Ἀκολουθεῖ βίντεο καί μετάφραση:
Ἀκολουθεῖ βίντεο καί μετάφραση:
Τά ὑπόλοιπα ΜΕΡΗ, ἐδῶ:
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
Στους αναθεωρητικούς μετασχηματισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1920) υπήρχαν και σκέψεις κλιμακωτής αναθεωρήσεως του Μοναχικού Πολιτεύματος. Αυτή τη δυνάμει νεωτερική σχηματοποίηση του Μοναχισμού, ο Όσιος Δανιήλ την αντιλήφθηκε (κατανόησε) ως διψαλέα ανάγκη του οικουμενισμού, ως χαμηλόφωνη στην αρχή εισήγηση του δολομήτου (πανούργου) Σατανά, γι’ αυτό και έγραψε ο Όσιος:
«Και ήδη βλέπομεν να γίνεται λόγος και περί της τούτου αναθεωρήσεως. Το Μοναχικόν όμως πολίτευμα έχει υψίστην αποστολήν και είναι έν εκ των κυρίως συστατικών, το οποίον εστερέωσε την του Χριστού Εκκλησίαν και διεφύλαξε το Χριστεπώνυμον πλήρωμα αλώβητον από πάσης αιρέσεως και ηθικής καταστροφής, και είναι ανεπίδεκτον και της ελαχίστης αναθεωρήσεως» (σελ. 31-32).
Τα όρια της πνευματικής παρέμβασης του Οσίου Δανιήλ λειτούργησαν (προφητικά) ως έλεγχος της «συνόδου» και του Χριστεπωνύμου πληρώματος του 2016, ως απάντηση Ορθόδοξη εκεί που η «σύνοδος» έχει στήσει το σκεπτικό της, στα κείμενά της δηλ.∙ ελέγχει τις αποφάσεις της, μάλλον τις ηθελημένες παραλείψεις της, σε ότι αφορά την προσφορά του Ορθοδόξου Μοναχισμού έναντι των αιρέσεων. Τι δεν υπάρχουν στα κείμενά; Δεν υπάρχουν αυτά που έγραψε (καταδίκη των αιρέσεων) ο Όσιος Δανιήλ, ο οποίος επίμονα κατέτεινε στην σύνδεση με τις Αγιες Συνόδους της διαχρονικής Εκκλησίας, απαντώντας στη μέλλουσα «σύνοδο». Γράφει σχετικά:
«Η σωτήριος δράσις του Μοναχικού πολιτεύματος, ερηρεισμένη ούσα επί τη βάσει των Ιερών Κανόνων και δεσμών της Εκκλησίας, ανέδειξεν απείρους αγίους και θεοείκελους άνδρας, οίτινες διά των υπερφυών αυτών αγώνων και θεοφιλών αρετών έστησαν τρόπαιον ου μόνον κατά των παθών και της αμαρτίας, αλλά και κατά τοσούτων αιρέσεων και εγένοντο παντοδαποί ευεργέται προς τε την Εκκλησίαν, διά των αθανάτων αυτών συγγραμμάτων, και προς άπαν το Χριστεπώνυμον πλήρωμα, όπερ δεν επιδέχεται της ελαχίστης αναθεωρήσεως· διότι το ευθές ευθέως ου δείται και το πλήρες προσθήκην ουκ επιδέχεται, ούτω και του Μοναχού πολίτευμα, ως απόρθητος βράχος της Εκκλησίας, είναι ανεπίδεκτον τροποποιήσεως, και μάλλον έχει ανάγκην υποστηρίξεως, διότι δι’ αυτού διετηρήθη άθικτον το Τυπικόν της Εκκλησίας, δι’ αυτού διετηρήθη η Ελληνική γλώσσα και ουδέποτε παρέκκλινεν εις αίρεσίν ή καινοτομίαν τινά, καίτοι κατά καιρούς πολλάκις διά πιέσεων και απείρων καταθλίψεων εδοκιμάσθη και απόδειξις τούτου είναι το Αγιώνυμον Όρος, όπερ καίτοι υπέστη διαφόρους διωγμούς και δηώσεις τόσον από τους Σταυροφόρους όσον και από τους Σαρακηνούς και επί Τουρκοκρατίας, εν τούτοις διεφύλαξεν άτρωτον την πίστιν και όλα τα εμπιστευθέντα αυτώ Ιερά Κειμήλια και Μετόχια και προ πάντων ανεφάνη το απόρθητον τείχος της Ορθοδοξίας» (σελ. 28-29).
1ο Σχόλιο: Είναι εντυπωσιακή η απάντηση - ένσταση του Οσίου Δανιήλ περί Μοναχισμού προς την σύγχρονή του οικουμενιστική συνείδηση του Πατριαρχείου, η οποία (συνείδηση) διατηρήθηκε μέχρι και σήμερα μέσα από τη γλώσσα της «συνόδου», που είναι οικουμενιστική, εύκολα δυσνόητη, αινιγματική και αδιάφορη για τον μέσο πιστό.
Να υπογραμμίσουμε ότι η πνευματικότητα - αγιότητα του Οσίου Δανιήλ εκτείνετο πάνω στο εκκλησιαστικό Σώμα όχι μόνο ως ομολογία – προφητεία, αλλά και ως απαλλαγή από δαιμονικές πλάνες, όπως ο βίος του απέδειξε.
Έχουμε πολλά παραδείγματα που καταγράφονται στο βιβλίο «ΔΑΝΙΗΛ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ» του Αρχιμ. Χερουβείμ (έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου) (τέλος σχολίου).
Το Ορθόδοξο φρόνημα περί αξίας του Μοναχισμού στην Συνοδική του προβολή, φαίνεται και στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, όπου μνημονεύονται οι αγώνες των Μοναχών υπέρ της ορθής πίστεως. Εκεί διαβάζουμε:
Α) «Άπαντα τα παρά την εκκλησιαστικήν παράδοσιν και την διδασκαλίαν και υποτύπωσιν των αγίων και αοιδίμων πατέρων καινοτομηθέντα και πραχθέντα ή μετά τούτο πραχθησόμενα, ανάθεμα», δηλ.: «όλες οι καινοτομίες που έγιναν ως τώρα ή πρόκειται μελλοντικά να γίνουν εις βάρος της εκκλησιαστικής μας παράδοσης και διδασκαλίας, όπως αυτή διατυπώθηκε από τους αγίους και μακαρίους πατέρες της Εκκλησίας, ανάθεμα.
Β) «Θεοδώρου του πανοσίου ηγουμένου των Στουδίου, αιωνία η μνήμη» κ.λπ. Βλέπουμε δηλ., ότι οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι διακήρυξαν ανοιχτά, δημόσια, καθαρά και με εκπληκτική εκκλησιολογική σαφήνεια τις αντιθέσεις τους με τις αιρέσεις – καινοτομίες, επαινώντας τους εκκλησιαστικά κυρίαρχους στον πόλεμο κατά των αιρέσεων. Καμμία, στο θέμα αυτό, πανομοιοτυπία χαρακτήρων δεν υπάρχει μεταξύ των Αγίων εκείνων Συνόδων και αυτής της Κρήτης, η οποία χαρακτηρίζεται από θέσεις αναγνώρισης των αιρέσεων, ως Εκκλησίες με Χάρη και Μυστήρια.
Να υπογραμμίσουμε, ότι οι όροι που χρησιμοποιούμε είναι φορτισμένοι από ιστορικές αξίες, εκκλησιολογικές αλήθειες και πρόσφατες (σχετικά) διαπιστώσεις.
Η «σύνοδος» στην Κρήτη δεν ήθελε, δυστυχώς, λόγω οικουμενιστικού φρονήματος, να επαινέσει στα συνοδικά κείμενα την πολύτιμη προσφορά, ως ενιαία ορθόδοξη - αντιαιρετική συνείδηση, των σύγχρονων αγίων μεγάλων Πατέρων (π.χ.) Αυγουστίνου Καντιώτη, Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, π. Φιλοθέου Ζερβάκου, π. Χαραλάμπους Βασιλόπουλου κ.λπ. έναντι των αιρέσεων∙ πολύ δε περισσότερο να μνημονεύσει τον Όσιο Δανιήλ!
Το απλό (συνειδητό) ορθόδοξο πλήρωμα, που έχει εκδηλωθεί αντί-οικουμενιστικά κάτω (έστω) από χίλιες μορφές, μακαρίζει το έργο τους, που είναι μέγεθος ακέραια ορθόδοξο, άτμητο και αξίας πλήρους, έστω και χωρίς «συνοδική» αναγνώριση.
Πόσο η Ορθόδοξη Μοναχική Πολιτεία ωφελείται από τους Πατέρες, γίνεται αντιληπτό από τα κείμενα που παραθέτει ο Όσιος Δανιήλ, ως απάντηση στους οικουμενιστές. Γράφει:
«Ο δε την γλώτταν χρυσούς θείος Χρυσόστομος, ιδού τι προστίθησιν εν τη κατά Ματθαίον ομιλία του: “και νυν ελθών εις την έρημον της Αιγύπτου, παραδείσου παντός βελτίω την έρημον ταύτην όψει γεγενημένην, και χορούς αγγέλων μυρίων εν ανθρωπίνοις σχήμασιν∙ ουχ ούτως εστί λαμπρός ο ουρανός τω ποικίλω των άστρων χορώ, ως η έρημος Αιγύπτου, τας σκηνάς πανταχόθεν υμίν δεικνύουσα των μοναχών· ουδέ γάρ επειδή νηστεύουσι και αγρυπνούσι, αργείν μεθ’ ημέραν αξιούσιν· αλλά τας μεν νύκτας τοις ιεροίς ύμνοις και τοις παννυχίσι, τας δε ημέρας εις ευχάς τε ομού και την από των χειρών εργασίαν καταναλίσκουσι, τον αποστολικόν μιμούμενοι ζήλον”» (σελ. 30).
Ο Όσιος Δανιήλ αναφερόμενος, επίσης, στους στόχους των οικουμενιστών «περί Αναθεωρήσεως Λειτουργικών και Εκκλησιαστικών βιβλίων και του Τυπικού τελετών και Ιερών Ακολουθιών», έγραψε: «Με αυτάς τας θεοπνεύστους λειτουργίας και Ιεράς Ακολουθίας ελειτούργησαν τόσοι διάσημοι και μεγάλοι της Εκκλησίας Πατέρες και διδάσκαλοι, Χρυσόστομος, λέγω, Μεθόδιος, Ταράσιος, Γερμανός, Φώτιος, Γρηγόριος, Ιγνάτιος και Κάλλιστος ο Ξανθόπουλος και Μάρκος Εφέσου, χωρίς να παρενείρουν τι το οθνείον (ξένο). Και ήδη, μετά πάροδον τόσων αιώνων, πώς είναι δυνατόν να εφαρμοσθή μια τοιαύτη αναθεώρησις, αφού μάλιστα παρουσιάζει εικόνα υποχωρήσεως, άνευ της ελαχίστης εθνικής πιέσεως, προς ικανοποίησιν και μόνην των επηλύδων (ξένων);» (σελ. 23).
2ο Σχόλιο: Αναντίρρητα η γλώσσα των Ιερών Ακολουθιών είναι πνευματική - βιωματική κληρονομιά μας· αυτή η γλώσσα εκφράζει εύστοχα το βάθος-πλάτος και το ορθόν του ορθοδόξου Δόγματος και βιώματος της Εκκλησίας. Αυτή (ακριβώς) η γλώσσα είναι εκείνη που υφίσταται την ελάχιστη δυνατή ανθρώπινη διάθληση στην εποπτεία - περιγραφή και ερμηνεία των θεολογικών πραγματικοτήτων!
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Τα Άγραφα έγινα στα χρόνια της τουρκοκρατίας κοιτίδα καλλιέργειας της ελευθερίας και της χριστιανικής πίστεως, λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους. Στην ευρύτερη περιοχή αναδείχτηκαν πολλοί άγιοι και Νεομάρτυρες. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος οσιομάρτυρας Γεράσιμος ο Ευρυτάνας.
Γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας από ευσεβείς γονείς και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Λόγω της φτώχιας τον πήρε ο αδελφός του Αθανάσιος, όταν ήταν 11 ετών, στην Κωνσταντινούπολη και τον έβαλε υπάλληλο σε παντοπωλείο κάποιου συντοπίτη του. Κάποια μέρα το αφεντικό του τον έστειλε να πουλήσει γιαούρτια σε πήλινα δοχεία, τα οποία είχε βάλλει σε ένα ταψί. Όμως, από συνεργία του πονηρού, όπως περπατούσε και διαλαλούσε την πραμάτεια του, σκόνταψε σε μια πέτρα, του έπεσε το ταψί, έσπασαν όλα τα πήλινα δοχεία και χύθηκε το γιαούρτι. Ο μικρός Γεώργιος κάθισε σε μια άκρη και έκλαιε γοερά, φοβούμενος τις συνέπειες από το δύστροπο αφεντικό του. Από ένα αντικρινό παράθυρο τον είδε μια τουρκάλα, σύζυγος ονομαστού αγά, η οποία τον μάζεψε στο σπίτι της, τον παρηγόρησε και του υποσχέθηκε πως αν ήθελε θα τον έκανε σαν ένα από τα παιδιά της.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η ρωσική Ορθοδοξία έχει να παρουσιάσει ένα μεγάλο νέφος αγίων, το οποίο κοσμεί το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Ιδιαίτερα ανάδειξη αγίων έχουμε στα νεώτερα χρόνια, όταν η Ρωσική Εκκλησία είχε εισέλθει στις γνωστές ιστορικές της περιπέτειες. Ένα από τους σύγχρονους επιφανείς Ρώσους αγίους είναι και ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, Επίσκοπος Σαγκάης και Σαν Φρανσίσκο, της ορθοδόξου ρωσικής διασποράς.
Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1896 στο χωριό Αντάμοβκα της επαρχίας Χαρκώβ στη Νότια Ρωσία. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Οι γονείς του ονομάζονταν Μπόρις και Γλαφύρα και ήταν απόγονοι της ονομαστής αριστοκρατικής και ευσεβούς οικογένειας Μαξίμοβιτς. Μάλιστα ένα μέλος της οικογένειας, ο Ιωάννης Μαξίμοβιτς, υπήρξε ονομαστός Ιεράρχης, Επίσκοπος Τομπόλσκ, ο οποίος έγινε άγιος (εορτάζει στις 10 Ιουνίου) και το τίμιο λείψανό του, παραμένει άφθορο στην πόλη Τομπόλσκ.
Δελτίο Τύπου
Με αυτή την προκλητική απόφαση, την φυλάκιση 10 μηνών του ευλαβούς π. Μιχαήλ Κουκουβά, γράφεται μία ακόμη μαύρη σελίδα για την ελευθερία και τα δικαιοσύνη στην πατρίδα μας.
Στην Ελλάδα των ατελείωτων σκανδάλων.
Στην Ελλάδα του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών, των καρτέλ στην ενέργεια και της ασυλίας των υπουργών,το σύστημα βρήκε τελικά τον «ένοχο»! έναν ευλαβή, πολύτεκνο ιερέα στην ακριτική Κάλυμνο.
Το «έγκλημά» του;
Μια ανάρτηση στο Facebook, το 2020, με την οποία εξέφρασε τη βαθιά θρησκευτική του πεποίθηση για τη χρήση μάσκας μέσα στους ιερούς ναούς. Σήμερα δεν δικάστηκε ένας ιερέας. Δικάστηκε η πίστη μας.
Έξι χρόνια μετά, το κράτος απέδειξε ότι δεν ξεχνά.
Δεν εξάντλησε την αυστηρότητά του στους πρωταγωνιστές των μεγάλων σκανδάλων που ταλανίζουν τη χώρα.
Την εξάντλησε εκδικητικά σε έναν ιερέα.
Την περίοδο που οι εκκλησίες έκλεισαν, οι πιστοί έμειναν βίαια έξω από τους ναούς και το Άγιο Πάσχα γιορτάστηκε κάτω από πρωτόγνωρους, ισοπεδωτικούς περιορισμούς.
Γνωρίζω καλά αυτόν τον διωγμό.

Η ενεργητικότητα εύκολα δίνει την θέση της σε επιπλοκές από την καρδιά, τα νεφρά, σε ψυχολογική αστάθεια, σπασμούς και άλλες πολλές διαταραχές, ενώ μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον αιφνίδιο θάνατο τους νέους.
Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»
Τί είναι τα ενεργειακά ποτά; (1)
Τα ενεργειακά ποτά (Energy Drinks - ED) είναι από τα ευρύτερα καταναλισκόμενα, μη αλκοολούχα ποτά με διεγερτική δράση. Εμπίπτουν στην κατηγορία των «λειτουργικών τροφίμων». Σύμφωνα με τον ορισμό της Functional Food Science in Europe, (FUFOSE), της Επιστήμης Λειτουργικών Τροφίμων στην Ευρώπη, που αναπτύχθηκε το 1999, ένα τρόφιμο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως λειτουργικό, «εάν έχει αποδειχθεί ότι έχει ευεργετική επίδραση σε μία ή περισσότερες σωματικές λειτουργίες πέρα από τη θρεπτική του δράση, η οποία μπορεί να είναι βελτίωση της υγείας, της ευεξίας ή/και η μείωση του κινδύνου ασθένειας. Αυτά τα τρόφιμα πρέπει να ομοιάζουν με τα συμβατικά τρόφιμα στη μορφή, και να παρουσιάζουν ευεργετικά αποτελέσματα στις ποσότητες που αναμένεται να καταναλώνονται κανονικά από τη διατροφή».
Παρά την ευρεία χρήση και την διάδοση των ΕD σε διάφορες χώρες, δεν υπάρχει σαφής, κοινός ορισμός αυτού του τύπου προϊόντος. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission), ο όρος «ενεργειακό ποτό» είναι ένας εμπορικός όρος, που δεν ορίζεται νομικά, και αναφέρεται σε προϊόντα που περιέχουν διάφορους συνδυασμούς ουσιών στις οποίες αποδίδονται διεγερτικές επιδράσεις στον οργανισμό.
Αντίθετα, σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, (European Food Safety Authority / EFSA), τα ενεργειακά ποτά ορίζονται ως μια ποικιλία αναψυκτικών που περιέχουν καφεΐνη, ταυρίνη και βιταμίνες (συχνά σε συνδυασμό με άλλα συστατικά), τα οποία διατίθενται στην αγορά για τις πραγματικές ή αντιληπτές επιδράσεις τους ως διεγερτικά, τονωτικά και ενισχυτικά απόδοσης.
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (Centers for Disease Control and Prevention / CDC) των ΗΠΑ ορίζουν το ενεργειακό ποτό ως ένα προϊόν που συνήθως περιέχει μεγάλες ποσότητες καφεΐνης, προστιθέμενων σακχάρων, άλλων προσθέτων και νόμιμων διεγερτικών (γουαράνα, ταυρίνη και L-καρνιτίνη) που μπορούν να αυξήσουν την εγρήγορση, την προσοχή, την ενέργεια, και επιπλέον να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό και την αναπνοή.
