Νά προσέχουμε πολύ τήν γλῶσσα μας
Χρυσοστομικά Μαργαριτάρια
"Θοῦ, Κύριε φυλακήν τῷ στόματί μου" (Θέσε, Κύριε φρουρά στό στόμα μου). Ἀφοῦ παρεκάλεσε τόν Κύριον νά ἀκουσθῇ ἡ προσευχή του καί νά γίνει εὐπρόσδεκτη, πρόσεχε ποιό αἴτημα ἀναφέρει πρῶτα, ποιά θερμή παράκληση. Διότι δέν εἶπε, δῶσε μου χρήματα, δῶσε μου τιμές ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων, δῶσε μου τήν δυνατότητα νά ἐξουσιάσω τούς ἐχθρούς μου, δῶσε μου παιδιά. Τίποτε ἀπό αὐτά δέν εἶπε, ἀλλά ἀφοῦ τά ἄφησε αὐτά πού πρέπει νά ζητᾶ κανένας ἀπό τόν Θεό. Τί λοιπόν; Δέν πρέπει νά ζητᾶ κανένας αἰσθητά πράγματα; Πρέπει μέν, ἀλλά μέ μέτρο, ὅπως ὀ Ἰακώβ, λέγοντας: "Ἄν μοῦ δώσει ὁ Κύριος νά φάγω ἄρτο καί νά φορέσω ἔνδυμα..." (Τέν. 28, 20).
Ὅπως ὁ Χριστός πρόσταξε νά προσευχόμαστε λέγοντας: "Τόν ἄρτον μας τόν ἀναγκαῖον γιά σήμερα δῶσε μας" (Ματθ. 6, 11) πρίν ἀπό ὅλα δέ, δῶσε μας τά πνευματικά ἀγαθά. Αὐτό κάμνει καί ὁ Δαυΐδ λέγοντας: "Θοῦ, Κύριε, φυλακήν τῷ στόματί μου".