Τό παρόν ἱστολόγιο γεννήθηκε στίς 19-11-2013

Τό παρόν Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Ἱστολόγιο γεννήθηκε στίς 19-11-2013
μέ τήν Χάρη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ταῖς πρεσβείαις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί δι' εὐχῶν...
Τοῦτος ὁ ἱστότοπος εἶναι ὀρθόδοξος, κατηχητικός, ἀντιαιρετικός, ἀντιοικουμενιστικός, ἀντινεοταξικός καί ψυχωφέλιμος.

Ρατσισμός δέν εἶναι νά σχολιάζει κανείς τό κακό πού συμβαίνει, ἀλλά ΤΟ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ἀπό κάποιους εἰς βάρος τοῦ καλοῦ, ΤΟ ΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΑΤΑΙ Ἤ ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΠΙΚΡΟΤΕΙΤΑΙ ΩΣ ΟΡΘΟΝ!

Ετικέτες


ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΙΚΟΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΕΝΤΥΠΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ! Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΛΩΡΙΔΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.
" Ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περί τῆς ἀληθείας, καί Κύριος ὁ Θεός πολεμήσει ὑπέρ σου " (Σ. Σειράχ 4, 28)

TRANSLATOR

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

«ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, Η ΑΠΟΚΤΕΝΝΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΚΑΙ ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΥΣ…» (Ματθ. κγ´, 37-38)



«ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ,  ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, Η ΑΠΟΚΤΕΝΝΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΚΑΙ ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΥΣ…» (Ματθ. κγ, 37-38)

 http://eparxiakonitsas.files.wordpress.com/2014/06/b8357-logo-injerusalem-111.jpg?w=584


  Θλίψιν καί γανάκτησιν προξενε ες τήν ψυχήν λόγος το Κυρίου μν ησο Χριστο ποος πευθύνεται ες τήν ερουσαλήμ, δηλαδή ες τούς κατοίκους τς προφητοκτόνου πόλεως. άν μως ξετάσωμε καί δομε γιά ποον λόγον λέχθη φρσις ατή, θά διαπιστώσωμε τι κατά τό μλλον ττον τό διο σχύει καί γιά μς σήμερα.

http://fdathanasiou.files.wordpress.com/2011/04/golgothas03.jpg  Τά λόγια το Χριστο εναι πράγματι πολύ συγκινητικά καί ποκαλύπτουν θλίψι, πόνο, λλά καί τήν εαισθησία το διου το ησο. Καί τοτο διότι καρδιά το Θεανθρώπου ξεχείλιζε πό γάπη καί στοργή γιά λους τούς νθρώπους. Ατός εναι καί λόγος γιά τόν ποο Χριστός παρομοιάζει τόν αυτόν Του μέ ρνιθα «ποσάκις θέλησα πισυναγεν τά τέκνα σου ν τρόπον σου πισυνάγει ρνις» (Ματθ. κγ, 37). ρνις εναι πολύ θερμή καί στοργική πρός τά μικρά της. πως δέ μς διδάσκουν ο φυσιοδφες, ταν ρνις ντιλαμβάνεται περχόμενο κίνδυνο - γεράκι, φίδι, κάτι παρόμοιο, ναστατώνεται, κράζει τά πουλάκια της καί σπεύδει μέσως νά τά μαζεύσ καί νά τά σκεπάσ «πό τάς πτέρυγάς» της, κάτω δηλαδή πό τίς φτερογες της. Καί εναι τόσο συγκινητικό ταν βλέπ κάποιος πώς εναι τοιμη νά τά προστατεύσ καί νά τά σώσ μέ κίνδυνο τς δικς της ζως.
  Ες τήν Παλαιά Διαθήκη, καί συγκεκριμένα ες τό Δευτερονόμιο, Θεός παρομοιάζεται μέ ετό πού γαπάει περιπαθς τούς νεοσσούς του, σκεπάζει τήν φωλιά του καί, ταν χρειασθ, πλώνει τίς μεγάλες του φτερογες καί τούς βάζει πάνω γιά νά τούς σώσ (Δευτ. λβ', 11) [1]. Κάνει δηλαδή κενο πού κανε Θεός γιά νά σώσ, παρά πσαν νθρωπίνην λπίδα, τούς σραηλίτας πό τούς χθρούς τους. Παρά τίς τόσες μως παναλαμβανόμενες εεργεσίες το Θεο πρός τούς σραηλίτας καί τήν καταμάχητη προστασία Του κάτω πό τήν Παντοκρατορική Του σκέπη, χάριστος ατός λαός το σραήλ, πού μέ τήν λη του στάσι προσωποποιε τήν γνωμοσύνη, δέν νταποκρίθηκε οτε ες τό λάχιστο ες κείνην τήν Θεϊκή γάπη.
  Μελετντας κανείς τήν στορία το σραήλ μέσα πό τίς σελίδες τς Βίβλου, θαυμάζει τήν γάπη το Θεο φ νός, καί φ τέρου μένει κπληκτος γιά τήν περιφρόνησι ατς τς Θείας προστασίας ποία κατήντησε τελικς παραφροσύνη. Γι ατό καί πειδή ο διοι ο γνώμονες ουδαοι δέν Τόν θέλησαν, Χριστός πέσυρε τήν ενοιά Του καί τούς γκατέλειψε ες τίς γριες διαθέσεις τν χθρν των. Ο Ρωμαοι μέ τίς "σιδερένιες" τους λεγενες πίπτουν πάνω ες ατούς ς γπες καί κόρακες καί τούς κατασπαράσσουν. στορία περιγράφει μέ τά μελανώτερα τν χρωμάτων τά γεγονότα τά ποα συνέβησαν ες τήν ερουσαλήμ κατά τό 70 μ.Χ.
  λλά, επαμε ες τήν ρχή, τι τά λόγια ατά «ερουσαλήμ, ερουσαλήμ, ποκτέννουσα τούς προφήτας καί λιθοβολοσα τούς πεσταλμένους...» (Ματθ. κγ, 37-38), άν ναλυθον βαθύτερα, δείχνουν πώς χουν νά κάνουν καί μέ τό δικό μας θνος, τό λληνικόν, φο κι μες δεχώμεθα, πως καί παλαιός σραήλ, τήν Χάριν καί τήν ελογίαν το Θεο, χι πλς δαψιλς, λλά κατά κυριολεξίαν σκανδαλωδς. μως, παρ λα ατά, χι μόνον δέν προσπαθομε νά βελτιωθομε ες τήν πνευματική ζωή βαδίζοντες τήν ελογημένη δό τν Eαγγελικν ρετν, τς ρθοδόξου δηλαδή πνευματικότητος, λλά οτε κν μία λαχίστη προσπάθεια δέν καταβάλομε γιά νά σταματήσωμε ατό τό φοβερό κατρακύλισμα ες τήν σκάλα το κακο. Φαίνεται πώς ρχοντες καί ρχόμενοι χομε ξαλείψει πό τήν συνείδησίν μας πώς φίστανται καί νεργον καί ο http://1.bp.blogspot.com/-KY33BZMZfDQ/U2F9NA4pSII/AAAAAAAAMPg/P18eVpEMHZQ/s1600/power-of-prayer-angels-working2+(1).jpg«πνευματικοί νόμοι». Φαίνεται πώς κλρος καί λαός βαυκαλιζόμεθα θεωροντες τι νοχή το Θεο πάντοτε θά συγκρατ τήν δικαιοσύνην Του. Φαίνεται πώς χομε κι μες ν πολλος καλλιεργήσει τήν νοοτροπία τν βραίων, ο ποοι λεγαν «Πατέρα χομεν τόν βραάμ»  γιά νά λάβουν τήν πάντησι πό τόν διο τόν Κύριο, τι «Δύναται Θεός κ τν λίθων τούτων γεραι τέκνα τ βραάμ» (Λουκ. γ', 8), μήπως καί φυπνισθον πό τήν πνευματική τους ραστώνη καί ναισθησία.
Τί νά πρωτοαναφέρωμε μως πό τά σα συμβαίνουν ες τίς μέρες μας; ς νθυμηθομε τήν πρωθυπουργική πίσκεψι πρίν λίγο καιρό ες τό γιον ρος καί τήν ποδοχή πού πεφύλαξαν ο γιορετες πατέρες ες τόν Πρωθυπουργό. Πόσο λαχταρούσαμε λοι νά κούσωμε στω καί μία φωνή διαμαρτυρίας πό τούς σεβαστούς καί γαπητούς μας πατέρες πού διαβιον ες τό Περιβόλι τς Παναγίας, μία γιασμένη φωνή διαμαρτυρίας γιά τά θέματα ζωτικς σημασίας πού πασχολον τόν τόπο μας... Βεβαίως, εμεθα προσγειωμένοι καί ες τήν γιορειτική πραγματικότητα καί δέν ναμέναμε στάσιν Θεοδώρου Στουδίτου, ποος κλεισε κατάμουτρα ες τόν Ατοκράτορα τήν πύλη τς ερς Μονς το Στουδίου γιά να θέμα κατώτερο ατν πού συμβαίνουν σήμερα. Καί δέν ναμέναμε κάτι διαφορετικό, διότι πουσιάζουν τέτοια κκλησιαστικά καί μοναχικά ναστήματα τίς χαλεπές τοτες μέρες πού ζομε. στω καί τό λάχιστο άν λέγετο, θά νεκούφιζε καί θά νέπαυε τόν λαό το Θεο. Τώρα μως μς πεσκίασε θλψις καί κόντευσε νά κυριαρχήσ ες τήν ψυχή μας πογοήτευσις. Ες τό σημεον ατό σως κάποιος ποστηρίξ τι λέχθησαν ρισμένα πράγματα «κεκλεισμένων τν θυρν». μως τί νά τό κάνωμε τό «κεκλεισμένων τν θυρν»; τακτική ατή μλλον παραπέμπει ες τεκτονικάς Στοάς παρά ες τήν ρθόδοξη Πατερική γωνιστικότητα καί ες τό λληνορθόδοξον θος...
σοι μάλιστα μπορον νά κούουν διά τν γεγονότων, κόμη καί ατν τν φυσικν καταστροφν, ο μήν λλά καί ατς τς πειλς το γκελάδου, λαμβάνουν τό μήνυμα, τ ντι συγκλονιστικόν, καί ν μετανοί τό ποκρυπτογραφον. Τί λέγει λοιπόν τό μήνυμα; «δού φίεται μν οκος μν ρημος» (Ματθ. κγ', 38)! 
σον φορ δέ ες σα συνέβησαν π σχάτων μεταξύ το Πατριάρχου καί το αρεσιάρχου Πάπα (που καί δ πεκράτησε «κρα το τάφου σιωπή» πό κλρο καί λαό), ς ναφωνήσωμεν περιπαθς:
ερουσαλήμ, ερουσαλήμ, Σιών γία, Μήτηρ τν κκλησιν, πς νέχθηκες, μετά πό τόσα καί τόσα πού χουν συμβ καί ποκαλυφθ ες τά για χώματά σου, τήν πάρατον «θηναγόρειον» πορείαν τήν πάγουσαν ες τήν νόθευσιν καί τήν προδοσίαν τς κκλησίας το Χριστο;
ερουσαλήμ, ερουσαλήμ, ες τά δάφη που πάτησαν ο πόδες το Θεανθρώπου πς νέχθηκες συμπροσευχές καί παραβιάσεις τν ερν Κανόνων τς Εκκλησίας Του, πού τραυμάτισαν τό Σμα Του;
ερουσαλήμ, ερουσαλήμ, ες τόν κπον τς γωνίας το Χριστο, που στάλαξε σεί θρόμβοι αματος δρώς Του, πς δέχθης βαρίες καί συγκαταβάσεις ες θέματα Πίστεως, προσυπέγραψες καί νέχθης «Θεοφιλς» τό «καϊαφικόν συνέδριον»;
, ερουσαλήμ, ξέπεσας διά τν ποιμένων σου μέ ποτέλεσμα ο πολιτικές, κοσμικές καί ποχθόνιες τώρα κατευθύνσεις νά καθορίζουν ες τά γεωγραφικά σου ρια τήν κκλησιαστικήν γραμμήν τν παλαιφάτων Πατριαρχείων;
, ερουσαλήμ, που Χριστός «… πρ αἰώνων εργάσατο σωτηρίαν ν μέσ τς γς» (Ψαλμ. ογ´, 12), τώρα παροργίζεις τήν νοχήν καί δικαιοσύνην Του καί Χάρις Του θέλεις νά μεταβληθ ες «… πρ καταναλσκον»; (βρ. ιβ, 29).
ναπαύονται ο ποιμένες σου ες τό νά ρημώσουν τά ερά θυσιαστήρια καί νά δειάσουν τά ρθόδοξα προσκυνήματα; Θέλεις νά κπληρωθ, γιά εσέτι μία φορά, προφητεία Του «δού φίεται μν οκος μν ρημος»; (Ματθ. κγ, 38).
Ω, ποιμένες καί λαέ Του περιούσιε, καθεύδετε καί πνώττετε; Λέγει τό Πνεμα τό γιον διά το ποστόλου «νήψατε, γρηγορήσατε...» Πέτρου ε´, 8). φυπνισθτε λοιπόν διότι σονούπω «... ρχεται ργή το Θεο πί τούς υούς τς πειθείας» (φεσ. ε, 6).   
http://4.bp.blogspot.com/-NeXmZAUBwkc/TydAbifdD9I/AAAAAAAAEQY/KBtSwayN7fA/s1600/9.jpg
Καί νν ς πορήσωμε καί ς διερωτηθομε: Ες τούς γίους Τόπους, τούς ποίους ρραναν θεατρικς μέ ποκριτικούς λληλοασπασμούς, σπασμούς χειρν καί κροκοδείλια δάκρυα, άν παρευρίσκετο κε διος πόστολος Πέτρος, το ποίου Πάπας καυχται πώς εναι διάδοχος, θά μενεν ραγε παθής, θά πέσπα κ τς θήκης, χι πλν μάχαιραν, λλά δίστομον ρομφαίαν; Θά μενεν παθής, , ς λλος Προφήτης λίας, ζηλωτής καί πυρφόρος, θά ''τακτοποιοσε'', πως τούς ρμόζει, τούς ερες καί ρχιερες τς ασχύνης; Θά στεκε ραγε παθής πόστολος Πέτρος θεωρν τά αρετικά καί οκουμενιστικά θέατρα το παραλόγου; Μήπως θά πανελάμβανε καί πάλιν, ς τερος δίκαιος Φινεές, τήν πρξιν κείνου ποία λογίσθη ς δικαιοσύνη νώπιον το Θεο;
  Φυσικά, Κύριος, μέ τά λόγια «ερουσαλήμ ερουσαλήμ, ποκτέννουσα τούς προφήτας καί λιθοβολοσα τούς πεσταλμένους...» (Ματθ. κγ, 37-38) πού ξέφρασε μέ τόσο πόνο, πού μως ποτελοσαν καί μία προειδοποίησι γιά σα νομοτελειακς θά κολουθοσαν λόγ τς σκληροκαρδίας καί τς μετανοησίας τν ουδαίων, πευθυνόταν διά τς ''πόλεως ερουσαλήμ'' ες λο τό πλήρωμα το λαο, τόσο ες τούς ρχοντας, σο καί ες τόν πλό λαό. Τόσο ες τούς πνευματικούς ταγούς τς ερουσαλήμ, ες τό τότε σάπιο δηλαδή θρησκευτικοπολιτικό κατεστημένο, σο καί ες τό σκοτισμένο ποίμνιο το θεοκρατικο σραήλ. Καί πηύθυνε τούς λόγους ατούς Χριστός, ες τούς μέν ρχοντας διότι σατανικς πέβαλλαν, ες τούς δέ ρχομένους διότι νοήτως καί νευ ντιδράσεως νέχονταν.
Καί πως ες κάθε ποχή πάρχει «βλαμμένη ελάβεια», κατά τόν λόγο το Γέροντος Παϊσίου το γιορείτου, τσι καί τότε θά πρχαν πολλοί ο ποοι θά πεστήριζαν τι «μες, δέν μπορομε νά επομε καί νά κάνωμε τίποτε, φο ο ρχιερες μας καί ο καλοί μας Γραμματες καί Φαρισαοι χουν τόν πρτον λόγον καί φέρουν τήν εθύνην ες τά θνικά καί θρησκευτικά μας θέματα». Κάτι δηλαδή νάλογο μέ ατό τό ποο συμβαίνει καί σήμερα ες πλείστους σους φαντάζονται, νοήτως καί περισκέπτως, πώς μέ τό προπέτασμα δθεν τς πακος ες τούς προεσττας ποσσείουν τίς εθύνες των καί καλύπτουν τήν δειλία των. λλά ς ψωνται σοι πί δεκαετίες καλλιέργησαν σύν τος λλοις καί μία τέτοια νοοτροπία. τσι λοιπόν προστίθεται νας πί πλέον λόγος γιά τόν λιθοβολισμό μας καί κατάλογος τν παρανομιν κατά τς καταχρήσεως τς ξουσίας αξάνεται.
