Διατί ἐσιωπήσατε Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς
διά τά Θρησκευτικά;
Ἱερομόναχος Δαμασκηνός
Γράφει ο Ιερομόναχος Δαμασκηνός του Ιερού Κελλίου του Φιλαδέλφου
Συνεχίζοντες το σχόλιόν μας εις την εισήγησιν του Αγ. Ναυπάκτου (Ο.Τ. φ. 2102/ 29.01.2016) προς την Ιεράν Σύνοδον και την εν συνεχεία υιοθέτησιν της προτάσεώς του υπό της Ιεράς Συνόδου, την οποίαν παρέδωσε Συνοδική Επιτροπή προς τον Υπουργόν Παιδείας, λέγομεν τα κάτωθι:
Κατά το προοίμιον και τας συνδεδυασμένας διατάξεις του Συντάγματος (άρθρ. 3 παρ. εδ. α και β και άρθρον 16, παρ. 2) και την παγίαν νομολογίαν των διοικητικών δικαστηρίων (Συμβούλιον Επικρατείας 2176/1998, 3358/1995, 3.353/1986 και διοικητικού Εφετείου Χανίων 116/2012), προκύπτει αβίαστα ότι το μάθημα των Θρησκευτικών κατά το ισχύον Ελληνικόν δίκαιον, επιβάλλεται να είναι αμιγώς ορθόδοξον χριστιανικόν, μη επιτρεπομένης οιασδήποτε μετατροπής σε πολυθρησκευτικόν και πάντως οποιασδήποτε νοθεύσεώς του, με ξένην προς το αμιγώς ορθόδοξον περιεχόμενόν του.