Λίγα ιστορικά στοιχεία(1)
Το 1949, άρχισε να πωλείται στις ΗΠΑ ένα εμφιαλωμένο αναψυκτικό με γεύση λεμόνι-λάιμ, εμπλουτισμένο με βιταμίνες, γνωστό ως Dr. Enuf,, διαφημιζόμενο ως ανακουφιστικό από την κόπωση και την εξάντληση. Το πρώτο ενεργειακό ποτό (Lipovitan-D),
όπως το κατανοούμε σήμερα, αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τη
δεκαετία του 1960. Το ποτό επαγγελλόταν την εξάλειψη της κόπωσης και
περιείχε ένα μείγμα βιταμινών Β, ταυρίνης και καφεΐνης. Η έννοια των
διαιτητικών αναψυκτικών αναπτύχθηκε και σε άλλες χώρες,
συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, όπου το 1987 εισήχθη στην Αυστρία ένα
από τα πιο δημοφιλή μέχρι σήμερα «ενεργειακά ποτά», ως ένα λειτουργικό
ποτό για αθλητισμό και εργασία - το Red Bull. Η φόρμουλα για
αυτό το προϊόν που περιέχει ταυρίνη, καφεΐνη και ένα μείγμα άλλων
συστατικών αναπτύχθηκε από τον Αυστριακό επιχειρηματία Dietrich
Mateschitz, ο οποίος ανακάλυψε ένα παρόμοιο ποτό κατά τη διάρκεια ενός
ταξιδιού του στην Ταϊλάνδη. Τα επόμενα χρόνια, τα ενεργειακά ποτά
γνώρισαν αυξανόμενη δημοτικότητα, με σχεδόν 500 νέες μάρκες ενεργειακών
ποτών να λανσάρονται παγκοσμίως ως το 2006, ενώ έκτοτε μόνο στις ΗΠΑ,
κατά το δωδεκάμηνο έως τον Ιούλιο του 2007 λανσαρίστηκαν 200 νέες
μάρκες.

Εκτιμήσεις για τη κατανάλωσής τους (1)
Όταν το ατελείωτο σκρολάρισμα σε αρνητικές ειδήσεις γίνεται καθημερινή συνήθεια – Πώς επηρεάζει ύπνο, διάθεση και συγκέντρωση – Τα ευρήματα πανελλαδικής έρευνας
Η ατελείωτη παραμονή στην οθόνη του κινητού αναζητώντας ειδήσεις, βίντεο και αναρτήσεις δεν είναι πλέον απλώς μια καθημερινή συνήθεια. Για πολλούς νέους έχει εξελιχθεί σε μια συμπεριφορά που επηρεάζει τη διάθεση, τον ύπνο και την ψυχική τους ευεξία. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως doomscrolling και, σύμφωνα με νέα πανελλαδική έρευνα της MARC, φαίνεται να αγγίζει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τις νεότερες ηλικίες.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 21 Μαΐου 2026 στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης Προαγωγής Υγείας Παιδιού και Οικογένειας από την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη και τη UNICEF και κατέγραψε εκτεταμένη έκθεση σε αρνητικό περιεχόμενο μέσω των social media, καθώς και τις συνέπειες που αυτή έχει στην καθημερινότητα των πολιτών.
Ο όρος doomscrolling περιγράφει τη συνεχή και επαναλαμβανόμενη κατανάλωση αρνητικών ειδήσεων ή αγχωτικού περιεχομένου στο διαδίκτυο. Πρόκειται για την κατάσταση κατά την οποία κάποιος συνεχίζει να «σκρολάρει» σε ειδήσεις για πολέμους, εγκλήματα, οικονομικές κρίσεις, ασθένειες ή κοινωνικά προβλήματα, ακόμη και όταν το περιεχόμενο τον κάνει να αισθάνεται χειρότερα.
– Δεν ξέρεις την κρίση του Θεού την τελευταία στιγμή. Πότε σε απασχολεί; κάθε Σάββατο;
– Δεν έχω παρακολουθήσει, αλλά γιατί το Σάββατο;
– Γιατί αυτήν την ημέρα την δικαιούνται οι κεκοιμημένοι.