Νά σηκώνεται τό πρωί ὁ πιστός,
νά γονατίζει καί νά λέει:
Κύριε φύλαξέ με
ἀπό τήν περιέργεια καί τήν ἀργολογία.
Θέλω νά εἶμαι οἰκοδομητικός
Θέλω νά εἶμαι οἰκοδομητικός
καί γιά τόν ἑαυτό μου καί γιά τούς ἄλλους.
Νά οἰκοδομοῦμαι καί νά οἰκοδομῶ.
Μέ τήν ἐμφάνιση μου, μέ τά λόγια μου,
Νά οἰκοδομοῦμαι καί νά οἰκοδομῶ.
Μέ τήν ἐμφάνιση μου, μέ τά λόγια μου,
μέ τήν προβολή μου, μέ τήν γλῶσσα μου
νά οἰκοδομοῦμαι καί νά οἰκοδομῶ τούς ἄλλους.
Πόσο ὡραῖο θά ἦταν!
Τί κοινωνία θά εἴχαμε, τί Ἐκκλησία θά εἴχαμε!"
Πόσο ὡραῖο θά ἦταν!
Τί κοινωνία θά εἴχαμε, τί Ἐκκλησία θά εἴχαμε!"
Γέρων Εὐσέβιος Γιαννακάκης
Γιά τό διαδίκτυο:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου