Δωρώ, Δεξώ και Εμβλώ: οι προστάτιδες
θεές της διαφθοράς
Δημήτρης Νατσιός (Δάσκαλος-Θεολόγος)
«Ο πολιτικός είναι ένας άνθρωπος τόσο
παχυδερμικός, που μπορεί να σταθεί όρθιος και χωρίς σπονδυλική στήλη»
Μ.Χάνσεν, Νορβηγός εκδότης
«Το έθνος ημών υφίσταται πολιτικήν τινά
ζύμωσιν, καθ’ ην τα ακαθαρτότερα στοιχεία ανέρχονται και επιπλέουσιν, εν είδει εξαφρίσματος,
(σαν αφρός), επί της επιφανείας. Ο τοιούτος αφρός, κατέχων, κατά τους νόμους της
φυσικής, τα ανώτερα στρώματα, θέλει κυβερνά, φλυαρεί και κλέπτει ασυστόλως την Ελλάδα,
μέχρις ου τελειώσει η ζύμωσις και λάβει ανά χείρας ο λαός την μεγάλην εξαφριστικήν
κουτάλαν». (Ροΐδης, «Άπαντα», εκδ. «Σύλλογος προς διάδ. ωφ. βιβλ. τ. Β’, σελ.
70).
Πέρασαν 135 χρόνια από τότε που ο Ροΐδης,
με το γνωστό σκωπτικό και δηκτικό του ύφος, στηλίτευε τα ακαθαρτότερα στοιχεία τούτου
του τόπου, που «εξαφρίζουν» και «κλέπτουν ασυστόλως» την Ελλάδα. Ο λαός δεν κατόρθωσε
ακόμα «να λάβη ανά χείρας» τις τύχες του διότι «την τύχη του κάθε λαός την κάνει
μοναχός του/και όσα του φταίει η κούτρα του/δεν του τα κάνει ο εχθρός του», για
να θυμηθούμε την παλαιά θυμοσοφία του.