Ὁ διάβολος δέν μπορεῖ νά τά βάλει μέ τόν Τίμιο Σταυρό

Ὁ διάβολος δέν μπορεῖ νά τά βάλει μέ τόν Τίμιο Σταυρό

Στάρετς Μακάριος τῆς Ὅπτινα

Ἅγιος Βαρσανούφιος

«…Ὁ Ἅγιος Βαρσανούφιος λέει ἀκόμα πώς:
 

ὁ διάβολος εἶναι ἀνίκανος

νά ἐπικαλεστεῖ τόν Τίμιο Σταυρό.

 

Τι ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας σ’ ἕνα τροπάριο;

 

  Ὅπλον ἀήττητον, 

Ἡ ζωή μας νά μήν προσκολλᾶται στά γήινα ( τό μήνυμα τῆς ἡμέρας )

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ἡ ζωή μας νά μήν προσκολλᾶται στά γήινα

Στάρετς Ἀμβρόσιος Γρένκωφ 

 

Ἡ ζωή μας πρέπει νά μοιάζει μέ τήν ρόδα.

Ὅταν ἡ ρόδα κυλάει, 

ἕνα σημεῖο της ἐγγίζει στήν γῆ 

καί τό ὑπόλοιπο βρίσκεται ἀνυψωμένο.

Ἔτσι πρέπει νά εἶναι καί ἡ ζωή μας, 

νά μήν πνιγόμαστε στά γήινα.

Κλίμακα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη (λόγος τρίτος περί ξενιτείας)

 

Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

 ^{ΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΟΣ}

^{( Περί ξενιτείας )}

 

 ^1. Ξενιτεία είναι η οριστική εγκατάλειψις όλων εκείνων που υπάρχουν στην πατρίδα μας και πού μας εμποδίζουν να επιτύχωμε τον ευσεβή σκοπό της ζωής μας. Η ξενιτεία είναι απαρρησίαστος συμπεριφορά, κρυμμένη σοφία, σύνεσις πού δεν φανερώνεται, ζωή μυστική, σκοπός που δεν βλέπεται, λογισμός αφανής, όρεξις της ευτελείας, επιθυμία της στενοχωρίας, αιτία του θείου πόθου, πλήθος του θείου έρωτος, άρνησις της κενοδοξίας, βυθός της σιωπής.

^2. Στην αρχή συνήθως ενοχλεί συνεχώς και έντονα αυτός ο λογισμός τους εραστάς του Κυρίου, ωσάν να τους φλογίζη θεϊκή φωτιά. Δηλαδή ο λογισμός, ο οποίος παρακινεί τους εραστάς ενός τόσο μεγάλου αγαθού να απομακρυνθούν από τους οικείους των, για να ζήσουν με ευτέλεια και θλίψι. Αυτός όμως ο λογισμός όσο σπουδαίος και αξιέπαινος είναι, άλλο τόσο χρειάζεται και πολλή διάκρισι. Διότι δεν είναι καλή κάθε απότομος και απόλυτος ξενιτεία.

^3. Επειδή «πάς προφήτης άτιμος έν τη πατρίδι αυτού», όπως είπε ο Κύριος ^{(Ματθ. ιγ΄57)}, ας εξετάσωμε μήπως η ξενιτεία γίνη σ΄εμάς αιτία κενοδοξίας^[1].

Ξενιτεία είναι ο χωρισμός από όλα για να μείνη ο νους αχώριστος από τον Θεόν.

Ξενιτεύων είναι ο εραστής και εργάτης του αδιακόπου πένθους.

Ξένος είναι αυτός που φεύγει κάθε σχέσι είτε με τους ιδικούς του είτε με τους ξένους.

^4. Σύ πού βιάζεσαι να ξενιτεύσης ή να πάς στην έρημο, μη περιμένης να έλθουν μαζί σου ψυχές πού αγαπούν ακόμη τον κόσμο. Πρόσεχε, διότι ο κλέπτης δεν γίνεται αντιληπτός. Πολλοί που αποπειράθηκαν να πάρουν μαζί τους ανθρώπους ραθύμους και οκνηρούς για να τους σώσουν, εχάθηκαν μαζί με αυτούς, διότι σύν τώ χρόνω έσβησε εξ αιτίας τους το πύρ _{(της ψυχής τους)}. Από την στιγμή που εδέχθηκες μέσα σου την φλόγα, τρέχε. Διότι δεν γνωρίζεις πότε θα σβήση και θα σε αφήση στο σκοτάδι.

^5. Δεν απαιτείται από όλους μας να σώσωμε τους άλλους. Διότι λέγει ο θείος Απόστολος: «Άρα ούν έκαστος ημών, αδελφοί, περί εαυτού δώσει λόγον τώ Θεώ» ^{(Ρωμ. ιδ΄ 12)}. Και πάλι λέγει: «Ο διδάσκων έτερον, σεαυτόν ού διδάσκεις;» ^{(Ρωμ. β΄ 21)}. Ενώ οπωσδήποτε όλοι έχομε χρέος να σώσωμε τον εαυτό μας.

^6. Όταν ξενιτεύης, ασφαλίζου από τον γυρολόγο και φιλήδονο δαίμονα. Διότι η ξενιτεία του δίνει αφορμές να σε πολεμήση.

^7. Είναι καλή η απροσπάθεια. Μητέρα της δε είναι η ξενιτεία.

^8. Εκείνος που εξενίτευσε για τον Κύριον, δεν διατηρεί πλέον δεσμούς και σχέσεις με τίποτε, για να μη φανή ότι περιπλανάται και ξενιτεύει για την ικανοποίηση των παθών του. Εκείνος που έφυγε από τον κόσμο και εξενίτευσε, ας μην εγγίση πλέον στον κόσμο, διότι συνήθως τα πάθη είναι «φιλεπίστροφα», _{(αγαπούν δηλαδή να επιστρέφουν πίσω σ΄αυτόν που τα είχε)}.

^9. Η Εύα εξωρίσθηκε ακούσια από τον παράδεισο, ενώ ο μοναχός εξορίζεται εκούσια από την πατρίδα του. Και η μέν Εύα, εάν έμενε στον παράδεισο, θα επιθυμούσε και πάλι το ξύλο της παρακοής. Ο δε μοναχός θα διέτρεχε οπωσδήποτε κάθε ημέρα κίνδυνο από τους κατά σάρκα συγγενείς του.

^10. Απόφευγε σαν μάστιγα τους τόπους των πτώσεων. Διότι όταν δεν υπάρχη εμπρός μας ένα οπωρικό, δεν ερεθίζεται και τόσο η όρεξίς μας.

^11. Ούτε αυτός ο τρόπος και δόλος των κλεπτών, _{(των δαιμόνων δηλαδή)}, ας σου διαφεύγη: Μας συμβουλεύουν να μην χωριζώμαστε από τους κοσμικούς, διότι, λέγουν, θα είναι πολύς ο μισθός μας, εάν βλέποντας τις γυναίκες κυριαρχούμε στον εαυτό μας. Δεν πρέπει ασφαλώς να τους πιστεύωμε, αλλά μάλλον να κάνωμε το αντίθετο.

Ο Χρυσός Κανόνας ( ὀμιλία Μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη )

 

ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ 

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ

«Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (Λουκ. 6,31)

Στην εποχή μας, αγαπητοί μου, γίνεται κήρυγμα, χωλαίνουμε όμως στην εφαρμογή. Εάν από τα χίλια λόγια που ακούμε, εφαρμόζαμε ένα, θα ήμασταν ευτυχείς. Με την ελπίδα λοιπόν ότι τα λόγια μου θα βρουν κάποια απήχησι, παρακαλώ να προσέξετε.

 * * *

 
Η Εκκλησία, αγαπητοί μου, είνε θυσιαστήριο - κέντρο λατρείας, αλλά είναι και σχολείο. Και όπως ένα σχολείο έχει δάσκαλο, μαθητάς, έδρα, βιβλία, διδαχή, έτσι και εδώ.

Στο ουράνιο σχολείο της Εκκλησίας δάσκαλος δεν είνε ένας φιλόσοφος όπως ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης ή κάποιος άλλος από αυτούς που γέννησε η γη, δάσκαλος είνε το Πνεύμα το άγιο, που φώτισε τους αλιείς της Γαλιλαίας, και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, που είπε: Σεις να μη ονομασθήτε διδάσκαλοι και καθηγηταί, ένας είνε ο διδάσκαλος και ο καθηγητής σας, ο Χριστός (βλ. Ματθ. 23,8-10).

Στο σχολείο τής Εκκλησίας μαθηταί είνε όλοι, και το μικρό παιδί κι ο ασπρομάλλης γέρος, και ο άντρας και η γυναίκα, κι ο αγράμματος κι ο επιστήμων. Κανείς δεν αποκλείεται, όλοι όσοι πιστεύουν εγγράφονται στα μητρώα.

Το σχολείο αυτό έχει έδρα. Έδρα υψωμένη πάνω από τη γη, όπου ανέβηκε ο ίδιος ο Χριστός, είνε ο σταυρός. Από εκεί ο θείος Διδάσκαλος δίδαξε τα πιο μεγάλα μαθήματα.

Στο σχολείο τής Εκκλησίας βιβλίο είνε το Ευαγγέλιο, η αγία Γραφή. Όπως είπε ο ίδιος ο Χριστός, «Ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι» (Ματθ. 24,35, Λουκ. 21,33). Όλα μπορεί ν' αλλάξουν και να γίνουν άνω - κάτω, ένα θα μείνη - να είστε βέβαιοι, τα λόγια του Χριστού - το Ευαγγέλιο. Αυτό πάνω από τα ερείπια του κόσμου σαν φάρος αιώνιος θα φωτίζη με τα διδάγματά του.

Ἡ ἰατρική τῆς Ἐκκλησίας ( τά ἀσκητικά τῆς ἐνορίας )

Ἡ ἰατρική τῆς Ἐκκλησίας

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

Α΄. ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ

1. Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ¹.

Ἡ ἰατρική τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διασώζει τά ὀρθά δόγματα τά ὁποῖα μέ τήν σειρά τους ὁριοθετοῦν τόν ὀρθό τρόπο ζωῆς δηλ. τό ὀρθόδοξο ἦθος. Ὁ ἄνθρωπος πιστεύοντας ὀρθά καί ζώντας ὀρθόδοξα ἐντάσσεται καί παραμένει στήν Ἐκκλησία, ὅπου καί ἀποκαθίσταται ψυχοσωματικά γινόμενα ἀληθινά ὑγιής.

Ἡ διάνοια-λογικὴ μὲ τοὺς συλλογισμούς της δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἑνώσει μὲ τὸν Θεό. Μόνον ὁ νοῦς, πού εἶναι τὸ κέντρο καί ὁ ὀφθαλμὸς τῆς ψυχῆς, εἶναι κατάλληλος γιὰ τὴν ἕνωση τῆς ὕπαρξής μας μὲ τὸν Θεό.Ἡ Ἐκκλησία μέ τήν πνευματική ἰατρική της ἀπελευθερώνει τόν νοῦ-καρδία ἀπό τήν δουλεία του στήν διάνοια-λογική.

Ἡ ἰατρική τῆς Ἐκκλησίας ἔγκειται στό ὅτι ἐπιτυγχάνει τήν λύση τοῦ «βραχυκυκλώματος» μεταξύ νοῦ καί διανοίας ἤ ἀλλιῶς καρδίας-ἐγκεφάλου. Μέ τό «θεραπευτικό πακέτο» Της ἐπιτυγχάνεται ἡ ἐπιστροφή τοῦ νοῦ στήν καρδιά.Ὅταν ὁ νοῦς ἐπιστρέψει στήν καρδιά, καθαρίζεται, δηλ. κενώνεται, ἀπό ὅλους τούς λογισμούς, τίς φαντασίες, τίς μνῆμες.
Παράλληλα, ἐπιτυγχάνεται ἡ στροφή τοῦ νοῦ πρός τόν Θεό καί ἡ ἕνωση μέ Αὐτόν διά τῆς ἀδιάλειπτης νοερᾶς προσευχῆς. Τότε, ἐφ’ ὅσον ὁ πιστός ἐπιμείνει στήν ἀδιάλειπτη προσευχή καί τήν κατά Χριστόν ζωή, ἀκολουθεῖ ὁ φωτισμός καί ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου⁷.

Τί συμβολίζει τό κερί, τό θυμιάμα καί γιατί ἀνάβουμε τό καντήλι; ( μαθαίνω γιά τήν λατρευτική ζωή )

ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΖΩΗ

Τί συμβολίζει τό κερί, τό θυμιάμα

καί γιατί ἀνάβουμε τό καντήλι;

Το Κερί

    Το αγνό και μαλακό κερί συμβολίζει το εύπλαστο της ψυχής μας. Όπως το κερί λιώνει αθόρυβα και φωτίζει, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα πρέπει να «λειώνουμε » μέχρι τελευταίας πνοής, θυσιαζόμενοι για τον πλησίον μας. Να φωτίζουμε και να ευεργετούμε τους γύρω μας αθόρυβα και χωρίς επίδειξη για χάρη της αγάπης του Χριστού.

    Το κερί επίσης που βρίσκεται στους Ιερούς Ναούς συμβολίζει επίσης τον « νεκρό » εαυτό μας. Όταν το βάζουμε όρθιο και αναμμένο στο μανουάλι συμβολίζει τον Αναστημένο Ιησού και ομολογούμε και τη δική μας Ανάσταση. Με τα κεριά στα μνημόσυνα, στην Κηδεία και στα κόλλυβα ομολογούμε την πίστη μας στην Ανάσταση των Νεκρών και στη δίκαια κρίση της ημέρα που όλοι μας, πλούσιοι οι φτωχοί, άρχοντες οι δούλοι θα σταθούμε έναντι του Δίκαιου Κριτή. Με την λαμπάδα στο Μυστήριο του Βαπτίσματος ομολογούμε την πνευματική ανάσταση του Βαπτιζόμενου ενώ στο μυστήριο του Γάμου ομολογούμε ότι όπως φωτίζουν οι καθαρές λαμπάδες, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα σταθούμε φωτεινά παραδείγματα των παιδιών μας και δεν θα προδώσουμε την τιμιότητα του Γάμου.

     Ένα ή δύο κεριά είναι υπέρ αρκετά για τους ζωντανούς και τις ψυχές των κεκοιμημένων αδελφών μας. Είναι λαθεμένη η συνήθεια να ανάβουμε πολλά κεριά δήθεν ότι θα μας σώσουν. Ας προσέξουμε τον τρόπο της ζωής μας , διότι όσα κεριά και αν ανάψουμε, δεν μας σώζουν εάν δεν ζούμε με μετάνοια, εξομολόγηση με προσευχή και κοντά στην Εκκλησία και στα Μυστήριά Της.

Ἡ ἐλπίδα στόν Θεό ἐξαφανίζει τό κακό

Ἡ ἐλπίδα στόν Θεό ἐξαφανίζει τό κακό

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ὅταν κανείς ἔχει πάντοτε τήν ἐλπίδα του στόν Θεό, τότε τό κακό ἀποδυναμώνεται καί διαλύεται, ἐξαφανίζεται. 

Πολλές φορές βλέπουμε μερικούς νά εἶναι παράλυτοι ἤ ἀκρωτηριασμένοι, ὄχι ἀπο ἄλλο λόγο, ἀλλά ἀπό τίς ἁμαρτίες τους.  Ἡ ἁμαρτία εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν. Καί οἱ ψυχικές ἀσθένειες, οἱ ἐπιθυμίες καί οἱ κακοί διαλογισμοί, ἀπό αὐτήν προέρχονται. 

Ἀπαραίτητα ὅπλα τῆς σωτηρίας μας, τά πνευματικά βιβλία

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Ἀπαραίτητα ὅπλα τῆς σωτηρίας μας, 
τά πνευματικά βιβλία

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

΄

Ἄς ἀποκτοῦμε πενυματικά βιβλία.

Μελετώντας τα,

•  διώχνουμε μακριά μας κάθε διαβολική ἐνέργεια,

• νιώθουμε παρηγοριά καί παίρνουμε θάρρος, γιά ν' ἀκολουθήσουμε τήν ἀρετή.

Ἕνας ἄθεος ἐξομολογεῖται

ΕΝΑΣ ΑΘΕΟΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ

 

Εἶμαι ἄθεος ἐκ πεποιθήσεως.

Ἔτυχε ὅμως προχθές βράδυ νά ξενυχτήσω

ἀκούγοντας ἕνα ἀηδόνι.

Τί θεσπέσιο ἄκουσμα! Τί μουσική δεξιοτεχνία!

Τί συναρπαστικές ἀκροβασίες πάνω στό πεντάγραμμο!

Εἶναι δίκαιο νά ἀποφεύγουμε τόν αἱρετικό; ( ἀπαντήσεις σέ πνευματικές ἀπορίες )

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Εἶναι δίκαιο νά ἀποφεύγουμε τόν αἱρετικό;

Μέγας Ἀθανάσιος

Εἶναι δίκαιο οἱ πιστοί νά ἀποφεύγουν τή συναναστροφή καί τίς συζητήσεις, μέ ἐκείνους τούς ἀνθρώπους πού ξέφυγαν ἀπό τήν ὀρθή πίστη καί ἐπιμένουν στήν αἵρεση.

Ἡ κλοπή τοῦ χρόνου μας ( Γεροντικό )

Ἡ κλοπή τοῦ χρόνου μας

( Γεροντικό )

Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.

Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

Ἡ ἀποκατάσταση τῆς λειτουργίας τοῦ νοῦ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία-Ὁ σκοτισμός τοῦ νοῦ ( τά ἀσκητικά τῆς ἐνορίας )

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ 

Ἡ ἀποκατάσταση τῆς λειτουργίας τοῦ νοῦ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία-Ὁ σκοτισμός τοῦ νοῦ

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

Α΄. ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ

1. Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ¹.

Ὁ σκοτισμός τοῦ νοῦ.

Ἡ καρδιά, εἶναι τὸ ψυχοσωματικό κέντρο τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτή εἶναι ποὺ πρωτίστως ἀποκαθίσταται στήν φυσιολογική της λειτουργία, ὅταν κάποιος ἐνταχθεῖ σωστά καί παραμείνει ὀργανικά ἐνταγμένος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Πρόκειται γιὰ μία θεραπεία ἐσωτερική, τοῦ κέντρου τῆς ἀνθρώπινης ὑπόστασης καί ὄχι ἐξωτερική.

Ἡ ὑψηλότερη καί καθαρότερη ψυχική δύναμη τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ νοῦς , ὁ ὁποῖος κατά τούς Ἁγίους Πατέρας εἶναι ὁ «ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς». Ὁ νοῦς ἔχει οὐσία καί ἐνέργεια ἀντιστοίχως ὅπως ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἔχει Οὐσία (Θεία) καί Ἐνέργεια (Θεία). Στό ἀνθρώπινο νοῦ εἶναι ἀποτυπωμένη ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ὁ νοῦς εἶναι ἐμπαθής-σκοτισμένος τότε δέν ἔχουμε φανέρωση τῆς ἀληθινῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἔχει «ἀμαυρωμένο» τό «κατ’ εἰκόνα».

Νά ἔχουμε φόβο Θεοῦ, δέος Θεοῦ, μελέτη Θεοῦ ( τό μήνυμα τῆς ἡμέρας )

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Νά ἔχουμε φόβο Θεοῦ, δέος Θεοῦ, μελέτη Θεοῦ

Τρία πράγματα φοβοῦμαι:

τόν φθόνο τῶν δαιμόνων·

τήν δυσωδία τῶν λογισμῶν·

τήν ἀποστροφή τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ,

καί τό τέταρτο: τήν αἰσχύνη τῆς ψυχῆς μου, κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως. 

Ἔρχονται δύσκολοι καιροί ( προφητεία τοῦ Γέροντα Ἰλαρίωνα Ἀργκάτου )

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ... 

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΛΑΡΙΩΝΑ ΑΡΓΚΑΤΟΥ

Έρχονται δύσκολοι καιροί επειδή λιγόστεψε ή πίστη. Εξ' αιτίας της φτώχειας, οι άνθρωποι θα πουλήσουν την ψυχή τους για τροφή και ρούχα. Ό κόσμος θα γίνει κακός, θα εξαφανιστεί ή αγάπη και το έλεος μεταξύ των ανθρώπων. Ιερείς και λαϊκοί θα γίνουν ένα και δεν θα υπάρχει κάποιος να καθοδηγήσει τούς πιστούς. Οι πιστοί δεν θα μπορούν να βρουν τον ποιμένα, ούτε και τον σωστό δρόμο. Θα κυβερνάει το χρήμα και ή επιθυμία να κάνουν περιουσίες.

Κανείς δεν θα φροντίζει για τις ψυχές των ανθρώπων. Όλα θα περιοριστούν σε μία απλή συναλλαγή. Όλοι θα αδιαφορούν για την σωτηρία τους, για την πίστη, δεν θα έχουν φόβο Θεού, το καθήκον, ή υποχρέωση, ή ευθύνη θα είναι άγνωστες έννοιες. Όλα θα περιστρέφονται γύρω από το χρήμα.

Ό ένας θα πουλάει τον άλλον, ή κακία στον κόσμο θα είναι ανυπόφορη. Θα ζήσουμε τούς έσχατους καιρούς. Δεν μπορούμε να φανταστούμε πόσο δύσκολα θα είναι. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τί περιμένει εμάς και τα παιδιά μας.

Τα παιδιά μας σε αυτούς τούς δύσκολους καιρούς θα είναι ανέτοιμα να αντιμετωπίσουν τις καταστάσεις, επειδή οι γονείς σήμερα δεν διδάσκουν στα παιδιά τον φόβο τού Θεού και την ντροπή προς τούς ανθρώπους. Γι' αυτόν τον λόγο θα πέσουν θύματα πολλών κακών.

 Μητέρες μην αφήσετε τα παιδιά σας να τα παρασύρει το κύμα αυτού του διεφθαρμένου αιώνα. Θα κλαίτε αιώνια πού δεν σώσατε τα παιδιά σας και θα τα κάνετε υιούς της γέενας του πυρός. Εάν σταματούσε ή αμαρτία στον κόσμο και οι άνθρωποι μετανοούσαν δεν θα ζούσαμε εμείς τούς έσχατους καιρούς...

Γέροντας Ιλαρίωνας Άργκάτου(+2006)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ORTHODOX HERITAGE VOL 11 ISSSUE 07-08

 http://eklisval.blogspot.gr/

Περί Οἰκουμενισμοῦ ἀπό τόν μακαριστό Ἐπίσκοπο Αὐγουστῖνο Καντιώτη

Περί Οἰκουμενισμοῦ

ἀπό τόν μακαριστό Ἐπίσκοπο Αὐγουστῖνο Καντιώτη

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι γέννημα τῆς πνευματικῆς συγχύσεως τῶν ἡμερῶν μας καί εἶναι αἵρεσις τῶν αἱρέσεων, παναίρεσις. "Οἱ προσβληθέντες ἐκ τοῦ μιάματος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔχουν πνευματικόν δαλτονισμόν. Δέν διακρίνουν τάς διαφοράς μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἑτεροδόξων, ἔτι δέ καί ἀλλοθρήσκων. Οὗτοι βλέπουν μόνον ὁμοιότητας. Καί χάριν τῶν ὁμοιοτήτων καλοῦν ὅλους νά ἑνώσουν ὅλας τάς πίστεις καί νά γίνουν ἕν! Ὀργίζονται δε καί ἐξανίστανται ἐάν τίς τολμήσῃ καί ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτούς δογματικάς διαφοράς καί ὅτι χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξύ Ὀρθοδόξων, ἑτεροδόξων καί ἀλλοθρήσκων, καί ὅτι εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνον νά ἐπιχειροῦν ἰλιγγιώδη ἅλματα. Ἐντός τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ Ὀρθοδοξία χάνει τό χρῶμα καί τό ἄρωμά της, τό αἷμα καί τήν εὐωδίαν Χριστοῦ. 

 

Νά γνωρίσουμε καλύτερα τήν Ἐκκλησία μας, τήν Ὀρθοδοξία...Νά μείνουμε πιστοί καί ἀφωσιωμένοι στήν Ὀρθόδοξο Ἀνατολική Ἐκκλησία μας, νά κρατήσουμε σφιχτά, παντοτεινά, αἰώνια τήν Ὀρθόδοξο πίστι μας. ἡ Ὀρθόδοξος πίστις μας εἶναι θησαυρός πολύτιμος, καί δυστυχῶς δέν τήν γνωρίζουμε καλά...Χαίρετε, ἀδελφοί μας διότι ἀνήκετε στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία....

Ὁ Παπισμός εἶναι ἀνατροπή θεμελιωδῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ γνησίου Χριστιανισμοῦ.

Κλίμακα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη ( λόγος δεύτερος περί ἀπροσπαθείας )

 

 Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

 ^{ΛΟΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ}

^{( Περί ἀπροσπαθείας )}

 

^1. Εκείνος που αγάπησε πραγματικά τον Κύριον και επεζήτησε αληθινά να κερδήση την μέλλουσα βασιλεία, εκείνος πού απέκτησε πραγματικό πόνο για τα αμαρτήματά του και ζωντανή ενθύμησι της κολάσεως και της αιωνίου κρίσεως, εκείνος που ξύπνησε αληθινά μέσα του τον φόβο του θανάτου του, δεν θα αγαπήση πλέον ούτε θα ενδιαφερθή ούτε θα μεριμνήση καθόλου για χρήματα ή για κτήματα ή για τους γονείς του ή για επίγειο δόξα ή για φίλους ή για αδελφούς ή για τίποτε το γήϊνο. Αλλά αφού αποτινάξη από επάνω του και μισήση κάθε επαφή και κάθε φροντίδα για όλα αυτά, επί πλέον δε και πρίν απ΄όλα αφού μισήση και την ίδια την σάρκα του, ακολουθεί τον Χριστόν γυμνός και αμέριμνος και ακούραστος, ατενίζοντας πάντοτε στον ουρανό και αναμένοντας την έξ ύψους βοήθεια, καθώς το είπε ένας Άγιος: «Εκολλήθη η ψυχή μου οπίσω σου» ^{(Ψαλμ. ξβ΄9)}.

Και καθώς το είπε πάλι ο αείμνηστος εκείνος Προφήτης: «Εγώ δε ούκ εκοπίασα κατακολουθών σοι και ημέραν ή ανάπαυσιν ανθρώπου ούκ επεθύμησα, Κύριε» ^{(Ιερεμ. ιζ΄16)}.

^2. Είναι μεγάλη εντροπή, αφού εγκαταλείψαμε όλα τα προηγούμενα, μετά την κλήσι που μας έκανε ο Κύριος και όχι κανείς άνθρωπος, να φροντίζωμε για κάτι άλλο, το οποίο δεν μπορεί να μας φανή χρήσιμο την ώρα της μεγάλης μας ανάγκης, δηλαδή του θανάτου μας.

Αυτό εννοούσε ο Κύριος, όταν ωμίλησε για τον άνθρωπο που «εστράφη είς τα οπίσω και δεν είναι εύθετος είς την βασιλείαν των ουρανών» ^{(Λουκ. θ΄62)}.

^3. Ο Κύριος, επειδή γνωρίζει πόσο εύκολα γλυστρούμε εμείς οι αρχάριοι και επιστρέφομε στον κόσμο, εάν συναναστρεφώμεθα ή έστω συναντώμεθα με κοσμικούς, απήντησε σ΄αυτόν που του είπε, «επίτρεψόν μοι απελθείν και θάψαι τον πατέρα μου»: «Άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς» ^{(Ματθ. η΄ 22)}.

Γιατί ο Χριστός ἀνέθεσε τό ἀποστολικό ἔργο σέ ἄντρες καί ὄχι σέ γυναῖκες; ( ἀπαντήσεις σέ πνευματικές ἀπορίες )

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

 Γιατί ο Χριστός ἀνέθεσε τό ἀποστολικό ἔργο
 σέ ἄντρες καί ὄχι σέ γυναῖκες;

Στὰ τριάμιση τελευταῖα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,ὅταν 
Αὐτὸς κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔκανε ἀμέτρητα θαύματα,
μαζί Του βρίσκονταν συνεχῶς οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ οἱ μυροφόρες γυναῖκες.

 

 Οἱ ἀπόστολοι τοὺς ὁποίους ὁ Ἴδιος διάλεξε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ τὶς μυροφόρες. 

• Καὶ μόνο τοὺς ἀποστόλους ἔστελνε ὁ Κύριος νὰ κηρύττουν τὸΕὐαγγέλιο. 

• Μόνο στοὺς ἀποστόλους ἔδωσε τὴν ἐξουσία νὰ διώχνουν τὰ δαιμόνια καὶ νὰ θεραπεύουν τοὺς ἀσθενεῖς. 

 

 Οἱ μυροφόρες, ἂν καὶ δὲν τὶς ἀγαποῦσε ὁ Κύριος λιγότερο ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους, δὲν ἔλαβαν ἀπ’ Αὐτὸν τέτοια χαρίσματα.

Πρέπει νὰ σκεφτοῦμε ποιοὶ εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς κρατοῦσε ἄλλη στάση ἀπέναντι στοὺς ἄνδρες καὶ ἄλλη ἀπέναντι στὶς γυναῖκες, τὰ δύο αὐτὰ φύλα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Δὲν μποροῦμε βέβαια νὰ δώσουμε μία ὁλοκληρωμένη ἀπάντηση σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα. Μποροῦμε ὅμως, μὲ βάση ὄχι τὴ δική μας λογικὴ ἀλλὰ τὴν ἁγία Γραφὴ, νὰ βροῦμε κάποια στοιχεῖα ποὺ θὰ βοηθήσουν τὴ σκέψη μας νὰ πάρει σωστὴ κατεύθυνση.

 

Ἡ Ἀστρολογία στό φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας

 Η Αστρολογία στο φως της Ορθοδοξίας

του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου (†)
Απόσπασμα από την τελευταία ομιλία του στο Ε' Σεμινάριο Πίστεως (Αίγινα 21-27 Αύγουστου 1993)

Ορθόδοξη θεώρηση

Η αστρολογία είναι ασυμβίβαστη με την Χριστιανική πίστη για πολλούς λόγους. Το φρόνημα της αστρολογίας και η ελπίδα που θεμελιώνεται στις κινήσεις των άστρων είναι πράγματα ασυμβίβαστα με το φρόνημα ενός χριστιανού και με την εν Χριστώ ελπίδα.

Κατά την χριστιανική αντίληψη ο άνθρωπος είναι το κατ' εικόνα του Τριαδικού Θεού που είναι αγάπη και ελευθερία. 

 

Η συμπεριφορά της αλόγου κτίσεως και οι φυσικοί νόμοι που τη διέπουν δεν εναρμονίζονται με τη ζωή του ανθρώπου. Η αγάπη και η ελευθερία, δηλαδή η ανθρώπινη προαίρεση είναι κατά τη χριστιανική αντίληψη προσδιοριστικά στοιχεία του ανθρωπίνου προσώπου. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου δε διαμορφώνεται από ανάγκη, ως αποτέλεσμα επενεργείας τυφλών νόμων, αλλά με βάση την αληθινή του φύση και την προαίρεσή του.

Σύμφωνα με το δόγμα της αστρολογίας, ακόμα και η αγάπη και όλες οι διαπροσωπικές σχέσεις του ανθρώπου υποτάσσονται στις κινήσεις και στους συνδυασμούς των άστρων. Γίνεται δηλαδή φανερό ότι η αστρολογία δε συμβιβάζεται με τη χριστιανική πίστη απορρίπτει την ελευθερία του ανθρώπου αλλά και την ελευθερία του Θεού να ασκεί τη θεία Του Πρόνοια και να προσφέρει στον άνθρωπο τη Θεία Του χάρη.

Εδώ έχουμε μια άλλη θρησκεία, τη θρησκεία του Υδροχόου, που θεμελιώνεται στον απόλυτο μονισμό, στην πίστη ότι ο άνθρωπος αυτοεξελίσσεται μέσω αλλεπαλλήλων μετενσαρκώσεων, στην εναλλαγή των εποχών (Κοσμικό έτος- Κοσμικοί μήνες) και στην κυκλική πορεία της ιστορίας.

Κατά την αντίληψη αυτή κάθε Κοσμικός μήνας κυριαρχείται από ένα ζώδιο, ενώ το πνεύμα της κάθε εποχής προσωποποιείται σε ένα Δάσκαλο η αβατάρ. Έτσι το πνεύμα του «Κοσμικού Μήνα» η της εποχής των Ιχθύων προσωποποιήθηκε στο Χριστό και έτσι, για τούς αστρολόγους, δεν έχει καμιά σημασία αν ο Χριστός έζησε στην πραγματικότητα η όχι. Σημασία έχει η ιδέα, η οποία έζησε.

Οι αστρολόγοι προβάλλουν ως επιχείρημα το ότι οι πρώτοι χριστιανοί χρησιμοποιούσαν τον όρο ΙΧΘΥΣ για να δηλώσουν το Πνεύμα της εποχής των Ιχθύων δηλ. το Χριστό. Σ' αυτό το σημείο αγνοείται το γεγονός ότι εδώ ο όρος ΙΧΘΥΣ, είτε όταν γράφεται, είτε όταν εικονίζεται, δε σημαίνει ζώδιο, αλλά σημαίνει «Ιησούς Χριστός Υιός Θεού Σωτήρ».

Πρῶτα νά ἀγαπᾶς ἐσύ ( τό μήνυμα τῆς ἡμέρας )

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Πρῶτα νά ἀγαπᾶς ἐσύ!

 

 

Κλίμακα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη (λόγος πρῶτος διά τήν ἀποταγήν τοῦ ματαίου βίου)

Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ 

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
(Διά την αποταγήν του ματαίου βίου) 

^1. Το «από Θεού άρχεσθαι» είναι ορθόν καί πρέπον, εφ΄όσον απευθύνομαι πρός υπηρέτας του Θεού.
Αυτού λοιπόν του αγαθού και υπεραγαθού και παναγάθου Θεού και βασιλέως μας, ο οποίος ετίμησε όλα τα λογικά όντα πού εδημιούργησε με το δώρο του αυτεξουσίου, άλλοι είναι φίλοι Του και άλλοι γνήσιοι δούλοι Του.
Άλλοι είναι αχρείοι δούλοι Του και άλλοι τελείως αποξενωμένοι απ΄Αυτόν.
Υπάρχουν τέλος και αυτοί πού είναι εχθροί Του, καίτοι είναι αδύνατοι και ανίσχυροι.

^2. Φίλους κατ΄εξοχήν του Θεού, ώ ιερέ φίλε, εμείς οι αμόρφωτοι θεωρούμε τις νοερές και ασώματες δυνάμεις των αγγέλων. Γνησίους δούλους του Θεού εκείνους που εξετέλεσαν και εκτελούν το πανάγιο θέλημά Του ακούραστα καί χωρίς καμμία παράλειψι.
Αχρείους δούλους ονομάζουμε αυτούς που αξιώθηκαν μέν να λάβουν το άγιον Βάπτισμα, δεν εφύλαξαν όμως γνήσια τίς πρός τόν Θεόν υποσχέσεις τους.
Ως ξένους και εχθρούς του Θεού θα εννοήσωμε αυτούς που είναι αβάπτιστοι ή δεν έχουν ορθή πίστι.
Αντίπαλοι τέλος του Θεού είναι εκείνοι οι οποίο όχι μόνον απέκρουσαν και απέρριψαν από την ζωή τους το θέλημα του Κυρίου, αλλά και πολεμούν με πάθος αυτούς πού το τηρούν.

^3. Επειδή όμως για κάθε μία από τις κατηγορίες των ανθρώπων που αναφέραμε, χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερος και ανάλογος πρός την κάθε περίπτωση λόγος, για μας δέ τους αμαθείς δεν είναι συμφέρον επί του παρόντος να τα αναπτύξωμε όλα αυτά, εμπρός λοιπόν ας απλώσωμε με αδιάκριτο υπακοή το ανάξιο χέρι μας πρός τους γνησίους δούλους του Θεού, οι οποίοι μας επίεσαν με την ευσέβειά τους και μας εβίασαν με την εμπιστοσύνη τους, ώστε να υπακούσωμε στην προσταγή τους. Και αφού δεχθούμε από την ιδική τους σοφία την πέννα και την βυθίσωμε στο νοητό μελάνι, που είναι η σκυθρωπή και συγχρόνως χαρωπή ταπεινοφροσύνη, ας την σύρωμε επάνω στις λείες και λευκές καρδιές τους, σάν σε χαρτί, μάλλον δέ σάν σε πλάκες πνευματικές, καί αναγράφοντας τα θεία λόγια ας ειπούμε τα εξής:

Πρόταση νόμου γιά σύναψη Συμφώνου Ἐλεύθερης Συμβίωσης ὁμοφυλόφιλων ζευγαριῶν

Πρόταση νόμου για σύναψη Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωση ομοφυλόφιλων ζευγαριών

την κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ

Πρόταση νόμου που κατοχυρώνει το δικαίωμα και των ομόφυλων ζευγαριών στη σύναψη Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωσης και που εξομοιώνει το θεσμικό πλαίσιο του τελευταίου με εκείνο του πολιτικού γάμου, κατέθεσε  ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους βουλευτές όλων των κομμάτων να στηρίξουν την νομοθετική του πρωτοβουλία και την ομοφυλοφιλική κοινότητα να αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια.

Για το θέμα αυτό θα διοργανώσει την Πέμπτη 28/11, εκδήλωση στην ΕΣΗΕΑ με τίτλο "Η αριστερά στο πλευρό των ομόφυλων ζευγαριών: Διεύρυνση των δικαιωμάτων – Άρση των διακρίσεων".   Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ:   «Η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου φέρνει ξανά το ελληνικό κοινοβούλιο ενώπιον ενός ζητήματος που θα ήθελε να έχει ξορκίσει οριστικά: την ψήφιση ενός νόμου, όπως ο ν. 3719/2008, που αντί να αίρει κάποιες από τις χρόνιες διακρίσεις ενάντια στους ομοφυλόφιλους άντρες και γυναίκες, δημιουργούσε νέες.

Δυστυχώς οι νομοθετικές προτάσεις που έχουν κατατεθεί ως τώρα κινούνται στη λογική του «πολύ λίγο, πολύ αργά». Προτείνουν τη διατήρηση του υπάρχοντος, προβληματικού συμφώνου συμβίωσης (καθώς προβλέπει ελάχιστα ασφαλιστικά, κληρονομικά, φορολογικά κ.λπ. δικαιώματα), εντάσσοντας απλώς σε αυτό τα ομόφυλα ζευγάρια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι εκτός από δίκαιο, σήμερα είναι και κοινοβουλευτικά εφικτό να γίνουν ουσιαστικά βήματα μπροστά. Θεωρούμε θετική την πρόθεση κομμάτων και μεμονωμένων βουλευτών να στηρίξουν την ένταξη των ομόφυλων ζευγαριών στο υπάρχον σύμφωνο συμβίωσης, τους καλούμε όμως να αναλάβουμε όλοι μαζί μια υψηλότερη πρόκληση για όλους μας. Καταθέτουμε σήμερα στη Βουλή μια πρόταση νόμου για ένα Νέο Σύμφωνο Συμβίωσης, για ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια, με πλήρη δικαιώματα (κοινωνικά, θεσμικά, ασφαλιστικά, κληρονομικά κ.λπ.) για όσους το συνάπτουν.

Ένα Νέο Σύμφωνο Συμβίωσης που θα λύνει υπαρκτά προβλήματα, θα καταπολεμά το ρατσισμό και θα δημιουργεί ένα περιβάλλον το οποίο με τη σειρά του θα συμπαρασύρει και άλλες διακρίσεις. Υπενθυμίζουμε ότι οι εθνικές νομοθεσίες των ευρωπαϊκών κρατών ρυθμίζουν με θετικό τρόπο, στην πλειοψηφία τους, την συμβιωτική σχέση ομόφυλων προσώπων, είτε με την πρόβλεψη δυνατότητας σύναψης γάμου (Βέλγιο, Γαλλία, Ισλανδία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο) είτε/και με την πρόβλεψη δυνατότητας σύναψης συμφώνου συμβίωσης (Ανδόρα, Γαλλία, Τσεχία, Δανία, Φιλανδία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργο, Σλοβενία, Ελβετία, Κροατία), με διαβαθμίσεις και παραλλαγές σε παρεπόμενα δικαιώματα. Μόλις το 2013, η Γαλλία νομοθέτησε και το γάμο μεταξύ ομοφύλων, παρότι από τη δεκαετία του ΄90 ρυθμίζονταν θεσμικά οι συμβιωτικές σχέσεις ομοφύλων στο πλαίσιο του Συμφώνου Συμβίωσης.

Η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ βέβαια δεν περιορίζεται σε αυτό. Πάγια θέση του κόμματος (η οποία επανεπιβεβαιώθηκε και στο πρόσφατο συνέδριο) είναι η αναγνώριση του δικαιώματος των ομόφυλων ζευγαριών στον πολιτικό γάμο, κάτι για το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα οι απαιτούμενοι συσχετισμοί στη Βουλή. Η πρόταση νόμου που καταθέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ αποσκοπεί στη δημιουργία των ευρύτερων δυνατών συναινέσεων, που θα επιτρέψουν το συντομότερο τη νομική κατοχύρωση του δικαιώματος στο γάμο. Με την κατάθεση της σημερινής πρότασης νόμου από τον ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δημιουργείται η ευκαιρία να κάνουμε όχι ένα αλλά πολλά βήματα μπροστά. Καλούμε: - τους βουλευτές όλων των κομμάτων να στηρίξουν αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία και δηλώνουμε ανοιχτοί σε κάθε πρόταση που θα βελτιώνει το σχέδιο νόμου και θα συμβάλλει στη διεύρυνση των δικαιωμάτων που προβλέπει - την ομοφυλοφιλική κοινότητα να αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια και να διασφαλίσει αγωνιστικά ότι θα υπάρξει η απαιτούμενη πλειοψηφία στη Βουλή - την κοινωνία να πλαισιώσει την πρωτοβουλία αυτή με πολύμορφες δράσεις και εκδηλώσεις που θα αναδεικνύουν την αλληλεγγύη προς την ομοφυλοφιλική κοινότητα και θα απομονώνουν ρατσιστικές, σεξιστικές και φανατικές φωνές. ώστε να εγκριθεί ο νόμος από τη Βουλή, αποτελώντας μια ελπιδοφόρα νίκη μέσα στο ζοφερό περιβάλλον του μνημονιακού αυταρχισμού και μήνυμα διεκδίκησης όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων που σήμερα καταπατούνται ή καταργούνται.  

Στο πλαίσιο αυτό, την Πέμπτη 28/11 ο ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνει ειδική εκδήλωση με τίτλο: «Η αριστερά στο πλευρό των ομόφυλων ζευγαριών: Διεύρυνση των δικαιωμάτων – Άρση των διακρίσεων».   - Παρουσίαση της πρότασης νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για το Νέο Σύμφωνο Συμβίωσης με πλήρη δικαιώματα - Συζήτηση για τα δικαιώματα των ομόφυλων ζευγαριών Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2013, 6.30 μ.μ. Αίθουσα ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, Αθήνα)".

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ:

Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος: ἡ πνευματική κρίση, αἴτια, ἀποτελέσματα

Ἡ πνευματική κρίση- αἴτια- ἀποτελέσματα

Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος

Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος

Ὁμιλία κατά τήν ἀγρυπνία πρός τιμήν τῶν Φθιωτῶν Ἁγίων εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικό Ναό Λαμίας 19-03-2011

Μπροστά στίς σοβαρότατες, τραγικές καί πρωτόγνωρες δυσχέρειες τῆς ἐποχῆς πού ζοῦμε, τρεῖς λύσεις εὑρίσκονται ἐνώπιόν μας.

Ἡ μία λύση εἶναι νά κλείσουμε τά μάτια καί νά ποῦμε ὅτι δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα. Νά γίνουμε στρουθοκάμηλοι. Ἀλλά ἡ λύση αὐτή, μοιάζει μέ τό νά ἐπιχειρήσης, τήν θεραπεία τοῦ πυρετοῦ, σπάζοντας τό θερμόμετρο.

Ἡ ἄλλη λύση εἶναι, νά συμμορφωθοῦμε μέ τόν αἰῶνα τοῦτον. Νά γίνουμε ὄρνιθες. Δηλαδή, ἄς μοῦ ἐπιτραπῆ ἡ ἔκφραση –κοινῶς- ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΤΤΑ. Ὅταν ὅμως, εἶσαι ἀετός, δέν μπορεῖς νά πῆς: «Θά κόψω τά φτερά μου, καί θά γίνω ἑρπετό, γιά νά ζῶ κι ἐγώ, ὅπως ζοῦν τά ἑρπετά». Ἀλλά ὁ μαδημένος ἀετός, ὁ ἀετός χωρίς φτερά, δέν εἶναι κἄν ἀετός, εἶναι μελλοθάνατος.

Μένει μία τρίτη λύση, ἡ χριστιανική ἀντίσταση. «Ἀντιστῆναι τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ» λέγει ὁ Ἀπόστολος (Ἐφεσ. στ΄ 13). Τό ''ὄχι'', εἶναι μία πολύ μικρή λέξη. Ἔρχονται ὅμως στιγμές, πού ἀπαιτεῖται γιγάντιο χριστιανικό ἀνάστημα, γιά νά τήν προφέρης.

Μέ τήν βόήθεια τοῦ Θεοῦ, ἄς ἀποκτήσουμε ὅλοι αὐτό τό γιγάντιο ἀνάστημα, μέ προσευχή, μέ μετάνοια, μέ ἀντίσταση, πού θά ἔχει διάκριση, χωρίς ἀκρότητες καί φανατισμούς, μέ ὀρθή πίστη καί πειθώ, νά μήν δεχθοῦμε καί νά ποῦμε ΟΧΙ σ’ ἐκεῖνα πού θέλουν νά μᾶς ἐπιβάλλουν!

Ποῦ φθάσαμε!..... Νά διεκδικοῦμε τά δεδομένα, τά προφανῆ, νά διεκδικοῦμε τά κεκτημένα!

Ὅσο βαρύ φορτίο κι ἄν προσπαθήσουν νά μᾶς φορτώσουν, νά μήν γονατίσουμε, ἁπλῶς νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά γερές πλάτες. Καί γερές πλάτες ἔχουμε, ὅταν ἔχουμε μέσα μας τόν Χριστό, ὅταν ζοῦμε κατά Θεόν.