ τήν σφαῖρα τῆς πίστεως καί τῆς ὁμολογίας, σεβόμενος ὁ ἴδιος ὁ Θεός τήν ἐλεύθερη προαίρεσή μας!
Ὅταν ὁ Σταυρός πού κάνει αὐτός πού προσκυνᾶ μέ τό ἀποδεχόμενο χάραγμα τόν Ἀντίχριστο δέν ὁπλίζεται μέ τήν ἀληθινή πίστη καί ὁμολογία πρός τόν Ἀληθινό Θεό, εἶναι ἄχρηστος (καί ἄχριστος) γιά τόν συγκεκριμένο ἄνθρωπο!
Ἑπομένως, ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος θά λαμβάνει μόνο τίς σατανικές ἐνέργειες τοῦ χαράγματος τοῦ Ἀντιχρίστου καί εἴτε δέν θά μπορεῖ πιά νά σχηματίζει τόν Σταυρό ὑπό τήν μόνιμη δαιμονική ἐπήρρεια πού θά βρίσκεται πλέον, εἴτε ἄν τόν σχηματίζει θά εἶναι ἄσφαιρος, μία κούφια κίνηση ἤ ἀκόμη χειρότερα θά γίνεται ἐπιπλέον κατάρα ὁ ἐμπαιγμός του ἐπάνω του.
Στό σημεῖο αὐτό νά θυμηθοῦμε τί ἔλεγε ἐπ' αὐτοῦ τοῦ θέματος ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀπό τά χειρόγραφά του "Σημεῖα τῶν Καιρῶν"·
Ἄς δοῦμε ὅμως καί τί ἔλεγε γιά αὐτό τό θέμα καί ἕνας ἄλλος μεγάλος Ἅγιος πού ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως μέ τόν Ἀντίχριστο καί τό χάραγμα σέ ἔργα του, ὁ Ἅγιος Ἱππόλυτος·
"καί δώσει αὐτοῖς χάραγμα ἐν τῇ χειρί τῇ δεξιᾷ καί ἐν τῷ μετώπῳ, ἵνα μή τις τόν τίμιον σταυρόν ποιήσῃ ἐν τῷ μετώπῳ τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρί· ἀλλά δέδεται αὐτοῦ ἡ χείρ. Καί τότε οὔχ ἕξει ἐξουσίαν σφραγῖσαι τι τῶν μελῶν αὐτοῦ· ἀλλά τῷ πλάνῳ προστεθήσεται, καί αὐτῷ δουλεύσει" (Ἱππολύτου, Περί τῆς συντελείας τοῦ κόσμου, Μ. 10, 932 B-C, Β.Ε.Π. 6, 287).
"Καί θά δώσει σέ αὐτούς χάραγμα στό δεξί χέρι καί στό μέτωπο, ὥστε νά μή μπορεῖ κάποιος νά κάνει τόν τίμιο σταυρό στό μέτωπο μέ τό δεξί του χέρι· ἀλλά θά δεθεῖ τό χέρι του. Καί τότε δέν θά ἔχει δύναμη νά σφραγίζει μέ τόν Σταυρό τά μέλη του· ἀλλά θά προσκολληθεῖ στόν πλάνο (Ἀντίχριστο) καί θά δουλεύει γιά αὐτόν"!
Ἐν κατακλείδι·
Ὄχι μόνο εἶναι πλάνη ὅτι μπορεῖ ὁ Χριστιανός νά συντάσσεται καί μέ τόν Ἀντίχριστο καί μέ τόν Χριστό,
ὄχι μόνο εἶναι πλάνη ὅτι μπορεῖ ὁ Χριστιανός νά λάβει τό ἀντίχριστο χάραγμα καί ταυτόχρονα νά τό σταυροκοπᾶ γιά νά τό ἀκυρώνει, ὥστε νά ἔχει καί στήν γῆ "καλή ζωή" καί στόν οὐρανό θέση μετά τῶν Ἁγίων,
ἀλλά δέν θά μπορεῖ κἄν νά κάνει τόν Σταυρό του, κατά τόν Ἅγιο Ἱππόλυτο καί ἐπιπλέον θά "μετασχηματισθεῖ" σέ ἐργάτης τοῦ Ἀντιχρίστου!
Ἄς σταματήσουν λοιπόν οἱ διάφοροι "γνωστικοί" κληρικοί καί λαϊκοί νά πλανῶνται καί νά πλανοῦν καί νά παρασύρουν τούς ὑπόλοιπους Χριστιανούς μέ ἄγνωστες γιά τήν πίστη μας θεωρίες πού θωπεύουν τίς ἁμαρτωλές ἐπιθυμίες τους κι ἄς ἐπικεντρωθοῦμε καί αὐτοί καί ὅλοι μας στό πῶς δέν θά ἀρνηθοῦμε τήν σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματός μας καί τόν Χριστό, ἀλλά ἀρνούμενοι τόν Ἀντίχριστο, τό χάραγμά του, τό ὄνομά του, τόν ἀριθμό του καί τό ἀντίχριστο πνεῦμα του, ἀμήν!
Συναφές ἄρθρο:
Ευχαριστούμε......
ΑπάντησηΔιαγραφή