«Το σατανικό πνεύμα της λύπης, προκαλεί στον άνθρωπο άγχος, αγωνία, στενοχώρια, κατάθλιψη και πέσιμο στα ίδια αμαρτήματα.
Η δαιμονιώδης λύπη, είναι αποτέλεσμα και ένδειξη αμετανοησίας, φρικτού εγωισμού, δαιμονίου που κρύβεται μέσα μας.
Αντίθετα, η κατά Θεόν λύπη, έρχεται σαν δροσιά, σαν συντροφιά, σαν ένα χαμόγελο, σαν μια ξεκούραση μέσα στη ζωή μας και μας δίνει δύναμη, χαρά, κουράγιο.
Νοιώθουμε, σαν να μην κάναμε τίποτε, σαν να αρχίζουμε τώρα την ζωή μας.
Γι' αυτό πρόσεξε, μην παραδίδεσαι στην ήττα της λύπης. Αφήσου μόνο στην κατά Θεόν πνευματική λύπη, που σημαίνει, στην πανήγυρη της καρδιάς, η οποία ευφραίνεται για την μετάνοια και την Θεία ζωή».
Η δαιμονιώδης λύπη, είναι αποτέλεσμα και ένδειξη αμετανοησίας, φρικτού εγωισμού, δαιμονίου που κρύβεται μέσα μας.
Αντίθετα, η κατά Θεόν λύπη, έρχεται σαν δροσιά, σαν συντροφιά, σαν ένα χαμόγελο, σαν μια ξεκούραση μέσα στη ζωή μας και μας δίνει δύναμη, χαρά, κουράγιο.
Νοιώθουμε, σαν να μην κάναμε τίποτε, σαν να αρχίζουμε τώρα την ζωή μας.
Γι' αυτό πρόσεξε, μην παραδίδεσαι στην ήττα της λύπης. Αφήσου μόνο στην κατά Θεόν πνευματική λύπη, που σημαίνει, στην πανήγυρη της καρδιάς, η οποία ευφραίνεται για την μετάνοια και την Θεία ζωή».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου