Θησαύρισμα περί μοναξιάς Μακριστού Γέροντος Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα Αγίου Όρους!

 

 

 

 

 

 

Την μο­να­ξιά οι άν­θρω­ποι την ερ­μη­νεύ­ουν, ως μια αί­σθη­ση απου­σί­ας αν­θρώ­πων γύρω τους και νιώ­θουν, ότι εί­ναι απο­λύ­τως μό­νοι. 

Οι Πα­τέ­ρες όμως, την μο­να­ξιά την ερ­μη­νεύ­ουν ως απου­σία του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος μέσα στον άν­θρω­πο, με απο­τέ­λε­σμα να μην νιώ­θει, ότι όταν εί­ναι εν­τε­λώς μό­νος του, εί­ναι μαζί με άλ­λους 2, να μην πω 3! 

Για­τί ο άν­θρω­πος όταν εί­ναι μό­νος του, εί­ναι μαζί του ο άγ­γε­λος φύ­λα­κας και ο Χρι­στός. 

Και αν βά­λου­με και τον εχθρό που πα­ρα­κο­λου­θεί εξ απο­στά­σε­ως, εί­ναι 3. 

Άρα μο­να­ξιά δεν εί­ναι η απου­σία των αν­θρώ­πων, αλλά η απου­σία της Χά­ρι­τος από τον άν­θρω­πο..

Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι, που όταν εί­ναι μό­νοι τους, περ­νούν δρα­μα­τι­κό­τα­τες στιγ­μές, διό­τι στε­ρού­με­νοι τη Χάρη, δεν μπο­ρούν να ησυ­χά­σουν με τον εαυ­τόν τους. 

Η μο­να­ξιά γι΄αυ­τούς εί­ναι μια κό­λα­ση, διό­τι η Χάρη δεν τους πα­ρη­γο­ρεί. 

Γι΄αυτό επι­διώ­κουν να εί­ναι συ­νε­χώς μέσα στον κό­σμο, όπου εκεί η κα­τά­στα­ση ''κου­κου­λώ­νε­ται'' προ­σω­ρι­νά, αλλά δεν θε­ρα­πεύ­ε­ται.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος +