Αγαπητά μου παιδιά, Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη!
Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης
Αγαπητά μου παιδιά, Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη!
«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τέ καί γῆ καί τά καταχθόνια»[1]
Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης
εφημέριος του Ι. Βυζ. Ν. Προφ. Ηλιού Θεσσαλονίκης
Τὰ πάντα παιδιά μου, πλημμύρισαν ἀπὸ τὸ ἀναστάσιμο φῶς τοῦ Κυρίου μας· ὁ Οὐρανός, ἡ γῆ, τὰ καταχθόνια. Τὰ πάντα! Τίποτε στὸ σκοτάδι, κανεὶς στὴν ἀπόγνωση, στὴν ἀπελπισία, στὸ σκοτισμὸ τοῦ Νοῦ, στὴν μαυρίλα τῆς ψυχῆς. Ὅλοι στὴ χαρά, εὐφραινόμενοι, ἀγαλλόμενοι. Ὅλοι στὴν Ἐλπίδα καὶ στὴν αἰσιοδοξία. Τὰ πάντα, Ἐκεῖνος τὰ σηκώνει. Τὴν καταχνιὰ καὶ τὴν θλίψη, Ἐκεῖνος τὰ διώχνει. Ὁ Χριστός, ὁ νικητὴς τοῦ θανάτου καὶ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, μᾶς θέλει χαρούμενους, νὰ ζοῦμε μέσα στὸν Παράδεισο, νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ λαμπρή Του Ἀνάσταση.