Ατά ς συλλογισθομε καί ψυχή μας ς ναστατωθ καί ς λλος σαΐας ς νακράξωμεν κ μέσης καρδίας: «Πρόσθες ατος κακά, Κύριε, πρόσθες κακά τος νδόξοις τς γς» (σ. κστ, 15) ο ποοι ''νδοξοι'' φαντάζονται τι εναι κοσμοκράτορες καί κυβερνον τήν οκουμένη καί θεωρον πώς λοι εμεθα ποχρεωμένοι νά τούς πακούωμε, νά τούς προσκυνομε καί νά σπαζώμεθα τήν μβάδα καί τήν χερα των.
ς συνέλθωμε λοιπόν καί ς πάρωμε τό βλέμμα πό τήν λη, τήν μαρτία καί τήν διαφθορά, καί ν τ μα ς επωμεν πρός τήν πατρίδα μας: «λλάς, λλάς, ως πότε πώρωσις, διαφορία, ναισθησία σκλήρυνσις… θά συνεχίζωνται ναντι το νόμου, τς νοχς καί ατς τς γάπης το Θεο; ως πότε θά προσκρούωμε ες τόν νόμον Του, θά προκαλομε τήν νοχή Του καί θά προσβάλλωμε τήν γάπη Του; Γιατί Τόν κπειράζομε, μες πού θά πρεπε νά Τόν εγνωμονομε καί νά Τόν διακηρύσσωμε ες πάντα τά θνη;»
Διότι δέν φθάνει πού χομε, κόμη καί διά νόμων, καταργήσει τόσες καί τόσες ντολές το Θεο, πως τό «ο φονεύσεις» διά τν μβλώσεων καί τς λήψεως ργάνων πό ''γκεφαλικά νεκρούς'' (τό τελευταο μάλιστα καί μέ τήν σύμφωνη γνώμη κόμη καί πολλν εραρχν), δέν φθάνει πού καταργήσαμε τό «ο μοιχεύσεις» διά τς παράτου ποποινικοποιήσεως το θανασίμου μαρτήματος τς μοιχείας, δέν φθάνει πού καταργήσαμε τόσα καί τόσα λλα, τά ποα εναι κρως ντίθετα πρός τήν Χριστιανική ζωή καί τήν διδασκαλία τν γίων, τελευταίως πρεπε νά καταργηθ καί ργία τς Κυριακς; Μς φόρεσαν λοιπόν τώρα καί ατό τό «Σαμάρι»...
  λλά κενο τό ποο οδείς χέφρων, σοβαρός καί φυσιολογικός νθρωπος θά περίμενε καί θά φαντάζετο τι θά μποροσε νά συμβ, το τι ο λληνες Ερωβουλευτές, λου το πολιτικο φάσματος παρακαλ, κόμη καί κείνων τν παρατάξεων πού ποστηρίζουν δθεν τίς θνικές καί οκογενειακές παραδόσεις καί τόν φυσιολογικό τρόπο ζως, τελικς θά ψήφιζαν πέρ τν δθεν δικαιωμάτων τν καί διεστραμμένων νθρώπων καί πέρ τς μνηστεύσεως καί νομιμοποιήσεως τς ηδιαστικς μοφυλοφιλίας μέσα ες τό Ερωπαϊκό Κοινοβούλιο, τό ποο δυστυχς χει καταντήσει ες τήν κυριολεξίαν μία ερωπαϊκή "χαβούζα". Καί δέν ερέθη οτε νας, δυστυχς, οτε νας ξ λων ατν τν «λλήνων» ερωβουλευτν νά ψώσ μίαν φωνήν διαμαρτυρίας...
Πάντως, ς προσέξωμεν παντες, διότι χι ψιθυριστά καί ς «αρα λεπτή», λλά ς «βροντή Συρίζουσα», δέν θά ργήσουν νά πέσουν πάνω μας στροπελέκια καί νά λλάξουν πί τό χερον τά παραδοσιακά παγιωμένα δεδομένα ες πολλούς χώρους.
Μέ λα ατά λοιπόν πού συμβαίνουν ες τήν ποχή πού ζομε, πόσο ληθινός πράγματι ποδεικνύεται γιά μία κόμη φορά ψευδής λόγος το Θεο «... Πς νθρωπος ψεύστης» (Ψαλμ. ριε´, 2) καί «Μή πεποίθατε π ρχοντας πί υούς νθρώπων ος οκ στι σωτηρία» (Ψαλμ. ρμε´, 3), τόσο γι ατούς πού «γυμν τ κεφαλ» φρόνως διακηρύσσουν τήν ποκοπή τους πό τήν Μητέρα κκλησία καί κηρύσσουν πόλεμον ναντίον Ατς, σο καί γι ατούς πού δθεν γαπον τήν Χριστιανική πίστι καί σέβονται τίς θνικές μας παραδόσεις, ψηφίζουν μως ,τιδήποτε παράλογο καί ντίχριστο, ξωφρενικό καί νήθικο!
