Θησαυρός τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως
Πρωτοπρ. Ἰωάννης Ρωμανίδης
ἀπό τό βιβλίο "Πατερική Θεολογία"
...Ἄλλο εἶναι ἡ ἀκινησία τῶν μελῶν τοῦ σώματος καί αὐτῶν τῶν παθῶν τῆς ψυχῆς, καί

Αὐτή ἡ προετοιμασία τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, καθώς καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων, που θέλουν νά δοῦν τόν Θεόν ὡς Φῶς, εἶναι στήν οὐσία της μία θεραπευτική ἀγωγή, ἡ ὁποία πρέπει νά ἀρχίση κάι νά τελειώση σ' αὐτήν τή ζωή. Πρέπει σ' αὐτήν τήν ζωή νά γίνη ἡ θεραπεία καί νά περατωθῆ. Διότι μετά θάνατον "οὔκ ἔστι μετάνοια". Αὐτή ἡ θεραπευτική ἀγωγή εἶναι ἡ οὐσία καί τό κύριο περιχόμενο τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ὡς καί ἡ κύρια μέριμνα τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησίας. Συνίσταται δέ καί ἀποτελεῖται ἀπό τά ἀκόλουθα τρία στάδια πνευματικῆς ἀναβάσεως:
Ἄν θέλεις, ἄς προσθέσουμε σ' αὐτόν τόν μικρό λόγο, σάν χρυσή σφραγίδα καί λίγα λόγια γιά τή σημασία τοῦ "κατ' εἰκόνα καί καθ' ὀμοίωσιν", μέ τό ὁποῖο πλάστηκε τό τιμιότερο ἀπ' ὅλα τά κτίσματα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνθρωπος. Καί πράγματι, τό νοερό κάι λογικό ζῶο, ὁ ἄνθρωπος, εἶναι τό μόνο ἀπό ὅλα τά κτίσματα πού φέρει τό "κατ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωσιν" Θεοῦ (Γέν. α΄26) γνώρισμα. Κάθε ἄνθρωπος λέγεται "κατ' εἰκόνα" (εἰκόνα τοῦ Θοεῦ), διότι φέρει τό ἀόρατο, τό ἀθάνατο, τό αὐτεξούσιο. Καί ἀκόμη τό ἀξίωμα νά ἔρχει, νά τεκνοποιεῖ καί νά οἰκοδομεῖ. "Καθ' ὁμοίωσιν" λέγεται ὁ ἄνθρωπος, διότι μέ τήν ἄσκηση τῆς ἀρετῆς καί τίς θεόνυμες καί θεομίμητες πράξεις του, ὁμοιάζει πρός τόν ἀγαθό Θεό. 