Θὰ ἔρθει μεγάλη δυσκολία στὴν ἀνθρωπότητα! Αἰτία ἡ ἁμαρτία! Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης

 

 

 

 

 

 

 

 

Θὰ ἔρθει μεγάλη δυσκολία στὴν ἀνθρωπότητα! Αἰτία ἡ ἁμαρτία! Ἂν δὲν ἐπιτρέψει αὐτὸν τὸν πόλεμο ὁ Θεός, τὸ εἶδος μας δὲν θὰ ἔχει λόγο ὑπάρξεως στὴ γῆ, ἐκεῖ ποὺ κατήντησε…»

Θὰ ἔρθει πείνα… Ἐμᾶς δὲν θὰ μᾶς ἀκουμπήσει πολύ… Θὰ ζήσουμε μὲ χοχλιοὺς καὶ χορταράκια. Δὲν θὰ κρατήσει πολύ. Οἱ Μπολσεβίκοι (οἱ Ρώσοι) θὰ εἶναι ὁ τιμωρὸς τῆς Τουρκίας. (Τὸ ἐπανέλαβε τουλάχιστον 10 φορές) στενοχωριέμαι ποὺ θὰ σκοτωθοῦν γιατὶ εἶναι ἄνθρωποι κι αὐτοὶ ἀλλὰ δὲν κάθονται βρὲ παιδί μου ἥσυχοι. Μυαλό δὲν βάζουν. Θὰ φᾶνε ἀπὸ τοὺς Μπολσεβίκους μιὰν καὶ στρουφιχτή.

Να χαιρετάτε τον Δεσπότη (τὸν Μόρφου) που σας ἔστειλε. Έχει όρμή, πῦρ. Θηρίο εἶναι. Κάθεται χαμαί. Είναι ἁπλὸς σαν τὰ παιδιά… Καὶ τοὺς ἄλλους (Επισκόπους από την Κύπρο) ποὺ γνώρισα εἶναι ἐκλεκτοί. Νὰ τοὺς δώσετε ἀπό ἐμένα μία χάρτινη εἰκόνα ποὺ θὰ σᾶς δώσω τοῦ Ἀγίου Γεωργίου νὰ μὲ θυμούνται νὰ μὲ συγχωράνε.…».

Θα ανακατωθεί ο κόσμος, οι λαοί. Να μη φοβόμαστε. Έχουμε επάνω έναν παντοδύναμο Κυβερνήτη (έδειξε τον ουρανό).

Έρχεται αναμπουμπούλα. Ξεγυμνωσιά και βρωμιά στον κόσμο. Κανείς δε μιλάει.  

Έρχεται η Θεία Δικαιοσύνη. Λίγο θα κρατήσει το κακό στην Ελλάδα. Μετά δόξα. Παντού ο Θεός. Μετά κάθε μέρα δοξολογία στον Θεό. Κάθε μέρα… και μιά μέρα οι πιό πολλοί θα γονατίσουνε ενώπιόν Του…».

***

“Είδα απόψε έναν αστραφτερό άνδρα να κάθεται σε θρόνο φοβερό! Κρατούσε ένα τοπάκι σαν μπίλια. Πάνω στην μπίλια άρχισαν να μεγαλώνουν κάτι σαν αόρατα μικρόβια. Όταν συνήλθα παρακαλούσα τον Θεό να μου εξηγήσει τι ήταν αυτό που είδα. Έλαβα πληροφορία στην καρδιά μου, ότι ο Καθήμενος επί του θρόνου είναι ο Παλαιός των Ημερών! Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός! Η μικρή μπίλια που κρατούσε είναι το σύμπαν. Δεν είναι ούτε κόκκος άμμου στα άχραντα χέρια Του. Αυτοί που ψηλώσανε πάνω στο σύμπαν είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Μας φουσκώνει ο εγωισμός και νομίζουμε ότι είμαστε σπουδαίοι και πανύψηλοι. Είμαστε, βέβαια, σπουδαίοι γιατί είμαστε παιδιά του Θεού και όλο το σύμπαν δημιουργήθηκε για μας. Αλλά για να το νιώσουμε αυτό πρέπει να αισθανόμαστε ένα τίποτα μπροστά στον Κύριο μας και μεταξύ μας. Όχι να σηκώνουμε μπόι και να τον βλασφημούμε και να νομίζουμε πως είμαστε Θεοί χωρίς Αυτόν.

Ζήτησα μετά να δω την γη. Την είδα να την κρατεί σαν σφαιρίδιο και πάλι. Είδα όμως ότι είχε γύρω – γύρω κάτι που βρωμούσε . Ήταν κάτι σαν διάφανη μεμβράνη. Τσίπα, όπως λέμε, λίγδα καλύτερα. Ήταν παχύρευστη και σιχαμερή και είπε ο Θεός:

“Μιχαήλ βγάλε αυτήν την βρώμικη φέτσα (σ.σ. αποξηραμένα κατακάθια από κάποιο υγρό) με το σπαθί σου! Μας αηδίασε η βρώμα τους με τα στοματικά τους όργια, τις μοιχείες τους, τους Σοδομισμούς τους και όλα τα πονηρά έργα τους”.

Τότε παρακαλούσα να μπει το μαχαίρι που θα βγάλει τη φέτσα από την σφαίρα της γης όσο γίνεται πιο απάλαφρα. Μου απάντησε:
«Δεν γίνεται»!

Μετά παρακάλεσα για την πατρίδα μας με δάκρυα. Και απάντησε:

“Η πατρίδα σου έχει πολλή τέτοια φέτσα! Πνίγηκε σ’ αυτήν την βρώμα. Για το χατίρι όμως της μητέρας μου (Της Παναγίας) θα βγει πολύ ελαφριά. Δεν θα νιώσουν το μαχαίρι”.

Τότε συνήλθα. Κατάλαβα ότι ο κόσμος θα καθαρίσει με αίματα. Θα ξεμαγαρίσει με αφόρητο πόνο και πολέμους. Ευχαριστώ συνέχεια την Θεοτόκο για την προστασία Της στην Ελλαδίτσα μας”!

 

«Μοναχή Γαλακτία: Η Γερόντισσα του φωτός»

πηγή: 

immorfou

https://iconandlight.wordpress.com/2024/10/02/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bd%ce%af%ce%b3%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%cf%83-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b2%cf%81%cf%8e/