Φαίνεται μως πώς ο κύριοι ατοί ζήλωσαν «δόξαν σραήλ», χι μόνον μέ τό τι ρνονται νά τεθον πό τάς πτέρυγας τς Χάριτος, λλά καί μέ τό τι, ς λλοι προφητοκτόνοι, διά τν τόσων  νόμων καί ασχρν νόμων καί διά τς διά νόμου προστασίας το θεομισήτου κιναιδισμο, «λιθοβολον τούς πεσταλμένους πρός ατούς». Διότι, πς λλοις νά χαρακτηρίσ κάποιος τούς ψηφίζοντας τούς νόμους τούς ποίους παρασκευάζει, τόσον τό Ερωπαϊκόν, σον καί τό - λλοίμονον - «λληνικόν» Κοινοβούλιον καί ο ποοι νόμοι χουν ς σκοπόν νά παρεμποδίζεται πλέον κάποιος νά κηρύσσ καί νά κφράζ λεύθερα καί ξεκάθαρα τήν λήθεια καί νά νομάζ τά πράγματα, τίς πράξεις καί τά γεγονότα μέ τό νομά τους; Πς διαφορετικά νά χαρακτηρίσ νας πιστός καί συνετός νθρωπος τήν νομολογία (π.χ. ντιρατσιστικό νόμο, κλπ.) πού λονέν καί περισσότερον σχεδιάζουν, παρασκευάζουν καί προωθον πρός ψήφισιν ναντίον ποιουδήποτε λληνοψύχου ρθοδόξου πού περαμύνεται τν Πατρίων παραδόσεων; ναντίον ποιουδήποτε θεωρήσει χρέος του νά κηρύττ π μβωνος τόν λόγον το Θεο καί νά στηλιτεύ τήν μαρτία; πως τήν λήθειαν πού ναφέρεται ες τά Σόδομα καί Γόμορρα στηλιτεύοντας τά «ργα τς σαρκός», ποιαδήποτε λλη μαρτία; Μήπως ραγε ατοί ο «Συρίζοντες καί σφυρίζοντες» το Ερωκοινοβουλίου παιτήσουν ες τήν συνέχεια νά καταργηθον τά σχετικά κεφάλαια τς Βίβλου καί ξιώσουν πίσης νά παλειφθον καί τά πρτα κεφάλαια τς Πρός Ρωμαίους πιστολς το π. Παύλου; Δέν φθάνει, βλέπετε, πού κάποιοι πιζητον τήν κατάργησι τς Παλαις Διαθήκης, τώρα σως θά χωμε καί περικοπές τμημάτων τς Καινς Διαθήκης, πως καί περιορισμό το ζωντανο κηρύγματος, μήπως καί θιγον ο νομοι καί παράνομοι...    
Μαζί λοιπόν μέ τόν λιθοβολισμό ναντίον σων διαμαρτύροντο ως τώρα πέρ τν θνικν, ρθοδόξων, πνευματικν, κοινωνικν καί λλων συναφν θεμάτων, ο «προσκυνημένοι» καί ποικίλοι λλοι «’Εφιάλτες» ντός λίγου θά μπορον νά διώκουν τούς φυσιολογικούς νθρώπους καί νά συνάπτουν καί πιπρόσθετες κατηγορίες ναντίον των καθώς καί ναντίον λων γενικς, σων μέ τήν Χάρι το Θεο θά γωνίζωνται νά νεργον σύμφωνα μέ τό θέλημα το Θεο.
Δέν ποκλείεται μάλιστα μέσα ες λον ατόν τόν ρυμαγδό νά ερεθον καί κάποιοι πίσκοποι, ο ποοι, πως πηγόρευσαν ες κληρικούς τους νά χαρακτηρίζουν γραπτς καί προφορικς τούς Παπικούς καί τούς Προτεστάντες μέ τό νομά τους, δηλαδή αρετικούς, ες τήν συνέχεια νά πιβάλλουν κυρώσεις ναντίον λων τν ργατν το Εαγγελίου ο ποοι θά καταφέρωνται ναντίον κείνων γιά τούς ποίους τό Πνεμα τό γιον ναφέρει πώς «τά γάρ κρυφ γινόμενα π ατν ασχρόν στι καί λέγειν» (φεσ. ε´, 12). ραγε, ο πίσκοποι ατοί δέν θά συνειδητοποιήσουν τι μέ τήν τακτική τους ατή λλοιώνουν, τόσο τούς πνευματικούς, σο καί ατούς τούς φυσικούς νόμους πού θεσε Θεός;
λλά τί νά π κανείς καί γιά τήν Ερώπη; πό τήν στιγμή πού «παράγοντες τινές» φρεσαν κ τς στορίας της τόν Χριστιανισμόν ς πραγματικότητα καί ς οσιαστικόν καί θεμελιδες στοιχεον ταυτότητος τς Ερώπης καί ξελίξεως τς ερωπαϊκς στορίας, καί φ ς στιγμς ο Ερωπαοι πολίτες δέν ψωσαν γι ατήν τήν πλαστογράφησι τς στορίας των φωνήν διαμαρτυρίας, τά πάντα εναι πιθανά, κόμη καί τά πλέον παράλογα, ντιφατικά καί διεστραμμένα...
http://www.aftodioikisi.gr/mediafiles/2014/05/timthumb.jpgπίσης, τί νά π κανείς καί πς νά θρηνήσ καί γιά τό κατάντημα το λεγομένου «καλλιτεχνικο χώρου»; Εναι τολάχιστον φάνταστο καί συνάμα πολύτως πογοητευτικό ες τόν λληνικό χρο, που ναπτύχθηκε ρμονία, μουσική - πως βυζαντινή - ποίησις καί γενικς ο τέχνες ες τήν πλέον ψηλή τους μορφή, εναι πράγματι πογοητευτικό ατό πού συνέβη, νά περψηφίζουν ες τόν διαγωνισμό τς Eurovision μεταλλαγμένα ντα, τήν στιγμή μάλιστα πού ζον μέχρι τν μερν μας συμπατριτες μας συνθέτες παγκοσμίου κτινοβολίας πού μέ τούς στίχους καί τήν μουσική τους μνησαν τά δανικά, τήν λευθερία, τήν Ρωμηοσύνη, τό θνος, τήν λλάδα, καί γενικώτερα τόν νθρωπο. ψήφισαν δηλαδή ντα πού ξέπεσαν κουσίως πό τήν φυσική τους κατάστασι, μέ ποτέλεσμα νά κατρακυλίσουν καί νά κατεξευτελίζουν τήν νθρωπίνη προσωπικότητα μέ μίαν «μίξιν μικτον» ποία δηγε ες να τέρας λλόκοτον. , κατάντημα τν μουσικν κριτν τς λλάδος πού διά τς ψήφου των ξευτέλισαν τόν νδρισμό, τόν νθρωπισμό, τό θνος καί γενικς επεν ,τιδήποτε τό μορφον, τό ψηλόν καί δίως τό καλλιτεχνικόν! Καί άν θελήσωμε νά μιλήσωμε μέ λόγον ναφορς ες τούς ρχαίους προγόνους μας, σοι τολάχιστον διατηρον κόμη μέσα τους μίαν ποψίαν αδος, ντιλαμβάνονται τι (διά τς περψηφίσεως ατο το προσδιορίστου ντος) ο Μοσες φυγαδεύθησαν πό τήν λλάδα γιά νά λθουν ο ρινύες καί ες τήν συνέχεια νά νοίξουν ο πλες το δου...
ρωτομε μως σους διά τς καταπτύστου ψήφου των προέβαλαν, νέδειξαν καί «τίμησαν» τό προσδιόριστο ν καί τίμασαν τόν νθρωπο καί τήν φύσι, ρωτομε σους ζητωκραύγασαν μέσα ες τόν κουρνιαχτό καί τά «φτερά», ατό πού περψήφισαν τί ραγε κφράζει καί τί ντιπροσωπεύει; «Θο, Κύριε, φυλακήν τ στόματί μου καί δύναμις συγκρατήσοι τ γραφίδι μου...»
Καί ναί μέν τσι σκέπτονται καί συσκέπτονται σοι κολουθον τήν γραμμήν τς προφητοκτόνου ερουσαλήμ, σοι σχεδιάζουν νά δηγήσουν τό θνος μας «κατά σραήλ». πειδή μως μες γνωρίζομε πολύ καλά τί κριβς συνέβη τό 70 μ.Χ. καί πειδή γνωρίζομε μέ ποον τρόπον μπορομε νά ποφύγωμε τήν νομοτέλεια τν πνευματικν νόμων (μπορομε μόνο μέ μετάνοια, πνευματική φύπνιση, ζωντανό κκλησιαστικό λόγο, λεγχο στά κακς κείμενα κλπ. - ννοεται δέ πώς οτε λόγος μπορε νά γίνεται περί «νώσεως», λλά μόνον περί μετανοίας τν πεπλανημένων αρετικν καί πιστροφς των ες τήν ρθοδοξίαν μας), λλά καί λόγ το τι καρδιά μας φλέγεται γιά τήν πίστι καί πό τήν γάπη το Χριστο καί ες τά σπλάγχνα μας «νοιώθομε χαλασμόν» γιά τήν ελογημένη μας Πατρίδα, ς γνωρίζουν λοι ατοί πώς ο νόμοι τους, τόσον ο ερωπαϊκοί, σον καί ο ντόπιοι, εναι μπρός ες τήν λήθειαν ς «στός ράχνης». Ο δέ πειλές κατά τν λληνοψύχων ρθοδόξων Χριστιανν εναι πλς ς «βέλη νηπίων». Τέλος δέ γιά τήν Πίστι μας καί τήν λλάδα μας, τήν Πατρίδα μας, «ο σιωπήσωμεν». ς χουν λοι ατοί πάντοτε κατά νον, τι θά μς βρίσκουν πάντοτε πέναντί τους.
«άν πιλάθωμαί σου γία ρθοδοξία, πιλησθείη δεξιά μου. Κολληθείη γλσσα μου τ λάρυγγί μου άν μή σου μνησθ, φιλτάτη λλάς, χώρα γίων καί ρώων».
μήν.


[1] Δευτ. λβ, 11: ς ετς σκεπσαι νοσσιν ατο κα π τος νεοσσος ατο πεπθησε, διες τς πτρυγας ατο δξατο ατος κα νλαβεν ατος π τν μεταφρνων ατο.
ΧΡΙΣΤΟΫΦΑΝΤΟΣ


Πηγή: http://hristoifantos.blogspot.gr/2014/06/37-38.html

 
 http://1.bp.blogspot.com/-jnCKuKsXvJU/U25ZdjfKEgI/AAAAAAAAZYs/37VGu4qVW7U/s1600/Xristos.JPG




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

LinkWithin

Μπορείτε νά δείτε και:

"ΠΕΡΙΛΥΠΟΣ ΕΣΤΙΝ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΩΣ ΘΑΝΑΤΟΥ· ΜΕΙΝΑΤΕ ΩΔΕ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΜΕΤ' ΕΜΟΥ"!

"ΠΕΡΙΛΥΠΟΣ ΕΣΤΙΝ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΩΣ ΘΑΝΑΤΟΥ· ΜΕΙΝΑΤΕ ΩΔΕ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΜΕΤ' ΕΜΟΥ"!
Κάντε κλικ στην εικόνα και μάθετε πώς να μείνετε με τον Χριστό!

ΠΟΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΑΠΑ Ο ΘΕΟΣ;

ΠΟΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΑΠΑ Ο ΘΕΟΣ;
Κάντε κλικ στην εικόνα για να το μάθετε!

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΤΙΑΣΙΔΩΜΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΑ!

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΤΙΑΣΙΔΩΜΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΑ!
Κάντε κλικ στην εικόνα για να ανακαλύψετε πώς γίνεται!

ΤΟ ΠΑΓΩΝΙ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

ΤΟ ΠΑΓΩΝΙ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
Κάντε κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε!

ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!

ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!
Κάντε κλικ στην εικόνα για να το ανακαλύψετε!

ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ-ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ-ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ!

ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ-ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ-ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ!
Κάντε κλικ στην εικόνα για να καθρεφτισθείτε!

ΜΕ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΕΞΟΠΛΙΣΟΥΝ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΤΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ!

ΜΕ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΕΞΟΠΛΙΣΟΥΝ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΤΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ!
Κάντε κλικ στην εικόνα. Αφορά ιδιαιτέρως τις γυναίκες!

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΝΩΜΗ.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΝΩΜΗ.
Κάντε κλικ για να διαβάσετε.

.

.

.

.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΜΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟ ΖΩΗ:

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΜΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟ ΖΩΗ:

.

.

.

.
.

.

.
.

.

.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
"Μή μεταίρειν ὅρια ἅ οἱ Πατέρες ἔθεντο"

Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσιν!

Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσιν!
Τό Φῶς τό Ἀληθινόν!

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΦΩΤΙΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ!

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΦΩΤΙΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ!
(Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Ή ΘΑ ΖΗΣΩ ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ ΚΑΘΩΣ ΘΕΛΕΙΣ, ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ, Ή ΑΣ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΩ ΕΙΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ!

Ή ΘΑ ΖΗΣΩ ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ ΚΑΘΩΣ ΘΕΛΕΙΣ, ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ, Ή ΑΣ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΩ ΕΙΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ!
(Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής)